I sobota września 2026 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                       knCh!                                            5 IX 26

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O. Mariusz. W czasie homilii usłyszeliśmy.

Wyobraźmy sobie następującą sytuację. jest upał, idziemy przez pole. jesteśmy głodni. Łuskamy kłosy napotkanego zboża, by zaspokoić głód. Naprzeciw nas idą ludzie dobrze wyglądający, syci. Oni nas upominają, że popełniamy grzech. Bóg nakazał święcić dzień  Pański,   a nie zakazał łuskania kłosów. Mamy prawo upominać a nie "czepiać się"bezpodstawnie. To jest pycha. Pan Jezus mówi: ja jestem Panem szabatu, tzn. P.Jezus jest Panem każdego mego dnia. Jestem w porządku, gdy słucham Ducha św.  W niedziele żona, matka stara ugotować obiad chociaż kosztuje ją to trochę trudu. Nie wywyższajmy się więc! Co masz czego byś nie otrzymał od Boga. 

Św. Augustyn w IV wieku zmagał się z pelagializmem. Pelagializm reprezentował mnich, który uważał, że własnymi siłami można osiągnąć świętość. Św. Augustyn sądził natomiast, że wszystko co mam pochodzi od Boga. Współgra to z i czytaniem dnia dzisiejszego. Augustyn potępia myśl Pelagiusza, która jest pyszna. Największą pychą jest gdy człowiek przypisuje sobie własność Boga. Tak mówi św. Tomasz z Akwinu. Dziś często słyszymy: "doszedłem do tego tylko dzięki własnej pracy". Wg św. Tomasza to przejaw najgorszej pychy. Na Rynku krakowskim na kamienicy nr 7 widzimy napis: "cóż masz czego byś nie otrzymał". Bądźmy wdzięczni. Przyszliśmy do kościoła, bo chcieliśmy, a nie musieliśmy. powiedzmy " i to jest Twoją łaską".
Po Mszy św. modliliśmy się częścią chwalebną Różańca św. Na zakończenie O.Mariusz pobłogosławił nas., tak jak zwykle czyni to po spotkaniu pierwszo - sobotnim z nami, członkami wspólnot wymienionych w tytule tego opracowania.

Dzień Powszedni

Kolor szat: zielony, biały

Rok A, II

XXII Tydzień zwykły

Pierwsze czytanie (1 Kor 4, 6-15)

Miałem na myśli, bracia, mnie samego i Apollosa ze względu na was, abyście mogli zrozumieć, że nie wolno wykraczać ponad to, co zostało napisane, i niech nikt w swej pysze nie wynosi się nad drugiego. Któż będzie cię wyróżniał? Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśliś otrzymał, to czemu się chełpisz, tak jakbyś nie otrzymał. Tak więc już jesteście nasyceni, już opływacie w bogactwa. Zaczęliście królować bez nas! Otóż tak!

Nawet trzeba, żebyście królowali, byśmy mogli współkrólować z wami.

Wydaje mi się bowiem, że Bóg nas, apostołów, wyznaczył jako ostatnich, jakby na śmierć skazanych. Staliśmy się bowiem widowiskiem światu, aniołom i ludziom; my głupi dla Chrystusa, wy mądrzy w Chrystusie, my niemocni, wy mocni; wy doznajecie szacunku, a my wzgardy. Aż do tej chwili łakniemy i cierpimy pragnienie, brak nam odzieży, jesteśmy policzkowani i skazani na tułaczkę, i utrudzeni pracą rąk własnych. Błogosławimy, gdy nam złorzeczą, znosimy, gdy nas prześladują; dobrym słowem odpowiadamy, gdy nas spotwarzają. Staliśmy się jakby śmieciem tego świata i odrazą dla wszystkich aż do tej chwili.

Nie piszę tego, żeby was zawstydzić, lecz aby was napomnieć, jako moje najdroższe dzieci. Choćbyście mieli bowiem dziesiątki tysięcy wychowawców w Chrystusie, nie macie wielu ojców; ja to właśnie przez Ewangelię zrodziłem was w Chrystusie Jezusie.

