I sobota stycznia 2026 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                                           knCh!                           3 I 2026 r

     Mszę św. o godz. 9 odprawił O.Mariusz. Po Mszy św. modliliśmy się, jak zwykle w pierwszą sobotę miesiąca, jedną częścią Różańca św. W czasie homilii usłyszeliśmy, że Pan Jezus
istniejąc w postaci Bożej nie skorzystał ze sposobności, aby na równi być z Bogiem,
lecz ogołocił samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi.Można zapytać dlaczego? P. Jezus stał się zwykłym człowiekiem, jak my. Tak samo jak my przeżywał rózne okoliczności życia. Ogołocił się ze wszystkiego, aby chciało się nam do Niego przyjść.Nieraz mówimy, dlaczego Boże dajesz mi taki ciężki krzyż. Może ubieram ciężki płaszcz XX w np. płaszcz człowieka, który chce być najmądrzejszy. Może chcę się pokazać, że mam najlepszy samochód, czy pracę. Wtedy nie uniosę krzyża. On nie skorzystał ze sposobnosci. Może trzeba zdjąć taki płaszcz. W cierpieniu chcę być Twoim bratem, Panie. Po to się P. Jezus ogołocił.

Przypomnijmy okoliczności znalezienia Krzyża św.

     Relikwie Krzyża Świętego odnalazła Święta Helena (Flawia Julia Helena), matka cesarza Konstantyna Wielkiego, podczas pielgrzymki do Ziemi Świętej między 326 a 328 rokiem, w Jerozolimie, wydobywając je z ukrytej cysterny pod Golgotą, przy pomocy biskupa Makarego; po odnalezieniu trzech krzyży (Jezusa i dwóch łotrów), zidentyfikowano go dzięki tabliczce (titulus) z napisem Jezus Nazareński Król Żydowski i cudownym właściwościom. Helena zabrała ten krzyż i wybudowała bazylikę Bożego Grobu. Cząstki tego Krzyża powędrowały do różnych kościołów świata.

czytania liturgiczne na 3 I 2026 r

Dzień Powszedni

Kolor szat: biały

Rok A, II

I Tydzień po Narodzeniu Pańskim

Czytania:

• z dnia

• ze wspomnienia

Czytania: z dnia

Pierwsze czytanie (1 J 2, 29 – 3, 6)

Najmilsi:

Jeżeli wiecie, że Bóg jest sprawiedliwy,
to uznajcie również, że każdy,
kto postępuje sprawiedliwie,
pochodzi od Niego.
Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec:
zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi:
i rzeczywiście nimi jesteśmy.
Świat zaś dlatego nas nie zna,
że nie poznał Jego.
Umiłowani,
obecnie jesteśmy dziećmi Bożymi,
ale jeszcze się nie ujawniło, czym będziemy.
Wiecie, że gdy się objawi,
będziemy do Niego podobni,
bo ujrzymy Go takim, jakim jest.
Każdy zaś, kto pokłada w Nim nadzieję,
uświęca się, podobnie jak On jest święty.
Każdy, kto grzeszy, dopuszcza się bezprawia,
ponieważ grzech jest bezprawiem.
Wiecie, że On się objawi po to,
aby zgładzić grzechy,
w Nim zaś nie ma grzechu.
Każdy, kto trwa w Nim, nie grzeszy,
żaden zaś z tych, którzy grzeszą,
nie widział Go ani Go nie poznał.

Psalm (Ps 98, 1, 3cd-4, 5-6)

Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica
i święte ramię Jego.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Ujrzały wszystkie krańce ziemi
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio,
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry,
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy.
Przy trąbach i przy dźwięku rogu,
na oczach Pana i Króla się radujcie.

Ziemia ujrzała swego Zbawiciela

Aklamacja (J 1, 14. 12)

Słowo stało się ciałem i mieszkało między nami.
Wszystkim, którzy Je przyjęli, dało moc,
aby się stali dziećmi Bożymi.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (J 1, 29-34)

Nazajutrz Jan zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: «Po mnie przyjdzie mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie». Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi».

Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: «Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym». Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym”.

Czytania: ze wspomnienia

Pierwsze czytanie (Flp 2, 1-11)

Bracia:

Jeśli jest jakieś napomnienie w Chrystusie, jeśli jakaś moc przekonująca miłości, jeśli jakiś udział w Duchu, jeśli jakieś serdeczne współczucie, dopełnijcie mojej radości przez to, że będziecie mieli te same dążenia: tę samą miłość i wspólnego ducha, pragnąc tylko jednego, a niczego nie pragnąc dla niewłaściwego współzawodnictwa ani dla próżnej chwały, lecz w pokorze oceniając jedni drugich za wyżej stojących od siebie.

Niech każdy ma na oku nie tylko swoje własne sprawy, ale też i drugich. Niech was ożywia to dążenie, które było w Chrystusie Jezusie.

On, istniejąc w postaci Bożej
nie skorzystał ze sposobności,
aby na równi być z Bogiem,
lecz ogołocił samego siebie,
przyjąwszy postać sługi,
stawszy się podobnym do ludzi.
A w tym co zewnętrzne uznany za człowieka,
uniżył samego siebie,
stawszy się posłusznym aż do śmierci,
i to śmierci krzyżowej.
Dlatego też Bóg wywyższył Go nad wszystko
i darował Mu imię
ponad wszelkie imię,
aby na imię Jezusa
zgięło się każde kolano
istot niebieskich i ziemskich, i podziemnych,
i aby wszelki język wyznał,
że Jezus Chrystus jest Panem,
ku chwale Boga Ojca.

Psalm (Ps 8, 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 2a))

Gdy patrzę na Twoje niebo, dzieło palców Twoich, *
na księżyc i gwiazdy, któreś Ty utwierdził:
czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, *
czym syn człowieczy, że troszczysz się o niego?

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie

Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów, *
uwieńczyłeś go czcią i chwałą.
Obdarzyłeś go władzą nad dziełami rąk Twoich, *
wszystko złożyłeś pod jego stopy:

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie

Owce i bydło wszelakie *
i dzikie zwierzęta,
ptaki niebieskie i ryby morskie, *
wszystko, co szlaki mórz przemierza.

Jak jest przedziwne imię Twoje, Panie

Aklamacja (Mt 1, 21)

Albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło.
Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 2, 21-24)

Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie Matki.

Gdy upłynęły dni Ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, Rodzice przynieśli Jezusa do Jerozolimy, aby Go przedstawić Panu. Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: «Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu». Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego.

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Jan Chrzciciel rozpoznaje Jezusa po znakach, jakie są mu dane

W dalszym ciągu jesteśmy po drugiej stronie Jordanu, w Betanii, gdzie Jan udziela chrztu. Mamy tutaj pierwsze spotkanie Chrzciciela z Jezusem, o którym on daje świadectwo. Przyjrzę się temu spotkaniu. Posłucham wypowiedzianych słów. Przyjrzę się swoim skojarzeniom i odczuciom.

Czytania: 1 J 2,29 – 3,6; J 1,29-34

Z Ewangelii wg św. Jana:

Nazajutrz zobaczył Jezusa, nadchodzącego ku niemu, i rzekł: «Oto Baranek Boży, który gładzi grzech świata. To jest Ten, o którym powiedziałem: Po mnie przyjdzie Mąż, który mnie przewyższył godnością, gdyż był wcześniej ode mnie. Ja Go przedtem nie znałem, ale przyszedłem chrzcić wodą w tym celu, aby On się objawił Izraelowi». Jan dał takie świadectwo: «Ujrzałem Ducha, który jak gołębica zstępował z nieba i spoczął na Nim. Ja Go przedtem nie znałem, ale Ten, który mnie posłał, abym chrzcił wodą, powiedział do mnie: "Ten, nad którym ujrzysz Ducha zstępującego i spoczywającego nad Nim, jest Tym, który chrzci Duchem Świętym". Ja to ujrzałem i daję świadectwo, że On jest Synem Bożym».

