poniedziałek, 19 września 2022

II sobota września 2022 r - spotkanie modlitewne i wspólnotowe FZŚ.

 

     T                                                            knCh!                                                        10 IX 22

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O. Łukasz. W czasie homilii powiedział: siostry i bracia, niech Pan was obdarzy pokojem. Zawsze, przy większych uroczystościach, jak dzisiejsza mamy palący się paschał. Dzisiejsza uroczystość sięga korzeniami do chrztu św. Dziś 3 osoby przystępują do postulatu, a 2 do nowicjatu. Gromadzimy się przy stole Pańskim i karmimy się ciałem i krwią Chrystusa. Mamy całe życie na mówienie TAK (chcę, wyrzekam się, pragnę – jak św. Franciszek). Nasze słabości są duże. Zwracajmy uwagę na nasze pragnienia. Stawać się jak Jezus Chrystus – to jest celem FZŚ. Z radością celebruję tę Eucharystię, w nadziei, że nasza Wspólnota będzie wzrastać. To zaangażowanie, które podejmuje dziś 5 osób to budowanie na pewnym fundamencie, naśladowaniu św Franciszka.
Po Mszy św., po przyjęciu do postulatu i nowicjatu i modlitwie do św Franciszka udaliśmy się na salkę 003. Tutaj każdy opowiedział o sobie i nowe osoby z postulatu i nowicjatu i starsi członkowie FZŚ. Nowe siostry przygotowały słodkie smakołyki. S. Jola poinformowała nas o nowościach m.in. o konkursie na najlepsze ciastko, zorganizowanym na zakończenie obchodów 100-lecia śmierci bł. Anieli Salawy. Musiało ono spełniać warunki: chrupkie, kwaśne i słodkie. 25 IX mamy pielgrzymkę do Kalwarii Zebrzydowskiej, jak co roku w ostatnią niedzielę września..

PIERWSZE CZYTANIE

1 Kor 10,14-22 Eucharystia misterium zjednoczenia

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Najmilsi moi, strzeżcie się bałwochwalstwa. Mówię jak do ludzi rozsądnych. Zresztą osądźcie sami to, co mówię: Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest udziałem we Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest udziałem w Ciele Chrystusa? Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba. Przypatrzcie się Izraelowi według ciała. Czyż nie są w jedności z ołtarzem ci, którzy spożywają z ofiar na ołtarzu złożonych?
Lecz po cóż to mówię? Czy może jest czymś ofiara złożona bożkom? Albo czy sam bożek jest czymś? Ależ właśnie to, co ofiarują poganie, demonom składają w ofierze, a nie Bogu. Nie chciałbym, byście mieli coś wspólnego z demonami. Nie możecie pić z kielicha Pana i z kielicha demonów; nie możecie zasiadać przy stole Pana i przy stole demonów. Czyż będziemy pobudzali Pana do zazdrości? Czyż jesteśmy mocniejsi od Niego?
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 116B,12-13.17-18

Czym się Panu odpłacę
za wszystko, co mi wyświadczył?
Podniosę kielich zbawienia
i wezwę imienia Pana. Tobie złożę ofiarę pochwalną
i wezwę imienia Pana.
Wypełnię me śluby dla Pana
przed całym Jego ludem.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

J 14,23

A

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i do niego przyjdziemy.

A

EWANGELIA

Łk 6,43-49 Dobre i złe drzewo. Dobra i zła budowa

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:
„Nie jest dobrym drzewem to, które wydaje zły owoc, ani złym drzewem to, które wydaje dobry owoc. Po owocu bowiem poznaje się każde drzewo: nie zrywa się fig z ciernia ani z krzaka jeżyny nie zbiera się winogron. Dobry człowiek z dobrego skarbca swego serca wydobywa dobro, a zły człowiek ze złego skarbca wydobywa zło. Bo z obfitości serca mówią jego usta.
Czemu to wzywacie Mnie: «Panie, Panie», a nie czynicie tego, co mówię? Pokażę wam, do kogo podobny jest każdy, kto przychodzi do Mnie, słucha słów moich i wypełnia je.
Podobny jest do człowieka, który buduje dom: wkopał się głęboko i fundament założył na skale. Gdy przyszła powódź, potok wezbrany uderzył w ten dom, ale nie zdołał go naruszyć, ponieważ był dobrze zbudowany.
Lecz ten, kto słucha, a nie wypełnia, podobny jest do człowieka, który zbudował dom na ziemi bez fundamentu. Gdy potok uderzył w niego, od razu runął, a upadek jego był wielki”.
Oto słowo Pańskie.


piątek, 16 września 2022

Msza św. i modlitwa na Różańcu LRR, FZŚ, SHNSPJ

 

T                                               knCh!                              3.IX. 2022 


