II sobota lipca - spotkanie modlitewne FZŚ

 T                                       knCh!                                   8.VII. 2023

    Mszę św. o godz 9 odprawił O Łukasz. W czasie homilii powiedział:
w Ewangelii dzisiejszej P Jezus mówi o poście. Żydzi uważali, że poszcząc przybliżą czas zbawienia. Przyszedł nasz Pan Jezus Chrystus a oni tego nie uznali. Jego przyjście jest radykalną nowością. Nie możecie pościć, bo Oblubieniec jest z Wami. Nie można przyszywać nowej łaty do starego sukna. Przyjście P Jezusa przynosi radykalna nowość. To zaczęło się w czasie naszego Chrztu św. Gdy przyjmujemy jego łaskę odnawiamy się w Nim. Stajemy się Nowym Stworzeniem. Prośmy o wiarę byśmy stawali się nowymi dziećmi światłości. Św. Franciszek był nazywany człowiekiem Odkupienia – tak żył. Widziano, że jest nowym człowiekiem. Przemieniał się dzięki Bożej łasce. Po Mszy św., przy ołtarzu św. Franciszka modliliśmy się Litanią do Niego, a potem spotkaliśmy się na salce. Tutaj S Jola przywitała 2 nowe osoby, które myślą o FZŚ.– to Krzysztof i Agnieszka. S Jola rozmawiała z S Karolinką Piasecką – leży, można ją odwiedzić. O Marek Wolter, nasz wieloletni dyrektor przesyła nam pozdrowienia. 21 VII o godz 21 rozpoczynamy modlitewny pobyt FZŚ na J.Górze. Od godz 2.15 do godz 2.40 rozważania prowadzi nasza Wspólnota. Następnego dnia o godz 9.30 rozpoczyna się modlitwa Różańcowa – część bolesna (od pierwszej stacji ufundowanej przez FZŚ), potem o godz 11 Msza św. i o godz 15 – Droga Krzyżowa na wałach.
W ramach spotkania usłyszeliśmy konferencję br Ryszarda Haby, po niej dzieliliśmy się naszymi przemyśleniami w związku z przedstawionym tematem.

KONFERENCJA BRATA RYSZARDA H., NA TEMAT POKOJU I DOBRA – naszego

franciszkańskiego hasła, którym się pozdrawiamy we wspólnocie I, II, III Zakonu.

Rozważanie na temat znaczenia słów POKÓJ,I DOBRO dla współczesnego świata

Łacińskie Pax et Bonum od czasów św. Franciszka jest nierozerwalnie złączone z duchowością synów i córek Biedaczyny z Asyżu .

Pokój – a wiec łacińskie pax – jest to pojęcie opisujące stosunki między państwami , lub wewnątrz nich , oznaczające brak wojny , wykluczające konflikt zbrojny i używanie przemocy .

Historia użycia formy ‘’ Pokój i dobro ‘’ jako franciszkańskiego pozdrowienia nie jest do końca jasna .

Legenda Trzech Towarzyszy w rozdziale VIII podaje świadectwo , że św. Franciszek miał przed swym nawróceniem pewnego poprzednika , który przebiegał często ulice Asyżu powtarzając formułę ‘’ Pokój i dobro ‘’.

Św. Franciszek zwracał się do ludzi słowami ‘’ Niech Pan obdarzy was pokojem ‘’

W Legendzie Trzech Towarzyszy czytamy ‘’ Franciszek oznajmiał pokój i głosił językiem proroków kazania o zbawieniu ‘’

Św. Franciszek mówił o zbawieniu duszy, które właśnie jest owym dobrem , którego mógł życzyć swoim słuchaczom .

W kontekście Pokoju należy przypomnieć jak niektórzy święci i nie tylko Oni pisali .

Np.

Św. Robert Bellarmin mówi ,że ‘’ uncja pokoju więcej znaczy niż funt zwycięstwa’’

Św. Augustyn w dziele ( O Państwie Bożym ) mówi ‘’ Pokój jest tak dobry , że nie można życzyć sobie , pragnąć, czegoś bardziej drogiego lub posiadać coś bardziej pożytecznego ‘’

Dante Alighieri w dziele Monarchia pisze ‘’ jest jasne , że pokój powszechny jest czymś najlepszym wśród rzeczy , które przyczyniają się do wzrostu naszego szczęścia .