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: W dalszym ciągu jesteśmy po drugiej stronie Jordanu, w Betanii, gdzie Jan udziela chrztu. Mamy tutaj pierwsze spotkanie Chrzciciela z Jezusem, o którym on daje świadectwo. Przyjrzę się temu spotkaniu. Posłucham wypowiedzianych słów. Przyjrzę się swoim skojarzeniom i odczuciom.

Myśl: Wzmianka o tym, że Jan udziela chrztu po drugiej stronie Jordanu uświadamia nam, że dzieje się to poza granicami Ziemi Obiecanej. Rzeka bowiem wyznaczała tę granicę. Chrzest Jana za rzeką symbolicznie wyznacza nowy Exodus. Żeby wejść do Ziemi Obietnicy trzeba przejść przez wody Jordanu, podobnie jak Izraelici po wyjściu z niewoli w Egipcie i przekroczeniu Morza Czerwonego oraz wędrówce przez pustynię, przekroczyli Jordan w pobliżu Jerycha, czyli blisko tego miejsca, gdzie Jan udzielał chrztu. Całe nasze życie jest wędrówką oczyszczenia, przemiany i nawrócenia, wychodzeniem z niewoli, aby wejść do ziemi obietnicy.

Emocja: Znaki Bożego prowadzenia. Jan rozpoznaje Jezusa po znakach, jakie są mu dane, by w końcu zobaczyć i dać świadectwo. Ten sam proces, ta sama dynamika dokonuje się w życiu każdego wierzącego. Jesteśmy wezwani, aby w rzeczywistości, którą jest nasze życie i wszystko wokół nas rozpoznać przychodzącego Pana i wyznać wiarę, że On jest Synem Bożym.

Wezwanie: Poproszę o łaskę zauważenia i rozpoznania znaków Bożej obecności w moim życiu. Podziękuję Bogu za prowadzenie przez Ducha Świętego przez całe moje życie.

Jubileusz 2025: Kard. Makrickas w czasie ceremonii zamknięcia Drzwi Świętych pytał: „Czy Jubileusz rozpalił w nas nadzieję? Jak zamierzamy ją podtrzymywać? Komu pragniemy ją ofiarować?”. „Nie wystarczy przeżyć mocne chwile; nadszedł czas, by przełożyć je na pokorne kroki: na odnowioną wierność modlitwie, na konkretną troskę o ubogich, na słowo pojednania w naszych rodzinach, na twórcze zaangażowanie w pracy, na miłosierną obecność we wspólnocie”. Zaplanuję sobie czas na rachunek sumienia ze szczególnym przyjrzeniem się owocom czasu jubileuszu.

Zakończę jakąś modlitwą dziękczynną.

 

                                                

                                                           

                                                                      

                      PRZYSTĄPMY DO SZOPY, UŚCISKAJMY STOPY JEZUSA MALEŃKIEGO ....

          ROK 2026 - ROKIEM ŚW. OJCA FRANCISZKA Z ASYŻU

        Święty Franciszku, powołaj na całej ziemi
          szkoły miłości Boga, ludzi i świata.
          Ich  absolwenci
          są najbardziej dziś potrzebni,

          pilnie poszukiwani.

                               

                                                     S. Riabinin 

II sobota grudnia 2025 r - spotkanie modlitewne FZŚ

 T                                                                         knCh!                               13 XII. 2025