    Mszę św. o g 9 odprawił O. Mariusz. Po Mszy św. modliliśmy się na Różańcu. O Mariusz prosił nas abyśmy ofiarowali odpust związany z odmawianiem Różańca za studentkę, która odebrała sobie życie skacząc z wysokiego piętra akademika znajdującego się w pobliżu klasztoru OO. Kapucynów.
W czasie homilii usłyszeliśmy: dzisiejsze czytanie z 1 Kor o tym jak ciężki jest los Apostołów. Apostołowie – na pierwszej linii frontu, jakby śmiecie dla świata. Powstaje pytanie: czy jeśli chcemy być uczniami Chrystusa, jesteśmy w trudnej sytuacji. Nie. Wszyscy jesteśmy w normalnej sytuacji: uczniowie i nie-uczniowie. My – uczniowie jesteśmy w o wiele korzystniejszej sytuacji. Ps 145 wychwala Boga za jego nieustanna pomoc – „na wieki chcę Ciebie wychwalać”. Bóg troszczy się o słabych, zgnębionych; karmi stworzenia i strzeże tych, którzy Go miłują. Czy my to widzimy?

    Aniołowie uwalniają uwięzionych apostołów z więzienia. W książce „Bóg w moich planach” autorka zastanawia się kiedy spotyka Boga w najprostszej codzienności. Poprosiła ona kilka osób, by o tym opowiedziały. I tak wypowiedzi użyczyły siostry, które pomagały najbardziej ubogim. Bóg naprawdę jest i troszczy się. Kiedyś szłam do Sanktuarium opatrzności Bożej bardzo zniechęcona i siadając w tyle pomyślałam: nie wiem po co przyszłam, ale daj mi znak, że jesteś. Nie minęło 5 min. gdy zobaczyłam matkę z chorą córką, przystępującą do Komunii św. Zobaczyłam, że to była odpowiedź Boga dla mnie. Przy wyjściu dała ta pani owej matce, z własnej inicjatywy, 200 zł. Okazało się, że ona przyszła, by prosić Boga o 200zł na cewniki. Inna kobieta mówi: Byłam w podróży, szłam z walizką. Ulewa. Jakiś chłopak podszedł do mnie i dał mi parasol. 17-tolatka mówi: czekałam na autobus na przystanku. Łapałam okazje. Gdy złapałam, jakaś staruszka chwyciła mnie za rękę i powiedziała: dziecko, co ty robisz? W aucie siedziało kilku panów. Wycofałam się. Inna osoba mówi. Po ślubie okazało się, że nie będę mieć dzieci. W Boże Narodzenie byliśmy na ślubie znajomych. Na przystanku stało 2 starszych ludzi. Postanowiliśmy zabrać ich. Byli 50 lat po ślubie. Byli jak my małżeństwem. Zapytali nas, czy mamy dzieci. Nie mamy i chyba nie będziemy mieć, padła nasza odpowiedź. Gdy wysiedli, mój mąż chciał ich odprowadzić, a oni zniknęli. W tym dniu począł się nasz syn Franciszek.

Jesteśmy nieraz w walce, ale ona musi się zakończyć zwycięstwem, bo po naszej stronie jest Chrystus.


PIERWSZE CZYTANIE

1 Kor 4,6-15 Trudy życia Apostołów

Czytanie z Pierwszego Listu świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Miałem na myśli, bracia, mnie samego i Apollosa ze względu na was, abyście mogli zrozumieć, że nie wolno wykraczać ponad to, co zostało napisane, i niech nikt w swej pysze nie wynosi się nad drugiego. Któż będzie cię wyróżniał? Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśliś otrzymał, to czemu się chełpisz, tak jakbyś nie otrzymał. Tak więc już jesteście nasyceni, już opływacie w bogactwa. Zaczęliście królować bez nas! Otóż tak!
Nawet trzeba, żebyście królowali, byśmy mogli współkrólować z wami.
Wydaje mi się bowiem, że Bóg nas, apostołów, wyznaczył jako ostatnich, jakby na śmierć skazanych. Staliśmy się bowiem widowiskiem światu, aniołom i ludziom; my głupi dla Chrystusa, wy mądrzy w Chrystusie, my niemocni, wy mocni; wy doznajecie szacunku, a my wzgardy. Aż do tej chwili łakniemy i cierpimy pragnienie, brak nam odzieży, jesteśmy policzkowani i skazani na tułaczkę, i utrudzeni pracą rąk własnych. Błogosławimy, gdy nam złorzeczą, znosimy, gdy nas prześladują; dobrym słowem odpowiadamy, gdy nas spotwarzają. Staliśmy się jakby śmieciem tego świata i odrazą dla wszystkich aż do tej chwili.
Nie piszę tego, żeby was zawstydzić, lecz aby was napomnieć, jako moje najdroższe dzieci. Choćbyście mieli bowiem dziesiątki tysięcy wychowawców w Chrystusie, nie macie wielu ojców; ja to właśnie przez Ewangelię zrodziłem was w Chrystusie Jezusie.
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 145,17-18.19-20.21