Św. Paweł w Liście do Efezjan ogłasza ‘’ Chrystus jest naszym pokojem ‘’

Sam Pan Jezus Chrystus ukazując się swoim uczniom (Łk 24,30) , pozdrowił ich mówiąc Pokój Wam !

Pokój jest zatem prawdziwą cnotą synów Bożych , zaś św. Franciszek był zwiastunem niestosowania przemocy , zwiastunem braterstwa i pokoju . We wszystkich swoich mowach dążył do tego , by gasić nieprzyjażń i kłaść fundamenty pod nowe warunki pokoju ( Tommaso da Spalato .FF2252)

Dobro

Św. Franciszek często pozdrawiał radośnie spotkanych ludzi ‘’ Dzień dobry , dobrzy ludzie !’’

Mówił również ‘’ I kochajmy bliźnich jak siebie samych. A jeśli kto nie chce kochać ich tak jak siebie , niech im przynajmniej nie wyrządza zła , lecz niech im czyni dobrze „

Dobro dla św. Franciszka jest kluczem . Dobro nie bierze się znikąd , ale zawsze pochodzi od Boga . Święty mówi ‘’ I wszelkie dobro odnosimy do Pana Boga najwyższego i uznawajmy za Jego własność , i dziękujmy za wszystko Temu , od którego pochodzi wszelkie dobro ‘’

Słuszną reakcją na wszelkie przejawy niepokoju , zamieszania , niemocy według wskazań Franciszka jest – niczym najprostszy egzorcyzm wołanie ‘’

I kiedy widzimy lub słyszymy , że ludzie żle mówią lub żle czynią albo blużnią Bogu , my błogosławmy i dobrze czyńmy , i chwalmy Boga , który jest błogosławiony na wieki ‘’

Dla podkreślenia wagi Dobra chcę dodać kilka myśli pochodzących od wielkich Świętych

Św. Antoni Wielki (251-356) pisze ‘’ Człowiek bierze wszystko co dobre , od Boga ponieważ On sam jest dobry. Dlatego właśnie został przez Boga stworzony . Natomiast to , co złe , człowiek przyciąga do siebie od siebie samego , od zła , które w nim tkwi , pożądania i braku postrzegania . ‘’

Ulubionym zdaniem Błogosławionego Jerzego Popiełuszki były słowa Św. Pawła ‘’Nie daj się zwyciężyć złu , ale zło dobrem zwyciężaj „

W oryginalnym tekście greckim brzmi ono ‘’ Nie daj się zwyciężyć złu , ale zło zwyciężaj w dobrym ‘’

W kontekście tych słów postawy Św. Maksymiliana Marii Kolbego , Św. Edyty Stein są doskonałym przykładem nieprzekraczalnej granicy dla zła , w okolicznościach pozbawionych wartości .

Przemyśleniu pozostawiam również słowa Pana Jezusa skierowane do Alicji Lenczewskiej 25.VII, 87

„Dobro istnieje tylko jako realizacja Mojej woli ‘’

Na koniec pragnę przypomnieć słowa Św. Jana Pawła wypowiedziane 10 VI 1987 roku , a o których w ostatnim czasie przypomniał Arcybiskup Ryś ( zachęcając Polaków do wzajemnego przygarniania się )

‘’Bardzo wielkim niebezpieczeństwem o którym słyszę , nie wiem czy tak jest , jest to ,że ludzie się jak gdyby mniej miłują w Polsce , że coraz bardziej do głosu dochodzą egoizmy , przeciwieństwa . Ludzie się nie znoszą . Ludzie się zwalczają . To jest zły posiew. To nie jest Ewangelia , to nie jest od Chrystusa i to trzeba przeobrazić ‘’

Słowa proroka Św. Jana Pawła II brzmią jakby były napisane wczoraj .

Myślę że , pozdrawiając się nawzajem słowami Pokój i dobro jednocześnie dzielimy się Jezusem Chrystusem , którego te słowa uosabiają .

Wspomnienie św. Jana z Dukli, prezbitera

Kolor szat: biały

Rok A, I

XIII Tydzień zwykły

Pierwsze czytanie (Rdz 27, 1-5. 15-29)

Gdy Izaak się zestarzał i jego oczy stały się tak słabe, że już nie mógł widzieć, zawołał Ezawa, swego starszego syna: „Synu mój!” A kiedy ten odezwał się: „Jestem”, Izaak rzekł: „Oto zestarzałem się i nie znam dnia mojej śmierci. Weź więc teraz przybory myśliwskie, twój kołczan i łuk, idź na łowy i upoluj coś dla mnie. Potem zaś przyrządzisz mi smaczną potrawę, jaką lubię, podasz mi ją, a ja z serca ci pobłogosławię, zanim umrę”.