        Mszę św. o g 9 odprawił O.Łukasz. W czasie homilii usłyszeliśmy.
Siostry i Bracia, niech Pan was obdarzy pokojem. Eliasz miał przyjść, zapowiada Jan Chrzciciel. On już przyszedł, Żydzi nie byli w stanie przyjąć go. P. Jezus nazywa ich plemieniem żmijowym. Nie był Jezus przyjmowany jako Mesjasz. O św. J.Chrzcicielu P Jezus powiedział, że największy w Królestwie niebieskim jest mniejszy niż on. J.Chrzciciel mógł o P.Jezusie powiedzieć tylko: oto Baranek Boży. Nie mógł powiedzieć jak św Paweł: dla mnie żyć to Chrystus. My żyjemy już w Nowym Testamencie. Jak Bóg przychodzi w naszym życiu? Na pewno w czasie Mszy św. Czy tylko?
Czy rozpoznajemy Go przychodzącego w różnych okolicznościach naszego życia?. Czy możemy powiedzieć dla mnie żyć to Chrystus? Prostujcie ściężki dla Niego, wszyscy ujrzą zbawienie Boże.
Po Mszy św. modliliśmy się litanią do św. Franciszka. Potem odbyło się spotkanie na salce, gdzie wysłuchaliśmy wykładu jednego z braci na temat różnego przedstawiana żłóbka. Zajęliśmy się też aktualnymi sprawami jak opłatek Wspólnot przy kośc. OO Kapucynów, przygotowywaniem paczek dla chorych .                                      

                                    

        Wspomnienie św. Łucji, dziewicy i męczennicy

Kolor szat: czerwony

Rok A, II

II Tydzień Adwentu

Pierwsze czytanie (Syr 48, 1-4. 9-11)

Powstał Eliasz, prorok jak ogień,
a słowo jego płonęło jak pochodnia.
On głód na nich sprowadził,
a swoją gorliwością zmniejszył ich liczbę.
Słowem Pańskim zamknął niebo,
z niego również trzy razy sprowadził ogień.
Jakże wsławiony jesteś, Eliaszu, przez swoje cuda
i któż się może pochwalić, że tobie jest równy?
Ty, który zostałeś wzięty w skłębionym płomieniu,
na wozie o koniach ognistych.
O tobie napisano, żeś zachowany na czasy stosowne,
by uśmierzyć gniew przed pomstą,
by zwrócić serce ojca do syna,
i pokolenia Jakuba odnowić.
Szczęśliwi, którzy cię widzieli,
i ci, którzy w miłości posnęli,
albowiem i my na pewno żyć będziemy.

Psalm (Ps 80, 2ac i 3b, 15-16, 18-19)

Usłysz, Pasterzu Izraela,
Ty, który zasiadasz nad cherubinami.
Zbudź swą potęgę
i przyjdź nam z pomocą.

Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie

Powróć, Boże Zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
I chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie

Wyciągnij rękę nad mężem Twojej prawicy,
nad synem człowieczym,
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie

Aklamacja (Łk 3, 4. 6)

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego;
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 17, 10-13)

Kiedy schodzili z góry, uczniowie zapytali Jezusa:

„Czemu uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?” On odparł: „Eliasz istotnie przyjdzie i naprawi wszystko. Lecz powiadam wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli. Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał”. Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu.

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Częsta pokusa życia duchowego. Tylko Jezus może nas od niej ustrzec

To jest częsta pokusa życia duchowego – manipulowanie Bogiem. Uczniowie upadają w lęku, a Pan przywołuje ich na powrót do życie. Doświadczenie bezradności w życiu duchowym jest wielkim wyzwaniem. Uczniowie stopniowo w rozmowie z Panem odkrywają prawdę o historii (Eliaszu), o teraźniejszości (Janie Chrzcicielu) i o przyszłości (Krzyż i Zmartwychwstanie).

Czytania: Syr 48,1-4.9-11; Mt 17,10-13

Z ewangelii wg św. Mateusza:

"Wtedy zapytali Go uczniowie: «Czemu więc uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?» On odparł: «Eliasz istotnie przyjdzie i naprawi wszystko. Lecz powiadam wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli. Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał». Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu".

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: Jesteśmy wraz z Jezusem oraz trzema uczniami na Górze Przemienienia, którą tradycja utożsamia z Górą Tabor. Uczniowie nie rozumieją tego, co się dzieje. Dopytują. Posłucham tej rozmowy Jezusa ze swoimi uczniami. Przyjrzę się swoim skojarzeniom i odczuciom.