Psalm (Ps 145, 17-18. 19-20. 21)

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest bliski wszystkim, którzy Go wzywają,
wszystkim wzywającym Go szczerze.

Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywają

Spełnia wolę tych, którzy cześć Mu oddają,
usłyszy ich wołanie i przyjdzie im z pomocą.
Pan strzeże wszystkich, którzy go miłują,
lecz zniszczy wszystkich występnych.

Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywają

Niech usta moje głoszą chwałę Pana,
a Jego święte imię
niech wielbi wszystko, co żyje.
Zawsze i na wieki.

Pan bliski wszystkim, którzy Go wzywają

Aklamacja (J 14, 6)

Ja jestem drogą i prawdą, i życiem.
Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 6, 1-5)

W pewien szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i wykruszając je rękami, jedli.

Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: „Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?”

Wtedy Jezus rzekł im w odpowiedzi: „Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był głodny on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać”.

I dodał: „Syn Człowieczy jest panem szabatu”.

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Wolność od schematów – Jezus zmienia nasze spojrzenie na prawo i szabat

Pojednanie z Bogiem jest naszym domem. Wolność od prawa nie jest jego zniesieniem, ale wypełnieniem. Prawo miało wskazać na Boga, jak drogowskaz. Teraz człowiek spożywa i żyje Bogiem i dla Niego. Jezus jest Panem szabatu, bo jedna nas z Ojcem, pokazuje, jak w Nim żyć.

Słowo ewangelii na dzisiaj (5 września 2026 r.):

Z ewangelii wg św. Łukasza: W pewien szabat przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i wykruszając je rękami, jedli. Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: «Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?» Wtedy Jezus rzekł im w odpowiedzi: «Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był głodny on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać». I dodał: «Syn Człowieczy jest panem szabatu».

Komentarz do ewangelii na dziś (Łk 6,1-5):

Obraz: W wyobraźni zobaczę tę scenę, która z jednaj strony otwiera uczniom oczy na nowość, jaką przynosi Jezus, a z drugiej relatywizuje stare schematy i ‘tradycje’, które zamiast służyć człowiekowi i rozwijać go, zaczynają krępować. Odbierają mu wolność, a czynią niewolnikiem przyzwyczajeń i przesądów.
Myśl: Nowy świat, który jest stwarzany przez sześć uczynków Jezusa (wyrzucenie złego ducha z opętanego, uzdrowienie teściowej, obfity połów, oczyszczenie trędowatego, uzdrowienie paralityka i powołanie Lewiego) teraz zostaje dopełniony w szabacie. Człowiek zaczyna żyć nowym życiem, spożywać nowy pokarm, który przemienia go i czyni ‘Chrystusowym’. Centralnym punktem tego fragmentu jest stwierdzenie, że „Syn Człowieczy jest Panem szabatu”. On uzdrawia, oczyszcza, karmi i powołuje. Dom grzesznika staje się ‘domem Bożym’, w którym sprawowana i spożywana jest Eucharystia.
Emocja: Pojednanie z Bogiem jest naszym domem. Wolność od prawa nie jest jego zniesieniem, ale wypełnieniem. Prawo miało wskazać na Boga, jak drogowskaz. Teraz człowiek spożywa i żyje Bogiem i dla Niego. Jezus jest Panem szabatu, bo jedna nas z Ojcem, pokazuje, jak w Nim żyć.
Wezwanie: Poproszę o łaskę poznania daru Syna Człowieczego, który uczy mnie życia Bożego. Podziękuję za wolność szabatu, bym odnalazł prawdziwą więź z Bogiem.
Maryja była prawdziwie kobietą szabatu. W sposób szczególny doświadczyła obecności Boga. Odmówię modlitwę Anioł Pański zwiastował Pannie Maryi...

Święty Franciszku,

nie pozwól, by człowiek,

stawał się niczym,

by rósł na nijakich pożywkach,

aby karmił się małością -

gdy Drzewo Krzyża zawsze żywe,

gdy Chrystus czeka .…

                                     S.Riabinin

                                                            

                                                   17.IX  - święto stygmatów św. Franciszka