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest bliski wszystkim, którzy Go wzywają,
wszystkim wzywającym Go szczerze. Spełnia wolę tych, którzy cześć Mu oddają,
usłyszy ich wołanie i przyjdzie im z pomocą.
Pan strzeże wszystkich, którzy go miłują,
lecz zniszczy wszystkich występnych. Niech usta moje głoszą chwałę Pana,
a Jego święte imię
niech wielbi wszystko, co żyje.
Zawsze i na wieki.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

J 14,6

A

Ja jestem drogą, prawdą i życiem,
nikt nie przychodzi do Ojca inaczej,
jak tylko przeze Mnie.

A

EWANGELIA

Łk 6,1-5 Chrystus jest panem szabatu

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

W pewien szabat Jezus przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i wykruszając je rękami, jedli.
Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: „Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat?”
Wtedy Jezus rzekł im w odpowiedzi: „Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był głodny on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać”.
I dodał: „Syn Człowieczy jest panem szabatu”.
Oto słowo Pańskie.





niedziela, 14 sierpnia 2022

II sobota sierpnia 2022 r spotkanie modlitewne FZŚ

 

    T                                                                           knCh!                                13 VIII 22


        Mszę św. o g 9 odprawił O Łukasz. W czasie homilii powiedział.

     Niech Pan obdarzy was pokojem. W święto M. Bożej Kalwaryjskiej czytamy w liturgii Kościoła jedno z najpiękniejszych przemówień JP2. Przytoczmy fragment tego przemówienia o jego doświadczaniu dróżek kalwaryjskich. Fragment ten pochodzi z przemówienia JP2 w Kalwarii Zebrzydowskiej, wygłoszonego w czasie jego pierwszej pielgrzymki do Polski w 1979 r. JP2 chodząc po dróżkach rozpamiętywał ich tajemnice polecając Bogu sprawy Kościoła. Wiedział, że trzeba na dróżki częściej przychodzić, bo spraw tych było coraz więcej. One się jakoś rozwiązywały po tych dróżkach. Kalwaria wciąga człowieka - może naturalne piękno krajobrazu, a też tajemnice zjednoczenia Matki z Synem i Syna z Matką. Tajemnice te ukazane są w poszczególnych kaplicach dróżek. To wszystko omodlone przez tyle serc, tyle pokoleń. Gdy tu przychodziłem, mówił JP2, miałem świadomość, że zanurzam się w ten skarbiec i z niego czerpię.  Dróżki kalwaryjskie stale nas zapraszają. Tu zawiera się wszystko, co składa się na dróżki dnia codziennego. Stają się one prześwietlone nowym światłem po przebyciu dróżęk kalwaryjskich. Nie przestawajmy nawiedzać tego Sanktuarium. - mówił dalej JP2 Proszę abyście się tu modlili za jednego z kalwaryjskich pielgrzymów, powołanego, by pasł baranki Pana. Na zakończenie Mszy św. O Łukasz dodał, że chodzenie po dróżkach kalwaryjskich w modlitewnym skupieniu jest b. ważne, bo trudne sprawy, z którymi przychodzimy na dróżki zaczynamy widzieć inaczej. Po Mszy św. modliliśmy się Litanią do św. O Franciszka, a potem wiele spośród naszych sióstr pracowało na salce 003 przy przygotowaniu bukietów na święto Wniebowzięcia NMP.

                                                 



PIERWSZE CZYTANIE

Ez 18,1-10.13b.30-32 Odpowiedzialność osobista

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Pan skierował do mnie te słowa: „Z jakiego powodu powtarzacie między sobą tę przypowieść o ziemi izraelskiej: «Ojcowie jedli zielone winogrona, a zęby ścierpły synom?»
Na moje życie, mówi Pan Bóg. Nie będziecie więcej powtarzali tej przypowieści w Izraelu. Oto wszystkie osoby są moje: tak osoba ojca, jak osoba syna. Są moje. Umrze tylko ta osoba, która zgrzeszyła.
Ktokolwiek jest sprawiedliwy i przestrzega prawa i sprawiedliwości, kto nie jada mięsa z krwią i oczu nie podnosi ku bożkom izraelskim, nie bezcześci żony bliźniego, nie zbliża się do żony w okresie jej nieczystości, nie krzywdzi nikogo, zwraca zastaw dłużnikowi, nie popełnia rozboju, łaknącemu udziela swego chleba, nagiego przyodziewa szatą, nie uprawia lichwy, nie żąda odsetek, odsuwa swą rękę od nieprawości, sprawiedliwie rozsądza między jednym człowiekiem a drugim, stosuje się do moich ustaw i zachowuje wiernie moje przykazania, postępując uczciwie - ten na pewno żyć będzie, mówi Pan Bóg.
Lecz jeśliby zrodził syna gwałtownika i rozlewającego krew, winnego jednej z tych zbrodni, ten nie będzie żył. Ten na pewno umrze, a odpowiedzialność za krew jego spadnie na niego samego.
Dlatego, domu Izraela, będę was sądził, każdego według jego postępowania, mówi Pan Bóg. Nawróćcie się! Odstąpcie od wszystkich waszych grzechów, aby wam już więcej nie były sposobnością do przewiny. Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy, któreście popełniali przeciwko Mnie, i stwórzcie sobie nowe serce i nowego ducha. Dlaczego mielibyście umrzeć, domu Izraela? Ja nie mam żadnego upodobania w śmierci, mówi Pan Bóg. Zatem nawróćcie się, a żyć będziecie”.
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 51,12-13.14-15.18-19

Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste
i odnów we mnie moc ducha.
Nie odrzucaj mnie od swego oblicza
i nie odbieraj mi świętego ducha swego. Przywróć mi radość z Twojego zbawienia
i wzmocnij mnie duchem ofiarnym.
Będę nieprawych nauczał dróg Twoich
i wrócą do Ciebie grzesznicy. Ofiarą bowiem Ty się nie radujesz
i całopalenia, choćbym dał, nie przyjmiesz.
Boże, moją ofiarą jest duch skruszony,
pokornym i skruszonym sercem Ty, Boże, nie gardzisz.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Por. Mt 11,25

A

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

A

EWANGELIA

Mt 19,13-15 Jezus błogosławi dzieci

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Przynoszono do Jezusa dzieci, aby włożył na nie ręce i pomodlił się za nie; a uczniowie szorstko zabraniali im tego. Lecz Jezus rzekł: „Dopuśćcie dzieci i nie przeszkadzajcie im przyjść do Mnie; do takich bowiem należy królestwo niebieskie”. Włożył na nie ręce i poszedł stamtąd.
Oto słowo Pańskie.


poniedziałek, 8 sierpnia 2022

I sobota sierpnia 2022 r - spotkanie Różańcowe

 T                                               knCh                                   6 VIII 22

    Mszę św o g 9 odprawił O. Mariusz.
Po Mszy św. modliliśmy się na Różańcu z O Mariuszem. W czasie homilii nasz celebrans powiedział:Najdroższym skarbem z góry Tabor były dla Apostołów słowa: „ to jest mój Syn umiłowany”. Bóg ukazuje Jezusowi swoją miłość. Ale i Apostołowie wyczuwają ogromną miłość P Jezusa. Jasność twarzy P Jezusa pochodzi z miłości. I podobnie rozpromienia się nasza twarz na widok kogoś, kogo kochamy. Uczniowie chcą tam zostać. Podobnie i my chcemy zostać w domu, gdzie się jest kochanym. Za chwilę będzie ogromna nienawiść, krzyż i śmierć P. Jezusa. By nie zwątpić, trzeba kochać. Gdy czujemy się niekochani, wystarczy drobiazg, by wybuchnąć. Gdy się kocha, wszystko się zniesie. Bóg okazuje miłość każdemu z nas. W „Pieśni nad pieśniami” czytamy m.in. „jak piękna jesteś moja oblubiennico..”. W miejsce ostatniego słowa możemy wstawić swoje imię. I ja mówię: „ ja Ciebie też kocham”. Miłość nas rozpiera, dostarcza nowych sił. W jednym z miejsc pracy nie było dostatecznie czysto. Dyrektor odezwał się do p sprzątającej: „ p.Krysiu, wiele serca wkłada tu pani w swoją prace. Gdyby pani mogła jeszcze więcej zadbać….”. Jedno słowo miłości wszystko załatwiło, bo porządek bardzo się poprawił. Sekret szczęścia kryje się w spojrzeniu. A co zrobić, gdy nie mamy kogoś takiego – wrócić do oblubieńca z Pieśni nad pieśniami. Św Jan od krzyża pisze m. in. tak: „mój ukochany (P Jezus) jest tak piękny jak tchnienie wiatru, miłości  i td…”. Benedykt XVI w roku kaańskim powiedział: „ksiądz nigdy nie czuje się samotny, gdy zakocha się w Jezusie Chrystusie”. Wtedy sami jesteśmy w stanie kochać innych. P Jezus umywał nogi Apostołom, bo czuł się kochanym przez Ojca. Św Teresa od Jezusa, gdy poczuła w najgłębszym miejscu swego serca miłość P Jezusa, wtedy zaczęła kochać innych tak, by służyć. Kiedyś w szpitalu umierał pewien wojskowy. Kiedy przyjmował wiatykt, powiedział: „ tak naprawdę nie byłem pobożny, ale pomagała mi w tym miłość mojej żony. Nie wiem, co będzie dalej, ale wiem, że będzie dobrze.” Żona wyznała: „widziałam męża w trumnie. Był spokojny. Znikła maska niedowierzania - to była przemiana.” Czasami tego doświadczamy, gdy dajemy miłość. Pewnie mężczyzna, gdy wychodził rano do pracy spotykał na klatce schodowej sąsiadkę. „Dzień dobry” – mówiliśmy sobie. Pewnego dnia musiałem się wyprowadzić, bo znalazłem lepszą prace w innym mieście, relacjonował. Wtedy sąsiadka powiedziała do niego: „przykro mi, każdego ranka czekałam na Pana, by usłyszeć: dzień dobry. Dziękuję Panu. Nikt inny mi nie życzył dobrego dnia”. Nawet w pracy nie da się zbudować relacji na zasadzie pełnienia pewnych funkcji. Życzę byśmy czuli, że nas kocha Bóg – jest w tym samym miejscu po moim nawróceniu, co przed nim. " Niech wejdzie mój ukochany do swego ogrodu i spożywa najlepsze owoce" – chcę powiedzieć za wspomnianą już Pieśnią nad pieśniami…..