Myśl: Jezus przemienia się wobec uczniów. To ważne doświadczenie w życiu Pana, ale też w życiu uczniów. Widzą chwałę Boga, a jednocześnie jest to coś, co ich onieśmiela, a nawet przeraża. Doświadczają coś, czego nie rozumieją, nad czym nie mogą zapanować. To jest częsta pokusa życia duchowego – manipulowanie Bogiem. Uczniowie upadają w lęku, a Pan przywołuje ich na powrót do życie. Doświadczenie bezradności w życiu duchowym jest wielkim wyzwaniem. Uczniowie stopniowo w rozmowie z Panem odkrywają prawdę o historii (Eliaszu), o teraźniejszości (Janie Chrzcicielu) i o przyszłości (Krzyż i Zmartwychwstanie).

Emocja: Życie wyobrażeniami. To wielkie wyzwanie, a czasami także wielka pokusa – żyć wyobrażeniem Boga, którego sobie ‘konstruuję’, a nie odkrywam i przyjmuję. Na różne sposoby tłumaczymy sobie świat i rzeczywistość wokół nas. Trzeba nam jednak mieć postawę rozeznawania, żeby ‘podnieść oczy, nie widzieć nikogo, tylko samego Jezusa’. Wtedy dopiero będziemy mogli ‘zrozumieć’ o czym Bóg mówi.

Wezwanie: Poproszę o łaskę dostrzegania piękna przebywania z Panem, doceniając milczenie i modlitwę. Podziękuję Jezusowi za znaki i doświadczenia, które nas prowadzą w życiu.

Jubileusz 2025: Leon XIV zachęcał młodych do modlitwy, która podtrzymuje radość Ewangelii i chrześcijański entuzjazm. „’Entuzjazm’ oznacza ‘mieć Boga w duszy’: kiedy Pan mieszka w nas, nadzieja, którą nam daje, staje się owocna dla świata. Zobaczcie, nadzieja jest cnotą ubogą, ponieważ pojawia się z pustymi rękami: są to ręce wolne, aby otworzyć drzwi, które wydają się zamknięte przez zmęczenie, ból i rozczarowanie.” Chwilę zatrzymam się nad tą zachętą. Odmówię modlitwę Pod Twoją obronę...

I sobota grudnia 2025 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                    knCh!                                6 XII 25
                   

                                                                               

                                                   

    Msza św. o godz. 9 została odprawiona przez zastępcę O. Mariusza, także O.Kapucyna.
Po Mszy św. modliliśmy się, jak zwykle w I sobotę miesiąca jedną częścią Różańca św. - tajemnicami światła. W czasie homilii usłyszeliśmy.
W kontekście dzisiejszej Ewangelii możemy powiedzieć, że P.Jezus określa misje przez ubogich. Tym ostatnim poświęcił swą adhortację Leon XIV. Charytatywnie potrafią pomagać nie tylko ludzie wierzący. Ci ostatni czynią to z większą motywacją. P. Jezus bowiem patrzył na biedę najgłębiej pojętą uwzględniając np. zagubienie, nieumiejętność kochania, które towarzyszą wielu. Człowiek wierzący dobrze wie, że ten, kto czyni krzywdę komuś, czyni ją przede wszystkim sobie, bo grzeszy. Wystarczy tu wspomnieć złodzieja. Dlatego troska charytatywna winna objąć nie tylko sprawy ciała ale i ducha, a w tym ostatnim, głównym narzędziem jest modlitwa. Kapłani ogrywają bardzo ważną rolę w walce ze złem, dlatego P Jezus mówi o tym, że potrzebni są robotnicy na jego żniwach. Stale winniśmy o tym pamiętać i modlić się w tej intencji.

ANTYFONA NA WEJŚCIE	por. Ps 80, 2. 4
Przybądź, Panie, który królujesz w niebie, * i okaż nam swoje oblicze, * a będziemy zbawieni.

