II sobota września 2026 r - spotkanie modlitewne i braterskie FZŚ

 T                                            knCh!                                                                  12 IX 2026 r

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O.Łukasz. W czasie homilii usłyszeliśmy:
    Siostry i Bracia-czciciele św. Franciszka i św. Klary. Ewangelia jest o Bogu, który ukochał człowieka. Potrzebna jest odpowiedź na Dobrą Nowinę. Albo są owoce, albo ich nie ma. Albo wypełniane jest słowo, którego się słucha, albo słowo  jest tylko słuchane. Św. Mateusz w swej przypowieści o sądzie mówi, że będziemy sądzeni z owoców. Muszą być widome znaki, aby nasze chrześcijaństwo było skuteczne. Bóg stał się człowiekiem w konkretnych warunkach życia człowieka. Św. Faustyna pięknie to uchwyciła, dała pytanie każdemu z nas: co mogę powiedzieć,
że jest owocem Bożego działania we mnie?

Nie zwątpić w dzisiejszym świecie. Nie bój się mała trzódko -słyszymy w Ewangelii.
Po Mszy św. modliliśmy się do św. Franciszka. Potem odbyło się spotkanie na salce
wg tematu zaproponowanego przez O.Łukasza:

„Jak św. Franciszek znał najdokładniej tajemnice sumienia wszystkich braci swoich.”
Pojawiły się tu pytania, na które mieliśmy odpowiedzieć:

Jak postępować wobec tych, którzy są pyszni lub popełniają błędy? Czy sposób postępowania św. Franciszka wobec braci jest dzisiaj do naśladowania jeden do jednego (chwalenie pokornych – ganienie pysznych)?

Jak można ocenić współcześnie obraz siebie samego, który miał św. Franciszek?

Dlaczego tak na siebie patrzył?

Co to znaczy znać coś z Bożego objawienia, mieć dar poznania? Czy spotkałeś kogoś, o kim można powiedzieć, że wie wiele z Bożego objawienia (doświadczenie, mądrość życiowa, intuicja duchowa, wiedza wlana)?

Po ciekawej rozmowie wysłuchaliśmy ogłoszeń na najbliższy czas.
                                          

Dzień Powszedni

Kolor szat: zielony, biały

Rok A, II

XXIII Tydzień zwykły

Czytania:

• z dnia

• ze wspomnienia

Czytania: z dnia

Pierwsze czytanie (1 Kor 10, 14-22)

Najmilsi moi, strzeżcie się bałwochwalstwa. Mówię jak do ludzi rozsądnych. Zresztą osądźcie sami to, co mówię: Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest udziałem we Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest udziałem w Ciele Chrystusa? Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba. Przypatrzcie się Izraelowi według ciała. Czyż nie są w jedności z ołtarzem ci, którzy spożywają z ofiar na ołtarzu złożonych?
Lecz po cóż to mówię? Czy może jest czymś ofiara złożona bożkom? Albo czy sam bożek jest czymś? Ależ właśnie to, co ofiarują poganie, demonom składają w ofierze, a nie Bogu. Nie chciałbym, byście mieli coś wspólnego z demonami. Nie możecie pić z kielicha Pana i z kielicha demonów; nie możecie zasiadać przy stole Pana i przy stole demonów. Czyż będziemy pobudzali Pana do zazdrości? Czyż jesteśmy mocniejsi od Niego?

Psalm (Ps 116B, 12-13. 17-18)

Czym się Panu odpłacę
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia
i wezwę imienia Pana.

Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną

Tobie złożę ofiarę pochwalną
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana
przed całym Jego ludem.

Złożę Ci, Boże, ofiarę pochwalną

Aklamacja (J 14, 23)

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 6, 43-49)

Jezus powiedział do swoich uczniów:

„Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo: nie zrywa się fig z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta.

Czemu to wzywacie Mnie: «Panie, Panie», a nie czynicie tego, co mówię? Pokażę wam, do kogo podobny jest każdy, kto przychodzi do Mnie, słucha słów moich i wypełnia je.

Podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale. Gdy przyszła powódź, potok wezbrany uderzył w ten dom, ale nie zdołał go naruszyć, ponieważ był dobrze zbudowany.

Lecz ten, kto słucha, a nie wypełnia, podobny jest do człowieka, który zbudował dom na ziemi bez fundamentu. Gdy potok uderzył w niego, od razu runął, a upadek jego był wielki”.

Czytania: ze wspomnienia

Pierwsze czytanie (Ef 1, 3-6. 11-12)

Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa; który napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich - w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem. Z miłości przeznaczył nas dla siebie jako przybranych synów przez Jezusa Chrystusa, według postanowienia swej woli, ku chwale majestatu swej łaski, którą obdarzył nas w Umiłowanym. W Nim dostąpiliśmy udziału my również, z góry przeznaczeni zamiarem Tego, który dokonuje wszystkiego zgodnie z zamysłem swej woli po to, byśmy istnieli ku chwale Jego majestatu - my, którzyśmy już przedtem nadzieję złożyli w Chrystusie.

Pierwsze czytanie (Ga 4, 4-7)

Bracia:

Gdy nadeszła pełnia czasu, Bóg zesłał swojego Syna, zrodzonego z niewiasty, zrodzonego pod Prawem, aby wykupił tych, którzy podlegali Prawu, abyśmy mogli otrzymać przybrane synostwo.