PIERWSZE CZYTANIE

Dn 7,9-10.13-14 Wieczne panowanie Syna Człowieczego

Czytanie z Księgi proroka Daniela

Patrzałem, aż postawiono trony, a Przedwieczny zajął miejsce. Szata Jego była biała jak śnieg, a włosy Jego głowy jakby z czystej wełny. Tron Jego był z ognistych płomieni, jego koła - płonący ogień. Strumień ognia się rozlewał i wypływał od Niego. Tysiąc tysięcy służyło Mu, a dziesięć tysięcy po dziesięć tysięcy stało przed Nim. Sąd zasiadł i otwarto księgi.
Patrzałem w nocnych widzeniach: a oto na obłokach nieba przybywa jakby Syn Człowieczy. Podchodzi do Przedwiecznego i wprowadzają Go przed Niego. Powierzono Mu panowanie, chwałę i władzę królewską, a służyły Mu wszystkie narody, ludy i języki. Panowanie Jego jest wiecznym panowaniem, które nie przeminie, a Jego królestwo nie ulegnie zagładzie.
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 97,1-2.5-6.9

Pan króluje, wesel się, ziemio,
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego,
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu. Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana,
przed obliczem władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa,
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę. Ponad całą ziemię
Tyś bowiem wywyższony
i nieskończenie wyższy
ponad wszystkich bogów.

DRUGIE CZYTANIE

2 P 1,16-19 Naoczni świadkowie wielkości Jezusa

Czytanie z Drugiego listu świętego Piotra Apostoła

Najmilsi:
Nie za wymyślonymi bowiem mitami postępowaliśmy wtedy, gdy daliśmy wam poznać moc i przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa, ale nauczaliśmy jako naoczni świadkowie Jego wielkości.
Otrzymał bowiem od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy taki oto głos Go doszedł od wspaniałego Majestatu: „To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie”. I słyszeliśmy, jak ten głos doszedł z nieba, kiedy z Nim razem byliśmy na górze świętej.
Mamy jednak mocniejszą, prorocką mowę, a dobrze zrobicie, jeżeli będziecie przy niej trwali jak przy lampie, która świeci w ciemnym miejscu, aż dzień zaświta, a gwiazda poranna wzejdzie w waszych sercach.
Oto Słowo Boże.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Mt 17,5c

A

To jest mój Syn umiłowany,
w którym mam upodobanie,
Jego sluchajcie!

A

EWANGELIA

Łk 9,28b-36 Przemienienie Pańskie

Słowa Ewangelii według świętego Łukasza

Jezus wziął z sobą Piotra, Jana i Jakuba i wyszedł na górę, aby się modlić.
Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe.
A oto dwóch mężów rozmawiało z Nim. Byli to Mojżesz i Eliasz. Ukazali się oni w chwale i mówili o Jego odejściu, którego miał dokonać w Jerozolimie.
Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy się ocknęli, ujrzeli Jego chwałę i obydwóch mężów, stojących przy Nim.
Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzekł do Jezusa: „Mistrzu, dobrze, że tu jesteśmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza”. Nie wiedział bowiem, co mówi. Gdy jeszcze to mówił, zjawił się obłok i osłonił ich; zlękli się, gdy tamci weszli w obłok.
A z obłoku odezwał się głos: „To jest mój Syn wybrany, Jego słuchajcie”. W chwili gdy odezwał się ten głos, Jezus znalazł się sam.
A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmili o tym, co widzieli.
Oto słowo Pańskie.


