piątek, 12 grudnia 2025

I sobota grudnia 2025 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                    knCh!                                6 XII 25
                   

                                                                               

                                                   


    Msza św. o godz. 9 została odprawiona przez zastępcę O. Mariusza, także O.Kapucyna.
Po Mszy św. modliliśmy się, jak zwykle w I sobotę miesiąca jedną częścią Różańca św. - tajemnicami światła. W czasie homilii usłyszeliśmy.
W kontekście dzisiejszej Ewangelii możemy powiedzieć, że P.Jezus określa misje przez ubogich. Tym ostatnim poświęcił swą adhortację Leon XIV. Charytatywnie potrafią pomagać nie tylko ludzie wierzący. Ci ostatni czynią to z większą motywacją. P. Jezus bowiem patrzył na biedę najgłębiej pojętą uwzględniając np. zagubienie, nieumiejętność kochania, które towarzyszą wielu. Człowiek wierzący dobrze wie, że ten, kto czyni krzywdę komuś, czyni ją przede wszystkim sobie, bo grzeszy. Wystarczy tu wspomnieć złodzieja. Dlatego troska charytatywna winna objąć nie tylko sprawy ciała ale i ducha, a w tym ostatnim, głównym narzędziem jest modlitwa. Kapłani ogrywają bardzo ważną rolę w walce ze złem, dlatego P Jezus mówi o tym, że potrzebni są robotnicy na jego żniwach. Stale winniśmy o tym pamiętać i modlić się w tej intencji.

ANTYFONA NA WEJŚCIE


por. Ps 80, 2. 4


Przybądź, Panie, który królujesz w niebie, * i okaż nam swoje oblicze, * a będziemy zbawieni.



KOLEKTA


 


Boże, Ty zesłałeś na ten świat Twojego Jedynego Syna, aby wybawił ludzi z niewoli grzechu,  daj nam, oczekującym z wiarą Twojej łaski, * osiągnąć prawdziwą wolność. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna,  który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.



PIERWSZE CZYTANIE

Bóg zlituje się nad swoim ludem


Iz 30, 19-21. 23-26



Czytanie z Księgi proroka Izajasza

To mówi Pan Bóg, Święty Izraela:

Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci.

Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, a oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: «To jest droga, idźcie nią!», jeśli chciałbyś iść na prawo lub na lewo.

On ześle deszcz na zboże, którym obsiejesz rolę, a pokarm z plonów ziemi będzie soczysty i pożywny. Twoje trzody będą się pasły w owym dniu na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została starannie przewiana.

Dojdzie do tego, że na każdej wysokiej górze i na każdym wyniosłym pagórku będą strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy padną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca będzie siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni, w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach.


Oto słowo Boże.





PSALM RESPONSORYJNY

Ps 147A (146), 1b-2. 3-4. 5-6
(R.: por. Iz 30, 18)




Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu.
Albo: Alleluja.

1

Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, *

 

słodko jest Go wysławiać.

2

Pan buduje Jeruzalem, *

 

gromadzi rozproszonych z Izraela.

Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu.
Albo: Alleluja.

3

On leczy złamanych na duchu *

 

i przewiązuje ich rany.

4

On liczy wszystkie gwiazdy *

 

i każdej imię nadaje.

Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu.
Albo: Alleluja.

5

Nasz Pan jest wielki i potężny, *

 

a Jego mądrość niewypowiedziana.

6

Pan dźwiga pokornych, *

 

karki grzeszników zgina do ziemi.

Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu.
Albo: Alleluja.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ

Iz 33, 22


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Pan jest naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą,

Pan naszym królem, On nas zbawi.


Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


 

EWANGELIA


Mt 9, 35 – 10, 1. 5a. 6-8



 Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości.

A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo».

Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.

Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie».


Oto słowo Pańskie.


                    







Brak komentarzy:

Prześlij komentarz