Rebeka słyszała to, co Izaak mówił do swego syna Ezawa. Gdy więc Ezaw poszedł już na łowy, aby przynieść coś z upolowanej zwierzyny, Rebeka wzięła szaty Ezawa, swego starszego syna, najlepsze, jakie miała u siebie, ubrała w nie Jakuba, swojego młodszego syna, i skórkami koźląt owinęła mu ręce i nieowłosioną szyję. Po czym dała Jakubowi ową smaczną potrawę, którą przygotowała, i chleb.

Jakub, wszedłszy do swego ojca, rzekł: „Ojcze mój!” A Izaak na to: „Słyszę; któryś ty jest, synu mój?” Odpowiedział Jakub ojcu: „Jestem Ezaw, twój syn pierworodny. Uczyniłem, jak mi poleciłeś. Podnieś się, siądź i zjedz potrawę z upolowanej przeze mnie zwierzyny, i pobłogosław mi”. Izaak rzekł do syna: „Jakże tak szybko mogłeś coś upolować, synu mój ?” A Jakub na to: „Pan, Bóg twój, sprawił, że tak mi się właśnie zdarzyło”.

Wtedy Izaak rzekł do Jakuba: „Zbliż się, abym dotknąwszy ciebie mógł się upewnić, czy to mój syn Ezaw, czy nie”. Jakub przybliżył się do swego ojca Izaaka, a ten dotknąwszy go rzekł: „Głos jest głosem Jakuba, ale ręce rękami Łzawa”. Nie rozpoznał jednak Jakuba, gdyż jego ręce były owłosione jak ręce Ezawa. A mając udzielić mu błogosławieństwa, zapytał go jeszcze: „Ty jesteś syn mój Ezaw?” Jakub odpowiedział: „Ja jestem”.

Rzekł więc: „Podaj mi, abym zjadł to, co upolowałeś, synu mój, i abym ci sam pobłogosławił”. Jakub podał mu i on jadł. Przyniósł mu też i wina, a on pił. A potem jego ojciec Izaak rzekł do niego: „Zbliż się i pocałuj mnie, mój synu”. Jakub zbliżył się i pocałował go. Gdy Izaak poczuł woń jego szat, dając mu błogosławieństwo mówił:

„Oto woń mego syna jak woń pola, które pobłogosławił Pan. Niechaj tobie Bóg użycza rosy z niebios i żyzności ziemi, obfitości zboża i moszczu winnego. Niechaj ci służą ludy i niech ci pokłon oddają narody. Bądź panem twoich braci i niech ci się kłaniają synowie twej matki. Każdy, kto będzie ci złorzeczył, niech będzie przeklęty. Każdy, kto będzie ci błogosławił, niech będzie błogosławiony”.

Psalm (Ps 135, 1-2. 3-4. 5-6)

Chwalcie imię Pana,
chwalcie Pańscy słudzy,
wy, którzy stoicie w domu Pana,
na dziedzińcach domu Boga naszego.

Śpiewajcie Panu, bo nasz Pan jest dobry

Chwalcie Pana, bo Pan jest dobry,
śpiewajcie Jego imieniu, bo jest łaskawy.
Pan bowiem wybrał sobie Jakuba,
wybrał Izraela na wyłączną własność.

Śpiewajcie Panu, bo nasz Pan jest dobry

Wiem, że Pan jest wielki,
że nasz Pan jest nad wszystkimi bogami.
Cokolwiek spodoba się Panu,
uczyni na niebie i na ziemi,
na morzu i we wszystkich głębinach.

Śpiewajcie Panu, bo nasz Pan jest dobry

Aklamacja (Jk 1, 18)

Ze swej woli zrodził nas Ojciec przez słowo prawdy,
abyśmy byli jakby pierwocinami Jego stworzeń.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 9, 14-17)

Uczniowie Jana podeszli do Jezusa i zapytali: „Dlaczego my i faryzeusze dużo pościmy, Twoi zaś uczniowie nie poszczą?” Jezus im rzekł: „Czy goście weselni mogą się smucić, dopóki pan młody jest z nimi? Lecz przyjdzie czas, kiedy zabiorą im pana młodego, a wtedy będą pościć.

Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania, gdyż łata obrywa ubranie i gorsze robi się przedarcie. Nie wlewa się też młodego wina do starych bukłaków. W przeciwnym razie bukłaki pękają, wino wycieka, a bukłaki się psują. Raczej młode wino wlewa się do nowych bukłaków, a tak jedno i drugie się zachowuje”.

Komentarz do Ewangelii na 8 lipca 2023 r.:
ks Paweł Kosiński

Obraz: Uczta w domu Mateusza jeszcze trwa, kiedy przychodzą uczniowie Jana i krytykują brak postu u uczniów. Oczyma wyobraźni zobaczę to wydarzenie. Są sytuacje, osoby, sploty okoliczności, które ‘burzą nasze wyobrażenia’, przyzwyczajenia i nawyki. Jak na nie reaguję?
Myśl: Jezus wyrzuca swoim rozmówcom, że nie akceptują ‘nowości’, którą on przyniósł. Nie zwracają uwagi na Jego świadectwo i wypowiadane Słowo. Pytanie o post pojawia się, bo Jezus wykracza poza schemat religijnego Żyda. Faryzeusze ściśle „trzymali się litery Prawa i Tradycji”. Czuli się ‘oddzieleni’ od nieprzestrzegających prawa grzeszników. Jezus, natomiast, był blisko z ludźmi o ‘wątpliwej reputacji’, nie zachowywał postów, nie stosował się do tradycji. I dzisiaj jest także wielu zwolenników zachowania prawa i tradycji, które nie mają wiele wspólnego z Jezusową ‘nowością’.
Emocja: Smucić się i radować, pościć i ucztować. W życiu i jedno, i drugie musi mieć swoje miejsce. Ważne tylko, by poznać właściwy czas. Kryterium rozeznania jest ‘owoc’ – większe dobro, życie, nadzieja, głębsza więź z Panem.

Płacz i śmiech, obfitość i brak – w prawdziwym życiu jest wszystko. Czujesz to?

Smucić się i radować, pościć i ucztować. W życiu i jedno, i drugie musi mieć swoje miejsce. Ważne tylko, by poznać właściwy czas. Kryterium rozeznania jest ‘owoc’ – większe dobro, życie, nadzieja, głębsza więź z Panem.
Wezwanie: Poproszę o łaskę rozumienia i przeżywania postu i uczty w całej Jezusowej ‘nowości’. Podziękuję za łaskę ciągłego zaproszenia od Pana Młodego.
W słowach tradycyjnej modlitwy oddam się w opiekę Maryi: „Pod Twoją obronę uciekamy się, Święta Boża rodzicielko, naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych, ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać. Panno Chwalebna i Błogosławiona. O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza. Z Synem swoim nas pojednaj, Synowi swojemu nas polecaj, swojemu Synowi nas oddawaj. Amen.”

Pierwsza sobota lipca 2023 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                        knCh!                                  1.VII.2023