czwartek, 21 lipca 2022

II sobota miesiąca lipca 2022 r - spotkanie modlitewne FZŚ

 T                                                                         knCh!                           9 VII 2022 r


    Mszę św. o godz. 9 odprawił O Mariusz. W czasie homilii powiedział: każdy z nas „bierze” z Ewangelii to, co go bezpośrednio dotyka. Gdy rozpoczęła się wojna, zadzwonił do mnie znajomy ze strasznymi wieściami. To przypomniało mi ważną rzecz, kogo w życiu mamy słuchać. Zapewne każdy słyszy słowa Jezusa: „nie bójcie się!”. Jeżeli sprzedają 2 wróble za asa, to dlaczego martwimy się o jutro. Jesteśmy ważniejsi niż wszystkie wróble. Do czasów P Jezusa łapano wróble i sprzedawano. As był najmniejszą monetą z miedzi o wartości 1/16 denara. Za dzień pracy płacono denara. Asa otrzymywano za ok. 20 min. pracy. P Jezus mówi do biednych ludzi: czy nie sądzicie, że jesteście ważniejsi niż wróble. Ludzie zobaczyli jak są ważni. Zamknijmy media, otwórzmy Biblię, która pojawia się też w internecie. P Jezus nie mówi, że jeśli z nim idziemy, nie spotka nas nic złego. Ale mamy źródło pokoju. Jest Nim Bóg w sercu. Wiem, że jeśli odejdę, pójdę do Niego. Czy jestem człowiekiem, który innym mówi: „ nie bój się! Bóg jest z Tobą.” P Jezus w czasie burzy pyta: „dlaczego bojaźliwi jesteście?”. Uczniowie mają P Jezusa przy sobie, by się nie bać. Ks M. Maliński powiedział kiedyś: " P Jezus żył, umarł i zmartwychwstał, ale wy w to nie wierzycie". Czytałem kiedyś historię o Tytaniku, słynnym okręcie, który zatonął u początku swej pracy, na początku ub. wieku.. Wśród pasażerów był pastor, który podróżował z 6 – letnią córką. Umieścił ją w szalupie ratunkowej a sam biegał po statku mówiąc: „uwierz w Jezusa Chrystusa, ocalisz siebie, będziesz żył wiecznie”. Jeden z pasażerów nie chciał go słuchać. Wtedy ów pastor podarował mu kamizelkę ratunkową, mówiąc: " ja, jeśli utonę, pójdę do Boga". Długo po katastrofie odbyło się w Ontario spotkanie uratowanych. Wspomniany mężczyzna, któremu pastor podarował kamizelkę ratunkową był ostatnim nawróconym i nie utonął. Po tym doświadczeniu niczego się nie boi, bo ma Jezusa Chrystusa przy sobie.

Po Mszy św. modliliśmy się do św. Franciszka. Potem odbyło się spotkanie na salce, rozpoczęte i zakończone jak zwykle modlitwą. Tu wspominaliśmy chorych: S. Zofię Świątkowską i jej męża brata Franciszka, Siostrę i Brata Gugulskich, Siostre Karolinkę, S. Ewę Doniec, S. Marię Tymczyszyn (nasza S.A. Migdalska opiekuje się nią), S. Halinę Borończyk, S. Alicję Flach, S. Czesławę Zaborską, która dopiero co obchodziła 100 – urodziny, na których była obecna 1 z naszych sióstr. Poprzedni nasz O Dyrektor i obecny: O. Łukasz i Robert odwiedzili groby naszych ostatnio zmarłych, zasłużonych dla wspólnoty sióstr: S. Hani Drużkowskiej i S. Jasi Jezierskiej. S. Jola przypomniała nam, że mamy grupę Harmęże k/Owięcimia. Chcą założyć FZŚ. Brat Arkadiusz konwentualny się nimi opiekuje. Gdy będzie ich 5 po profesji, może tam powstać FZŚ. 15 osób kończy tam postulat i mają być przyjęci do nowicjatu z początkiem IX lub X r. Nasza delegacja ma wziąć udział w tej uroczystości. W czasie pielgrzymki FZŚ na J. Górę, naszym darem ma być obraz bł Anieli Salawy. Wszystkie rozważania na ten modlitewny pobyt u Królowej Polski przygotował FZŚ z Sieprawia. W związku ze 100- leciem jej śmierci, tego roku,na J. Górze przełożona narodowa S Emilia Nogaj zawierzy FZŚ bł Anieli Salawie. Jesteśmy zaproszeni do OO Franciszkanów - Reformatów na 2 VIII do Wieliczki – odpust Porcjunkuli. Od 2 do 4 IX mamy rekolekcje franciszkańskie w Skomielnej Czarnej. W kasie mamy 107 zł – mówi skarbnik-Krzysztof Bronarski. S. Małgorzata zaprosiła do udziału w Eufra- ferien 2022 r w Ołdrzychowicach, k/Kłodzka. Jedynie s Maria jest chetna.