KOLEKTA
Boże, Ty zesłałeś na ten świat Twojego Jedynego Syna, aby wybawił ludzi z niewoli grzechu, † daj nam, oczekującym z wiarą Twojej łaski, * osiągnąć prawdziwą wolność. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

PIERWSZE CZYTANIE Bóg zlituje się nad swoim ludem

Iz 30, 19-21. 23-26

Czytanie z Księgi proroka Izajasza To mówi Pan Bóg, Święty Izraela: Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci. Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, a oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: «To jest droga, idźcie nią!», jeśli chciałbyś iść na prawo lub na lewo. On ześle deszcz na zboże, którym obsiejesz rolę, a pokarm z plonów ziemi będzie soczysty i pożywny. Twoje trzody będą się pasły w owym dniu na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została starannie przewiana. Dojdzie do tego, że na każdej wysokiej górze i na każdym wyniosłym pagórku będą strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy padną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca będzie siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni, w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach. Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 147A (146), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: por. Iz 30, 18)

Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.
1	Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, *
	słodko jest Go wysławiać.
2	Pan buduje Jeruzalem, *
	gromadzi rozproszonych z Izraela.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.
3	On leczy złamanych na duchu *
	i przewiązuje ich rany.
4	On liczy wszystkie gwiazdy *
	i każdej imię nadaje.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.
5	Nasz Pan jest wielki i potężny, *
	a Jego mądrość niewypowiedziana.
6	Pan dźwiga pokornych, *
	karki grzeszników zgina do ziemi.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ	Iz 33, 22
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Pan jest naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą, Pan naszym królem, On nas zbawi. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

Mt 9, 35 – 10, 1. 5a. 6-8

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo». Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie». Oto słowo Pańskie.

II sobota listopada 2025 r - spotkanie modlitewne i wspólnotowe z racji profesji w FZŚ

 T                                                              knCh!                      8 XI 25

    Mszę św. o g 9 odprawił O. Łukasz Stec. przy ołtarzu był zapalony paschał, gdyż tego dnia odbyła się profesja  czasowa i wieczysta, łącznie 4 osób - 2 sióstr i 2-óch braci: Agata, Pola, Bartłomiej, Kordian. Po odczytaniu Ewangelii tego dnia, powyższe osoby poprosiły o dopuszczenie ich do profesji. Po tym Ojciec Łukasz wypowiedział krótką homilię, w której usłyszeliśmy: dziś liturgia jest jedną wielka katechezą. Od Chrztu św. jesteśmy wszczepieni w Jezusa Chrystusa. Duch św. umacnia nas w P. Jezusie - wszystkie III Zakony Franciszkańskie, w tym FZŚ. Więź Chrztu św. Wspólnoty jest większa niż więzi krwi. Bogu niech będą dzięki ! Gdy zobowiązuję się do czegoś w Kościele, to jest to łaska. Jemu należy się uwielbienie. Po homilii odbyła się profesja wieczysta w 2 przypadkach i czasowa w 2 przypadkach. Profesi mieli odpowiedzieć na pytanie: czy jako świeccy chcą oni być wiernymi Ewangelii naśladując św. Franciszka z Asyżu, czy chcą podjąć ducha służby, czy chcą rozszerzać ducha franciszkańskiego. Po Mszy św. 2 siostry Agata i Danuta przystąpiły do postulatu. Po tej uroczystości zostało wykonane wspólne zdjęcie, pogratulowaliśmy wszystkim tym osobom oklaskami i odśpiewanym błogosławieństwem św. Franciszka, która była w tym wypadku naszą krótką tym razem modlitwą za nich: NIECH PAN WAM BŁOGOSŁAWI I NIECH WAS STRZEŻE, NIECH WAM OKAŻE OBLICZE SWOJE I ZMIŁUJE SIĘ NAD WAMI, NIECH ZWRÓCI KU WAM TWARZ SWOJĄ I NIECH WAS OBDARZY POKOJEM !. Po tych uroczystościach odbyło się spotkanie na salce: profesów, O. Łukasza ze wspólnotą FZŚ i członkami rodzin profesów. Szczególnie pozytywnie odebraliśmy uczestnictwo w tym spotkaniu kilku braci Kapucynów, którzy w rozmowach z poszczególnymi osobami dzielili się świadectwem swego życia franciszkańskiego w duchu pokory, miłości. Posługiwali oni także w czasie Mszy św. w oprawie muzycznej i posłudze przy ołtarzu. DEO GRATIAS! Radością napawa fakt, że wśród profesów były osoby młode. Oby z Bożą pomocą były żywymi świadkami Ewangelii, na przykładzie św. O. Franciszka, we wszystkich okolicznościach życia, w radości i dziękczynieniu Bogu za prowadzenie Boże w ich życiu, odkrywane głębią modlitwy, uczestnictwem w Sakramentach św. Kościoła. Spotkaniu na salce towarzyszyło korzystanie z wielu smakołyków przygotowanych przez różne osoby, w tym przez naszą S. Michasię Zagorzec, byłą Przełożoną FZŚ, która mimo bardzo podeszłego wieku i posługiwania się dwoma kulami, przygotowała pyszną szarlotkę.