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O Mariusz. Po Mszy św. modliliśmy się pierwszą częścią Różańca św. W czasie homilii O Mariusz powiedział:
W pierwszym czytaniu usłyszeliśmy o cudzie poczęcia i narodzenia syna Abrahama i Sary. Tu Bóg daje życie. W przypadku setnika, sługi poganina P Jezus ratuje życie – każde życie jest święte.
Rok 1907, Kłodzko. Pewna dziewczyna o imieniu Maria urodziła nieślubne dziecko. Dała mu imię Gerhard. Wtedy każda matka z nieślubnym dzieckiem była wytykana palcami. I tak też było w przypadku Marii. Przeżywała ona samotność. Była tylko ona i syn, opuszczona przez wszystkich. Cieszyła się synem. Gdy Gerhard miał kilka lat został zaczepiony przez jedną z sąsiadek, która powiedziała:”nic z ciebie nie będzie, bo jesteś owocem grzechu. Usłyszawszy to matka, przytuliła syna i rzekła: „ każde życie jest owocem miłości Boga. Pamiętaj, że miłość jest najpiękniejszą rzeczą na świecie. Zawsze kochaj ludzi. To mój testament.” Gdy rósł ludzie czynili go człowiekiem drugiej kategorii. Ale pamiętał – „mimo wszystko kochaj ludzi’ – polecenie mamy. Dorastając, odczuł powołanie do seminarium. I tu spotkał się z nieprzychylną uwagą rektora, że ponieważ jest nieprawego pochodzenia, nie może zostać kapłanem. Wtedy Gerhard zapytał: „wg kodeksu tak jest, czy wg Boga także?” Wobec tego rektor postanowił go przyjąć. Wtedy Gerard udał się do kaplicy i modlił się: „ zrób jak chcesz, a moim pragnieniem jest być kapłanem”. Przed święceniami, rektor napisał do Stolicy Apostolskiej, by był dopuszczony do święceń. Potem został skierowany do małej miejscowości koło Kudowej Zdroju. W 1933 r Hitler doszedł do władzy. Gerhard spotykał się z młodzieżą. Został za to pobity. W 1939 r Gerhard powiedział, że kto wyrywa P Jezusa z serc młodzieży, jest przestępcą. Został wywieziony do obozu koncentracyjnego. Wtedy napisał: „gdy
patrzę tu na ludzi, widzę, że Bóg mnie posłał, abym był im pasterzem”. Umarł za kilka lat z wycieńczenia. Pewnego dnia grupa Niemców weszła do mieszkania pewnej kobiety, która posiadała na widocznym miejscu zdjęcie ks Gerharda. "Ko to jest?”, zapytał jeden z Niemców. Podobno zginął w obozie niemieckim – padła odpowiedź. To prawda, spotkałem go i nigdy nie spotkałem takiego pasterza. 19 IX 2010 r Benedykt XVI ogłosił ks Gerarda błogosławionym.

Każde życie dla Boga jest niezwykłe, jest święte.

Gerhard Franziskus Johannes Hirschfelder (ur. 17 lutego 1907 w Kłodzku, zm. 1 sierpnia 1942 w KL Dachau) – niemiecki ksiądz rzymskokatolicki dekanatu kłodzkiego archidiecezji praskiej, duszpasterz i obrońca młodzieży przed nazizmem. Aresztowany przez gestapo, zadręczony w niemieckim obozie koncentracyjnym. Męczennik Kościoła katolickiego za obronę wiary i człowieczeństwa, 19 września 2010 beatyfikowany w katedrze diecezji Münster.

                                       ks. Gerhard Hirschfelder ze skautami w Czermnej             

SOBOTA XII TYGODNIA ZWYKŁEGO, ROK I


PIERWSZE CZYTANIE (Rdz 18, 1-15)

Bóg obiecuje Abrahamowi syna

Czytanie z Księgi Rodzaju

Pan ukazał się Abrahamowi pod dębami Mamre, gdy ten siedział u wejścia do namiotu w najgorętszej porze dnia. Abraham, spojrzawszy, dostrzegł trzech ludzi naprzeciw siebie. Ujrzawszy ich, podążył od wejścia do namiotu na ich spotkanie.
A oddawszy im pokłon do ziemi, rzekł: «O Panie, jeśli darzysz mnie życzliwością, racz nie omijać Twego sługi! Przyniosę trochę wody, wy zaś raczcie obmyć sobie nogi, a potem odpocznijcie pod drzewami. Ja zaś pójdę wziąć nieco chleba, abyście się pokrzepili, zanim pójdziecie dalej, skoro przechodzicie koło sługi waszego». A oni mu rzekli: «Uczyń tak, jak powiedziałeś».
Abraham poszedł więc śpiesznie do namiotu Sary i rzekł: «Prędko zaczyń ciasto z trzech miar najczystszej mąki i zrób podpłomyki». Potem Abraham podążył do trzody i wybrawszy tłuste i piękne cielę, dał je słudze, aby ten szybko je przyrządził. Po czym, wziąwszy twaróg, mleko i przyrządzone cielę, postawił przed nimi, a gdy oni jedli, stał przed nimi pod drzewem.
Zapytali go: «Gdzie jest twoja żona, Sara?» – Odpowiedział im: «W tym oto namiocie».
Rzekł mu jeden z nich: «O tej porze za rok znów wrócę do ciebie, twoja zaś żona, Sara, będzie miała wtedy syna».
Sara przysłuchiwała się u wejścia do namiotu, które było tuż za Abrahamem. Abraham i Sara byli w bardzo podeszłym wieku. Toteż Sara nie miewała przypadłości właściwej kobietom. Uśmiechnęła się więc do siebie i pomyślała: «Teraz, gdy przekwitłam, mam doznawać rozkoszy, i mój stary mąż?»
Pan rzekł do Abrahama: «Dlaczego to Sara śmieje się i myśli: Czy naprawdę będę mogła rodzić, gdy już się zestarzałam? Czy jest coś, co byłoby niemożliwe dla Pana? Za rok o tej porze wrócę do ciebie, a Sara będzie miała syna».
Wtedy Sara zaparła się, mówiąc: «Wcale się nie śmiałam» – bo ogarnęło ją przerażenie. Ale Pan powiedział: «Nie. Śmiałaś się!»