PIERWSZE CZYTANIE

Iz 6,1-8 Powołanie proroka Izajasza

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

W roku śmierci króla Ozjasza ujrzałem Pana Boga, siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię. Serafiny stały ponad Nim; każdy z nich miał po sześć skrzydeł; dwoma zakrywał swą twarz, dwoma okrywał swoje nogi, a dwoma latał.
I wołał jeden do drugiego: „Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów. Cała ziemia pełna jest Jego chwały”. Od głosu tego, który wołał, zadrgały futryny drzwi, a świątynia napełniła się dymem.
I powiedziałem: „Biada mi. Jestem zgubiony. Wszak jestem mężem o nieczystych wargach i mieszkam pośród ludu o nieczystych wargach, a oczy moje oglądały Króla, Pana Zastępów”.
Wówczas przyleciał do mnie jeden z serafinów, trzymając w ręce węgiel, który kleszczami wziął z ołtarza. Dotknął nim ust moich i rzekł: „Oto dotknęło to twoich warg: twoja wina jest zmazana, zgładzony twój grzech”.
I usłyszałem głos Pana mówiącego: „Kogo mam posłać? Kto by nam poszedł?” Odpowiedziałem: „Oto ja, poślij mnie”.
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 93,1.2 i 5

Pan króluje, oblókł się w majestat,
Pan odział się w potęgę i nią się przepasał,
tak świat utwierdził,
że się nie zachwieje. Twój tron niewzruszony na wieki,
Ty od wieków istniejesz, Boże.
Świadectwa Twoje bardzo godne są wiary,
Twojemu domowi przystoi świętość,
po wszystkie dni, o Panie.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

1 P 4,14

A

Błogosławieni jesteście,
jeżeli złorzeczą wam z powodu imienia Chrystusa,
albowiem Duch Boży na was spoczywa.

A

EWANGELIA

Mt 10,24-33 Nie bójcie się ludzi

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich apostołów:
„Uczeń nie przewyższa nauczyciela ani sługa swego pana. Wystarczy uczniowi, jeśli będzie jak jego nauczyciel, a sługa jak pan jego. Jeśli pana domu przezwali Belzebubem, o ileż bardziej jego domowników tak nazwą.
Więc się ich nie bójcie. Nie ma bowiem nic zakrytego, co by nie miało być wyjawione, ani nic tajemnego, o czym by się nie miano dowiedzieć. Co mówię wam w ciemności, powtarzajcie jawnie, a co słyszycie na ucho, rozgłaszajcie na dachach.
Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą. Bójcie się raczej Tego, który duszę i ciało może zatracić w piekle. Czyż nie sprzedają dwóch wróbli za asa? A przecież żaden z nich bez woli Ojca waszego nie spadnie na ziemię. U was zaś nawet włosy na głowie wszystkie są policzone. Dlatego nie bójcie się: jesteście ważniejsi niż wiele wróbli.
Do każdego więc, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie. Lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie”.
Oto słowo Pańskie.





piątek, 8 lipca 2022

I sobota lipca 2022 r - spotkanie modlitewne LRR, SHNSPJ, FZŚ

 

T                                              knCh!                                  2.VII..22

                                                                        