Na dowód tego, że jesteście synami, Bóg wysłał do serc naszych Ducha Syna swego, który woła: «Abba, Ojcze». A zatem nie jesteś już niewolnikiem, lecz synem. Jeżeli zaś synem, to i dziedzicem z woli Bożej.

Psalm (Łk 1, 46-48. 49-50. 51-53. 54-55)

Wielbi dusza moja Pana, *
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawcy moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej służebnicy. *
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą
wszystkie pokolenia.

Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *
święte jest imię Jego.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *
nad tymi, co się Go boją.

Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko

Okazał moc swego ramienia,
rozproszył pyszniących się zamysłami serc swoich.
Strącił władców z tronu, a wywyższył pokornych.
Głodnych nasycił dobrami, a bogatych z niczym odprawił.

Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko

Ujął się za swoim sługą, Izraelem,
pomny na swe miłosierdzie.
Jak przyobiecał naszym ojcom,
Abrahamowi i jego potomstwu na wieki.

Bądź pochwalona, Boża Rodzicielko

Aklamacja (Łk 1, 45)

Błogosławiona jesteś, Panno Maryjo,
która uwierzyłaś, że spełnią się słowa powiedziane Tobie od Pana.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 1, 39-47)

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.

Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała:

«Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana».

Wtedy Maryja rzekła: «Wielbi dusza moja Pana, i raduje się duch mój w Bogu, moim Zbawcy».

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Wiara musi wydawać owoce – samo słuchanie nie wystarczy

Teoria i praktyka. Chrześcijaństwo to nie tkliwa opowieść, która ma nas rozrzewnić i wzruszyć. Objawienie jest praktyczne. Prowadzi nas przez poznanie Boga przez Słowo do życia nim na co dzień. To jest katecheza chrzcielna o miłosierdziu w praktyce, która funkcjonowała w Kościele pierwotnym. Ona kształtuje nas także dzisiaj.

Słowa ewangelii na dzisiaj (12 września 2026 r.):

Z ewangelii wg św. Łukasza: Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo; nie zrywa się fig z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta.
Czemu to wzywacie Mnie: "Panie, Panie!", a nie czynicie tego, co mówię? Pokażę wam, do kogo podobny jest każdy, kto przychodzi do Mnie, słucha słów moich i wypełnia je. Podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale. Gdy przyszła powódź, potok wezbrany uderzył w ten dom, ale nie zdołał go naruszyć, ponieważ był dobrze zbudowany. Lecz ten, kto słucha, a nie wypełnia, podobny jest do człowieka, który zbudował dom na ziemi bez fundamentu. [Gdy] potok uderzył w niego, od razu runął, a upadek jego był wielki».

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 6,43-49):

Obraz: Świat wokół nas, obserwacja przyrody, ale także swojego wnętrza, procesów, jakie zachodzą w moim wnętrzu mogą nas sporo nauczyć. Mówi o tym wiele przysłów, mądrości poprzednich pokoleń. Mówi o tym Pismo święte i obrazy, którymi posługuje się sam Jezus. Posłucham tego, co Pan mówi, zwrócę uwagę na swoje skojarzenia i odczucia.
Myśl: Życie to proces, który ma swoje prawidła i uwarunkowania. Dobro nie pojawia się znikąd. Jest wypadkową dobrych decyzji, świadomych wyborów i hojności serca. Jedną z rzeczy, która mówi o naszej dojrzałości to spójność między intencjami, słowami, a rzeczywistym podejmowanym działaniem. Zbawienie bowiem to nie przyjęcie jakiejś teorii, filozofii życia, ale czynienie tego, co Pan czynił i polecił nam, abyśmy podobnie postępowali. Zbawienie to przyjęcie i pełnienie dzieł miłosierdzia. Słuchanie słów miłosierdzia jest życiem nimi.
Emocja: Teoria i praktyka. Chrześcijaństwo to nie tkliwa opowieść, która ma nas rozrzewnić i wzruszyć. Objawienie jest praktyczne. Prowadzi nas przez poznanie Boga przez Słowo do życia nim na co dzień. To jest katecheza chrzcielna o miłosierdziu w praktyce, która funkcjonowała w Kościele pierwotnym. Ona kształtuje nas także dzisiaj.
Wezwanie: Poproszę o łaskę poznania ‘złego owocu’, który jest we mnie, bo przezeń objawia się Boże miłosierdzie. Podziękuję za zaproszenie, aby przyjść do Pana, słuchać Jego słowa i czynić je swoim życiem.
Zakończę swoją modlitwą spontaniczną, albo skorzystam z tej propozycji: Najlepszy Ojcze, Ty w Jezusie dałeś nam praktyczny wzór życia i praktykowania miłosierdzia. Poślij Swego Ducha, aby nauczył nas uważności na wszelkie przejawy dobra i odwagi do życia nim każdego dnia. Amen.

                                                             

Święty Franciszku,

o takie mieszkanie Cię proszę -

jego ściankami niech będzie wszechświat,

a jego sercem Serce Chrystusa.

Inne meblowane zabierz

inny styl - uczyń śmiesznym!

                                      S.Riabinin