Oto słowo Boże.


PSALM RESPONSORYJNY (Łk 1, 46b-48. 49-50. 53-54)

Refren: Bóg zawsze pomny na swe miłosierdzie.

Wielbi dusza moja Pana *
i raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.
Bo wejrzał na uniżenie swojej Służebnicy. *
Oto bowiem odtąd błogosławić mnie będą wszystkie pokolenia.

Refren: Bóg zawsze pomny na swe miłosierdzie.

Gdyż wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny, *
a Jego imię jest święte.
Jego miłosierdzie z pokolenia na pokolenie *
nad tymi, którzy się Go boją.

Refren: Bóg zawsze pomny na swe miłosierdzie.

Głodnych nasycił dobrami, *
a bogatych z niczym odprawił.
Ujął się za swoim sługą, Izraelem, *
pomny na swe miłosierdzie.

Refren: Bóg zawsze pomny na swe miłosierdzie.


ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ (Por. Mt 8, 17)

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

Jezus wziął na siebie nasze słabości
i dźwigał nasze choroby.

Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.


EWANGELIA (Mt 8, 5-17)

Uzdrowienie sługi setnika

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: «Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi». Rzekł mu Jezus: «Przyjdę i uzdrowię go».
Lecz setnik odpowiedział: «Panie, nie jestem godzien, abyś wszedł pod dach mój, ale powiedz tylko słowo, a mój sługa odzyska zdrowie. Bo i ja, choć podlegam władzy, mam pod sobą żołnierzy. Mówię temu: „Idź!” – a idzie; drugiemu: „Przyjdź!” – a przychodzi; a słudze: „Zrób to!” – a robi».
Gdy Jezus to usłyszał, zadziwił się i rzekł do tych, którzy szli za Nim: «Zaprawdę, powiadam wam: U nikogo w Izraelu nie znalazłem tak wielkiej wiary. Lecz powiadam wam: Wielu przyjdzie ze Wschodu i z Zachodu i zasiądą do stołu z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem w królestwie niebieskim. A synowie królestwa zostaną wyrzuceni na zewnątrz – w ciemność; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów». Do setnika zaś Jezus rzekł: «Idź, niech ci się stanie, jak uwierzyłeś». I o tej godzinie jego sługa odzyskał zdrowie.
Gdy Jezus przyszedł do domu Piotra, ujrzał jego teściową, leżącą w gorączce. Ujął ją za rękę, a gorączka ją opuściła. Potem wstała i usługiwała Mu.
Z nastaniem wieczora przyprowadzono Mu wielu opętanych. On słowem wypędził złe duchy i wszystkich chorych uzdrowił. Tak oto spełniło się słowo proroka Izajasza: «On przyjął nasze słabości i dźwigał choroby».

Oto słowo Pańskie.

spotkanie modlitewne FZŚ - II sobota czerwca 2023 r

 T                                                   knCh!                                                        10 VI 23

    mszę św o godz 9 odprawiło 2 kapłanów. towarzyszył im diakon. w czasie homilii usłyszeliśmy. Św. franciszek odkrył czym jest historia zbawienia. wszystko służy bogu. człowiek jest stworzeniem – obyśmy byli święci – stworzeni na obraz i podobieństwo boga, który jest święty. historia tobiasza i sary tragiczna. tobiasz traci wszystko. czy  bóg chce, abyśmy cierpieli, czy chce czegoś, co nie powinno być?. Ale czy my wiemy, co jest dla nas dobre? Skąd wiemy, że nam jest potrzebne cierpienie. ukazuje to np. modlitwa z 13 rozdziału księgi   tobiasza.
„ niech będzie błogosławiony bóg, który żyje na wieki i królestwo jego… ponieważ on karze i okazuje miłosierdzie, posyła do otchłani pod ziemię i wyprowadza z największej zagłady...”
rafał odkrywa, że jest posłańcem bożym, odkrywa tajemnice, a z drugiej strony i niektóre zarezerwowane dla nas i boga, źe dobrze jest niektóre ukrywać.
Historia zbawienia w naszym życiu, CO nam moźe pomóc? Kluczowe są słowa Ewangelii: a kiedy "nawrócicie się do Boga całym sercem i z całej duszy aby postępować przed Nim w prawdzie, wtedy on zwróci się do was i już nigdy nie zakryje oblicza swego przed wami…." Wszystko jest po coś i wpisane jest w historię i myślenie – widzieć więcej.
w ubogiej wdowie p jezus widzi jej zaufanie, jej wiarę. bóg odkrywa w historii naszego życia sens zbawienia. po mszy św. modliliśmy się litanią do św. franciszka. potem odbyło się spotkanie na salce, gdzie dzieliliśmy się uwagami własnymi na temat ewangelii tego dnia.

