II sobota grudnia 2025 r - spotkanie modlitewne FZŚ

 T                                                                         knCh!                               13 XII. 2025

        Mszę św. o g 9 odprawił O.Łukasz. W czasie homilii usłyszeliśmy.
Siostry i Bracia, niech Pan was obdarzy pokojem. Eliasz miał przyjść, zapowiada Jan Chrzciciel. On już przyszedł, Żydzi nie byli w stanie przyjąć go. P. Jezus nazywa ich plemieniem żmijowym. Nie był Jezus przyjmowany jako Mesjasz. O św. J.Chrzcicielu P Jezus powiedział, że największy w Królestwie niebieskim jest mniejszy niż on. J.Chrzciciel mógł o P.Jezusie powiedzieć tylko: oto Baranek Boży. Nie mógł powiedzieć jak św Paweł: dla mnie żyć to Chrystus. My żyjemy już w Nowym Testamencie. Jak Bóg przychodzi w naszym życiu? Na pewno w czasie Mszy św. Czy tylko?
Czy rozpoznajemy Go przychodzącego w różnych okolicznościach naszego życia?. Czy możemy powiedzieć dla mnie żyć to Chrystus? Prostujcie ściężki dla Niego, wszyscy ujrzą zbawienie Boże.
Po Mszy św. modliliśmy się litanią do św. Franciszka. Potem odbyło się spotkanie na salce, gdzie wysłuchaliśmy wykładu jednego z braci na temat różnego przedstawiana żłóbka. Zajęliśmy się też aktualnymi sprawami jak opłatek Wspólnot przy kośc. OO Kapucynów, przygotowywaniem paczek dla chorych .                                      

                                    

        Wspomnienie św. Łucji, dziewicy i męczennicy

Kolor szat: czerwony

Rok A, II

II Tydzień Adwentu

Pierwsze czytanie (Syr 48, 1-4. 9-11)

Powstał Eliasz, prorok jak ogień,
a słowo jego płonęło jak pochodnia.
On głód na nich sprowadził,
a swoją gorliwością zmniejszył ich liczbę.
Słowem Pańskim zamknął niebo,
z niego również trzy razy sprowadził ogień.
Jakże wsławiony jesteś, Eliaszu, przez swoje cuda
i któż się może pochwalić, że tobie jest równy?
Ty, który zostałeś wzięty w skłębionym płomieniu,
na wozie o koniach ognistych.
O tobie napisano, żeś zachowany na czasy stosowne,
by uśmierzyć gniew przed pomstą,
by zwrócić serce ojca do syna,
i pokolenia Jakuba odnowić.
Szczęśliwi, którzy cię widzieli,
i ci, którzy w miłości posnęli,
albowiem i my na pewno żyć będziemy.

Psalm (Ps 80, 2ac i 3b, 15-16, 18-19)

Usłysz, Pasterzu Izraela,
Ty, który zasiadasz nad cherubinami.
Zbudź swą potęgę
i przyjdź nam z pomocą.

Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie

Powróć, Boże Zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
I chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie

Wyciągnij rękę nad mężem Twojej prawicy,
nad synem człowieczym,
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie

Aklamacja (Łk 3, 4. 6)

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego;
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 17, 10-13)

Kiedy schodzili z góry, uczniowie zapytali Jezusa:

„Czemu uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?” On odparł: „Eliasz istotnie przyjdzie i naprawi wszystko. Lecz powiadam wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli. Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał”. Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu.

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Częsta pokusa życia duchowego. Tylko Jezus może nas od niej ustrzec

To jest częsta pokusa życia duchowego – manipulowanie Bogiem. Uczniowie upadają w lęku, a Pan przywołuje ich na powrót do życie. Doświadczenie bezradności w życiu duchowym jest wielkim wyzwaniem. Uczniowie stopniowo w rozmowie z Panem odkrywają prawdę o historii (Eliaszu), o teraźniejszości (Janie Chrzcicielu) i o przyszłości (Krzyż i Zmartwychwstanie).

Czytania: Syr 48,1-4.9-11; Mt 17,10-13

Z ewangelii wg św. Mateusza:

"Wtedy zapytali Go uczniowie: «Czemu więc uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?» On odparł: «Eliasz istotnie przyjdzie i naprawi wszystko. Lecz powiadam wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli. Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał». Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu".

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: Jesteśmy wraz z Jezusem oraz trzema uczniami na Górze Przemienienia, którą tradycja utożsamia z Górą Tabor. Uczniowie nie rozumieją tego, co się dzieje. Dopytują. Posłucham tej rozmowy Jezusa ze swoimi uczniami. Przyjrzę się swoim skojarzeniom i odczuciom.

Myśl: Jezus przemienia się wobec uczniów. To ważne doświadczenie w życiu Pana, ale też w życiu uczniów. Widzą chwałę Boga, a jednocześnie jest to coś, co ich onieśmiela, a nawet przeraża. Doświadczają coś, czego nie rozumieją, nad czym nie mogą zapanować. To jest częsta pokusa życia duchowego – manipulowanie Bogiem. Uczniowie upadają w lęku, a Pan przywołuje ich na powrót do życie. Doświadczenie bezradności w życiu duchowym jest wielkim wyzwaniem. Uczniowie stopniowo w rozmowie z Panem odkrywają prawdę o historii (Eliaszu), o teraźniejszości (Janie Chrzcicielu) i o przyszłości (Krzyż i Zmartwychwstanie).