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O. Mariusz. W czasie homilii powiedział: kiedy ludzie słuchają tych nauk P Jezusa zadają sobie pytanie: dlaczego On mówi inaczej niż Jan Chrzciciel? Jego uczniowie poszczą, a uczniowie P Jezusa nie poszczą. Jan Chrzciciel mówi o Mesjaszu jako o kimś odległym. P Jezus mówi o Bogu, który jest obok nas. Gdy przyjmuje Komunię św., mówię: mam Boga w sercu. Nowość nie zawsze jest dobrze przyjmowana przez człowieka. Lubimy nowe rzeczy, a nie nowości w życiu duchowym. Gdy „nowy” ksiądz próbuje zmienić jedną rzecz, ludzie mówią; nigdy tak nie było. A w życiu duchowym trzeba też wprowadzać zmianę. Przepisy Żydów, to tylko zwyczaje – mówi P Jezus, to nie prawo Boże. Człowiek mądry potrafi odrzucić stare zwyczaje. P Jezus mówi: nie można z nowego sukna przyszyć łaty do starego ubrania. Każdy z nas dotknięty jest skutkiem grzechu pierworodnego. Z nowej Ewangelii trzeba wziąć wszystko, nie tylko nową łatkę, która nie pasuje. Św. Paweł: jesteśmy nowo narodzonymi.
Jaka jest najtrudniejsza forma modlitwy: adoracja w ciszy – dla wielu to bardzo trudne, sam na sam z Bogiem.
To starożytny Kościół mówił, że post jest właśnie nowa formą pobożności. P Jezus: wasza radość trwa, czujecie moją obecność.
Czasami w małżeństwie ludzie się do siebie przyzwyczajają. Nieraz rozłąka wzmaga ich miłość. Dziś świat chce wszystko konsumować. By zacząć post, którego nie czuję, muszę widzieć cel. Kiedyś przed II wojną światową, babcie, matki wygotowywały garnki, by w W. Poście nie było na nich tłuszczu. W XVII wieku – nie można było jeść nawet jednego jajka w poście. W pamiętnikach Paska czytamy, że zjedzenie zupy przeszkadzało, a upicie się – nie. Wuj ks bisk. Rysia wspomina, że nawet wody nie można było się napić od północy, przed Komunią św. Benedykt XVI w 2009 r stwierdził, że nie mamy problemu z postem, mamy problem z duchowym znaczeniem postu. Poszczę, by poczuć P Jezusa koło siebie. Grzegorz Wielki uczył, byśmy uświęcali post. Starożytny Kościół mówił, że post uświęca się przez jałmużnę. Wtedy czujemy obecność Jezusa Chrystusa. Odmówienie sobie, uświęca post. Opierając się na Księdze Koheleta, która mówi o właściwym czasie na różne wydarzenia życia, muszę wiedzieć jaki jest czas dla mnie.
Mimo, że teraz nie ma, muszę coś sobie odmówić. Mimo, że jest Wielkanoc, mogę pościć – wg Lutra. Ojciec św. Innocenty III przypominał, ze w oczekiwaniu na zesłanie Ducha św., apostołowie trwali na modlitwie i poście. W starożytności kościołowi nie było wolno pościć w niedziele. Gdy ktoś 3 razy pościł w niedziele, był ekskomunikowany. Od XII wieku w całym czasie wielkanocnym, w piątki nie było postu – teraz tylko w oktawie nie mamy postu. Jeśli nie pościmy, to na nic nie czekamy. Mamy Kościół pięćdziesiątnicy, ale stale czekamy, wszak jak przypomina św. Augustyn: niespokojne jest serce człowieka dopóki nie spocznie w Bogu. Po Mszy św. modliliśmy się na Różańcu św., jak zwykle w pierwsze soboty po Mszy św o g 9 LRR.

PIERWSZE CZYTANIE

Am 9,11-15 Zapowiedź powrotu Izraela z niewoli

Czytanie z Księgi proroka Amosa

To mówi Pan:
„W tym dniu podniosę szałas Dawidowy, co upada, zamuruję jego szczeliny, ruiny jego podźwignę i jak za dawnych dni go zbuduję, by posiedli resztę Edomu i wszystkie narody, nad którymi wzywano mojego imienia, mówi Pan, który to uczyni.
Oto nadejdą dni, mówi Pan, że będzie postępował żniwiarz tuż za oraczem, a depczący winogrona za siejącym ziarno; z gór moszcz spływać będzie kroplami, a wszystkie pagórki będą nim opływać. Uwolnię z niewoli lud mój izraelski, odbudują miasta zburzone i będą w nich mieszkać; zasadzą winnice i pić będą wino; założą ogrody i będą jeść z nich owoce. Zasadzę ich na ich ziemi, a nigdy nie będą wyrwani z ziemi, którą im dałem, mówi Pan, twój Bóg”.
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 85,9.11-12.13-14

Będę słuchał tego, co mówi Pan Bóg:
oto ogłasza pokój
ludowi i świętym swoim,
którzy zwracają się ku Niemu swym sercem. Spotkają się ze sobą łaska i wierność,
ucałują się sprawiedliwość i pokój.
Wierność z ziemi wyrośnie,
a sprawiedliwość spojrzy z nieba. Pan sam obdarzy szczęściem,
a nasza ziemia wyda swój owoc.
Przed Nim będzie kroczyć sprawiedliwość,
a śladami Jego kroków zbawienie.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Jk 1,18

A

Ze swej woli zrodził nas Ojciec przez słowo prawdy,
abyśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.

A

EWANGELIA

Mt 9,14-17 Nie można stosować zwyczajów Starego Przymierza do Nowego

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Uczniowie Jana podeszli do Jezusa i zapytali: „Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą?” Jezus im rzekł: „Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć.
Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania, gdyż łata obrywa ubranie i gorsze robi się przedarcie. Nie wlewa się też młodego wina do starych bukłaków. W przeciwnym razie bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki się psują. Raczej młode wino wlewa się do nowych bukłaków, a tak jedno i drugie się zachowuje”.
Oto słowo Pańskie.

                                          

                                

                                                  w lipcu obchodzimy dzień św. Tomasza Apostoła