Dzień Powszedni

Kolor szat: zielony, biały

Rok A, I

IX Tydzień zwykły

Pierwsze czytanie (Tb 12, 1. 5-15. 20 (Wlg))

Tobiasz zawołał do siebie swego syna i rzekł do niego: „Co damy temu świętemu człowiekowi, który ci towarzyszył w twojej podróży?”

Przywoławszy go tedy, ojciec wraz ze synem wzięli go na stronę i zaczęli go prosić, aby się zgodził na przyjęcie połowy wszystkiego, co sprowadzili.

Wtedy anioł, będąc sam z nimi, rzekł: „Błogosławcie Bogu niebios i wyznawajcie wobec wszystkich żyjących, że wielkie miłosierdzie wam wyświadczył. Dobrą jest rzeczą zachowywać tajemnicę królewską, godzi się jednak ujawniać i ogłaszać o dziełach Bożych. Dobra jest modlitwa z postem, a jałmużna znaczy więcej aniżeli złoto i skarby; jałmużna bowiem od śmierci uwalnia, ona to z grzechów oczyszcza i przyczynia się do znalezienia miłosierdzia i życia wiecznego. Ci bowiem, co dopuszczają się grzechu i nieprawości, są sami dla siebie wrogami.

Chcę więc odkryć wam prawdę i nic nie chcę ukryć przed wami. Gdyś modlił się ze łzami i zmarłych grzebałeś; gdyś opuszczał posiłek i zmarłych podczas dnia ukrywałeś w domu swoim, ja przedstawiałem twoją modlitwę przed Panem. A ponieważ byłeś miłym Bogu, przypadło na cię to doświadczenie. A teraz posłał mnie Pan, aby cię uleczyć i aby Sarę, żonę syna twego, od czarta uwolnić. Jam jest anioł Rafał, jeden z siedmiu, którzy stoimy przed Panem.

Jest więc czas, abym powrócił do Tego, który mnie posłał; wy zaś błogosławcie Bogu i opowiadajcie o wszystkich cudach Jego”.

Psalm (Tb 13, 2. 6. 7)

Bóg karze i okazuje miłosierdzie,
posyła do Otchłani pod ziemię
i wyprowadza z największej zagłady.
I nie ma nikogo,
kto by uszedł Jego ręki.

Pan bardzo wielki, żyjący na wieki

A kiedy nawrócicie się do Niego całym sercem
i z całej duszy,
aby postępować przed Nim w prawdzie,
wtedy On zwróci się do was,
i już nigdy nie zakryje oblicza swego przed wami.

Pan bardzo wielki, żyjący na wieki

A teraz spójrzcie, co On wam wyświadczył,
i dziękujcie Mu pełnym głosem,
uwielbiajcie Pana sprawiedliwego
i wysławiajcie Króla wieków!

Pan bardzo wielki, żyjący na wieki

Aklamacja (Mt 5, 3)

Błogosławieni ubodzy w duchu,
Albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mk 12, 38-44)

Jezus nauczając rzesze mówił: „Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok”.

Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu bogatych wrzucało wiele. Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden grosz.

Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich: „Zaprawdę powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało; ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie”.