Emocja: Życie wyobrażeniami. To wielkie wyzwanie, a czasami także wielka pokusa – żyć wyobrażeniem Boga, którego sobie ‘konstruuję’, a nie odkrywam i przyjmuję. Na różne sposoby tłumaczymy sobie świat i rzeczywistość wokół nas. Trzeba nam jednak mieć postawę rozeznawania, żeby ‘podnieść oczy, nie widzieć nikogo, tylko samego Jezusa’. Wtedy dopiero będziemy mogli ‘zrozumieć’ o czym Bóg mówi.

Wezwanie: Poproszę o łaskę dostrzegania piękna przebywania z Panem, doceniając milczenie i modlitwę. Podziękuję Jezusowi za znaki i doświadczenia, które nas prowadzą w życiu.

Jubileusz 2025: Leon XIV zachęcał młodych do modlitwy, która podtrzymuje radość Ewangelii i chrześcijański entuzjazm. „’Entuzjazm’ oznacza ‘mieć Boga w duszy’: kiedy Pan mieszka w nas, nadzieja, którą nam daje, staje się owocna dla świata. Zobaczcie, nadzieja jest cnotą ubogą, ponieważ pojawia się z pustymi rękami: są to ręce wolne, aby otworzyć drzwi, które wydają się zamknięte przez zmęczenie, ból i rozczarowanie.” Chwilę zatrzymam się nad tą zachętą. Odmówię modlitwę Pod Twoją obronę...

I sobota grudnia 2025 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                    knCh!                                6 XII 25
                   

                                                                               

                                                   

    Msza św. o godz. 9 została odprawiona przez zastępcę O. Mariusza, także O.Kapucyna.
Po Mszy św. modliliśmy się, jak zwykle w I sobotę miesiąca jedną częścią Różańca św. - tajemnicami światła. W czasie homilii usłyszeliśmy.
W kontekście dzisiejszej Ewangelii możemy powiedzieć, że P.Jezus określa misje przez ubogich. Tym ostatnim poświęcił swą adhortację Leon XIV. Charytatywnie potrafią pomagać nie tylko ludzie wierzący. Ci ostatni czynią to z większą motywacją. P. Jezus bowiem patrzył na biedę najgłębiej pojętą uwzględniając np. zagubienie, nieumiejętność kochania, które towarzyszą wielu. Człowiek wierzący dobrze wie, że ten, kto czyni krzywdę komuś, czyni ją przede wszystkim sobie, bo grzeszy. Wystarczy tu wspomnieć złodzieja. Dlatego troska charytatywna winna objąć nie tylko sprawy ciała ale i ducha, a w tym ostatnim, głównym narzędziem jest modlitwa. Kapłani ogrywają bardzo ważną rolę w walce ze złem, dlatego P Jezus mówi o tym, że potrzebni są robotnicy na jego żniwach. Stale winniśmy o tym pamiętać i modlić się w tej intencji.

ANTYFONA NA WEJŚCIE	por. Ps 80, 2. 4
Przybądź, Panie, który królujesz w niebie, * i okaż nam swoje oblicze, * a będziemy zbawieni.

KOLEKTA
Boże, Ty zesłałeś na ten świat Twojego Jedynego Syna, aby wybawił ludzi z niewoli grzechu, † daj nam, oczekującym z wiarą Twojej łaski, * osiągnąć prawdziwą wolność. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

PIERWSZE CZYTANIE Bóg zlituje się nad swoim ludem

Iz 30, 19-21. 23-26

Czytanie z Księgi proroka Izajasza To mówi Pan Bóg, Święty Izraela: Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci. Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, a oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: «To jest droga, idźcie nią!», jeśli chciałbyś iść na prawo lub na lewo. On ześle deszcz na zboże, którym obsiejesz rolę, a pokarm z plonów ziemi będzie soczysty i pożywny. Twoje trzody będą się pasły w owym dniu na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została starannie przewiana. Dojdzie do tego, że na każdej wysokiej górze i na każdym wyniosłym pagórku będą strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy padną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca będzie siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni, w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach. Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 147A (146), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: por. Iz 30, 18)

Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.
1	Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, *
	słodko jest Go wysławiać.
2	Pan buduje Jeruzalem, *
	gromadzi rozproszonych z Izraela.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.
3	On leczy złamanych na duchu *
	i przewiązuje ich rany.
4	On liczy wszystkie gwiazdy *
	i każdej imię nadaje.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.
5	Nasz Pan jest wielki i potężny, *
	a Jego mądrość niewypowiedziana.
6	Pan dźwiga pokornych, *
	karki grzeszników zgina do ziemi.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ	Iz 33, 22
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Pan jest naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą, Pan naszym królem, On nas zbawi. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

Mt 9, 35 – 10, 1. 5a. 6-8

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo». Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie». Oto słowo Pańskie.