Św. Ojcze Franciszku dopomagaj nam, byśmy byli coraz lepszymi narzędziami Bożego pokoju !!

Dzień Powszedni

Kolor szat: zielony, biały

Rok C, I

XXXI Tydzień zwykły

Pierwsze czytanie (Rz 16, 3-9. 16. 22-27)

Bracia:

Pozdrówcie współpracowników moich w Chrystusie Jezusie, Pryskę i Akwilę, którzy za moje życie nadstawiali swe głowy i którym winienem wdzięczność nie tylko ja sam, ale i wszystkie Kościoły nawróconych pogan. Pozdrówcie także Kościół, który się zbiera w ich domu.

Pozdrówcie mojego umiłowanego Epeneta, który należy do pierwocin złożonych Chrystusowi przez Azję. Pozdrówcie Marię, która poniosła wiele trudów dla waszego dobra. Pozdrówcie Andronika i Juniasa, moich rodaków i współtowarzyszy więzienia, którzy się wyróżniają między apostołami, a którzy przede mną przystali do Chrystusa. Pozdrówcie umiłowanego mego w Panu Ampliata. Pozdrówcie współpracownika naszego w Chrystusie Urbana i umiłowanego mego Stachysa.

Pozdrówcie wzajemnie jedni drugich pocałunkiem świętym. Pozdrawiają was wszystkie Kościoły Chrystusa.

Pozdrawiam was w Panu i ja, Tercjusz, który pisałem ten list. Pozdrawia was Gajus, który jest gospodarzem moim i całego Kościoła. Pozdrawia was Erast, skarbnik miasta, i Kwartus, brat.

Temu, który ma moc utwierdzić was zgodnie z Ewangelią i moim głoszeniem Jezusa Chrystusa, zgodnie z objawioną tajemnicą, dla dawnych wieków ukrytą, teraz jednak ujawnioną, a przez pisma prorockie na rozkaz odwiecznego Boga wszystkim narodom obwieszczoną, dla skłonienia ich do posłuszeństwa wierze, Bogu, który jedynie jest mądry, przez Jezusa Chrystusa niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.

Psalm (Ps 145, 2-3. 4-5. 10-11)

Każdego dnia będę Ciebie błogosławił
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały,
a wielkość Jego niezgłębiona.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Pokolenie pokoleniu głosi Twoje dzieła
i zwiastuje Twoje potężny czyny.
Głoszą wspaniałą chwałę Twego majestatu
i rozpowiadają Twoje cuda.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła
i niech Cię błogosławią Twoi święci.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa
i niech głoszą Twoją potęgę.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Aklamacja (2 Kor 8, 9)

Jezus Chrystus będąc bogaty, dla was stał się ubogim,
aby was swoim ubóstwem ubogacić.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 16, 9-15)

Jezus powiedział do swoich uczniów:

„Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków.

Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobra kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze?

Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie”.

Słuchali tego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie z Niego.

Powiedział więc do nich: „To wy właśnie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co za wielkie uchodzi między ludźmi, obrzydliwością jest w oczach Bożych”.

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Bóg zna serca – prawdziwy sprawdzian mądrości

Prawdziwa mądrość. Faryzeusze ‘podrwiwali sobie’ z Jezusa, traktując Go jako nie dostosowanego do logiki czasu, ludzkiej mądrości. Ale to oni byli krótkowzroczni. Postępowali niewłaściwie i okazali się niewierni. Człowiek zawsze poniesie porażkę, jeśli będzie pokładał nadzieję w sobie i swojej mądrości.

Słowo ewangelii na dzisiaj (8 listopada 2025 r.):

Z ewangelii wg św. Łukasza: Ja też wam powiadam: Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy [wszystko] się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków.
Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobro kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze?
Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie».
Słuchali tego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie z Niego. Powiedział więc do nich: «To wy właśnie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co za wielkie uchodzi między ludźmi, obrzydliwością jest w oczach Bożych.

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 16,9-15):

Obraz: Jesteśmy wciąż z Jezusem, uczniami i tłumem ‘grzeszników’ w domu ‘pewnego faryzeusza’. Posłucham słów Jezusa, który zaprasza mnie, abym przeszedł od tendencji do gromadzenia dóbr do logiki daru. Zwrócę uwagę, jakie emocje wywołuje we mnie ta perspektywa.
Myśl: Rzeczywistość ziemska rzutuje na naszą przyszłość. Dary, które otrzymujemy na ziemi są narzędziami zapewnienia sobie prosperity przyszłego życia. Właściwy użytek z tego, co zostało nam dane, zaowocuje przyszłym dobrem. Nie wolno nam się łudzić, służyć ‘dwom panom’. Musimy wybrać: albo Bóg, albo mamona. Nasz wybór zdefiniuje naszą przyszłość. Zamykając się na innych i zagarniając dobra dla siebie, żyję fałszywym oczekiwaniem, że mogę mieć wszystko. Wiara w Boga polega na tym, że jesteśmy wierni misji, którą On nam powierzył, dzielenia się dobrami z braćmi i nie gromadzenia ich dla siebie.
Emocja: Prawdziwa mądrość. Faryzeusze ‘podrwiwali sobie’ z Jezusa, traktując Go jako nie dostosowanego do logiki czasu, ludzkiej mądrości. Ale to oni byli krótkowzroczni. Postępowali niewłaściwie i okazali się niewierni. Człowiek zawsze poniesie porażkę, jeśli będzie pokładał nadzieję w sobie i swojej mądrości.
Wezwanie: Poproszę o łaskę umiejętności posługiwania się dobrami ziemskimi w logice daru i służby Bogu i bliźniemu. Podziękuję Panu za wiele dóbr, jakie mam do dyspozycji.
Jubileusz 2025: Papież Leon XIV zwrócił się do całej wspólnoty edukacyjnej: „’Rozbrójcie słowa, podnieście wzrok, strzeżcie serca. Edukacja nie posuwa się naprzód polemiką, lecz łagodnością, która słucha’. ‘Mniej etykiet, więcej historii; mniej jałowych przeciwieństw, więcej symfonii w Duchu’... ‘Wtedy nasza konstelacja nie tylko zajaśnieje, ale i wskaże drogę: ku prawdzie, która wyzwala, ku braterstwu, które umacnia sprawiedliwość, ku nadziei, która nie zawodzi’”.
Odmówię dziesiątek różańca, tajemnicę światła Wniebowzięcie Maryi Panny. Dziś już ostatni dzień, by nawiedzić cmentarz, pomodlić się za zmarłych i uzyskać odpust zupełny. Skorzystam z tego w miarę możliwości.