                                                          

I sobota czerwca 2023 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                                  knCh!                         3 VI 2023  

    Mszę św o godz 9 odprawił Ojciec, który zastępował O Mariusza.  PO Mszy św modliliśmy się na Różańcu. Zwykle odmawiamy jedna część Różańca. w czasie homilii usłyszeliśmy: Jego słuszne nakazy radują serce - słowa te wybrzmiały dziś w psalmie. Jak to może być, że nakazy są radością?  Na ogół nakazy nie są radością – te pochodzące od ludzi. Mogą być radością serca, jeśli pochodzą od Boga, bo to jest dla nas dobre. Bóg nie zostawił nas samymi z nakazami.   bóg nas do nich uzdolnił. Modlimy się, a  bóg daje nam ducha łaski do miłości bliźniego.  jest coś takiego, jak łaska męczeństwa. bóg może człowieka do tego uzdolnić. bóg jakieś nakazy wypełnił za nas w Jezusie Chrystusie. W nakazach Pana jest nasze zbawienie.  bóg nieustannie nas umacnia swą łaską.

Wspomnienie świętych męczenników Karola Lwangi i Towarzyszy 

Kolor szat: czerwony

Rok A, I

VIII Tydzień zwykły

Pierwsze czytanie (Syr 51, 12-20)

Będę Cię wielbił, Panie, i wychwalał, i błogosławił Twoje imię.

Będąc jeszcze młodym, zanim zacząłem podróżować, szukałem jawnie mądrości w modlitwie. U bram świątyni prosiłem o nią i aż do końca szukać jej będę. Z powodu jej kwiatów, jakby dojrzewającego winogrona, serce me w niej się rozradowało, noga moja wstąpiła na prostą drogę, od młodości mojej idę jej śladami. Nakłoniłem tylko trochę ucha mego, a już ją otrzymałem i znalazłem dla siebie rozległą wiedzę.

Postąpiłem w niej, a Temu, co mi dał mądrość, chcę oddać cześć. Postanowiłem bowiem wprowadzić jaw czyn, zapłonąłem gorliwością o dobro i nie doznałem wstydu. Dusza moja walczyła o nią i z całą starannością usiłowałem zachować Prawo. Ręce wyciągałem do góry, a błędy przeciwko niej opłakiwałem. Skierowałem ku niej moją duszę i znalazłem ją dzięki czystości.

Psalm (Ps 19, 8-9. 10-11)

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę,
świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce,
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki,
sądy Pana prawdziwe, a wszystkie razem słuszne,
cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze,
słodsze od miodu płynącego z plastra.

Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne

Aklamacja (Hbr 4, 12)

Żywe jest słowo Boże i skuteczne,
zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mk 11, 27-33)

Jezus wraz z uczniami przyszli znowu do Jerozolimy. Kiedy chodził po świątyni, przystąpili do Niego arcykapłani, uczeni w Piśmie i starsi i pytali Go: „Jakim prawem to czynisz? I kto Ci dał tę władzę, żeby to czynić?”

Jezus im odpowiedział: „Zadam wam jedno pytanie. Odpowiedzcie Mi na nie, a powiem wam, jakim prawem to czynię. Czy chrzest Janowy pochodził z nieba czy też od ludzi? Odpowiedzcie Mi”.

Oni zastanawiali się między sobą: „Jeśli powiemy: «Z nieba», to nam zarzuci: «Dlaczego więc nie uwierzyliście mu?» Powiemy: «Od ludzi»”. Lecz bali się tłumu, ponieważ wszyscy uważali Jana rzeczywiście za proroka. Odpowiedzieli więc Jezusowi : „Nie wiemy”.

Jezus im rzekł: „Więc i Ja nie powiem wam, jakim prawem to czynię”. 

Spotkanie modlitewne FZŚ - druga sobota maja 2023 r

 T                                                                  knCh!                            13 V 23

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O. Łukasz . W czasie homilii powiedział: niech Pan obdarzy was pokojem, Siostry i Bracia. Dziś znakiem szczególnym jest świeca paschalna – paschał. Przypomina ona o tym, że mamy świętować. Jestem synem czy córką światłości. Chrześcijanin identyfikuje się przez swoją tożsamość. Największym oparciem chrześcijanina są Sakramenty św., a też nasza profesja. Droga chrześcijanina to droga rozeznawania. Jako dzieci światłości będziecie przeżywać przeciwności. Wynika stąd, że potrzebujemy życia we Wspólnocie. To życie chrześcijańskie ma być inspirowane przez Ducha św. W dzisiejszej Ewangelii czytamy o przepowiadaniu jej. Pojawia się trudność, gdy chcemy coś dobrego uczynić. I kłopot, bo Duch św. nie chce tego. W życiu, chrześcijanin musi rozeznawać, czego chce Bóg. Co nas prowadzi do przekonania, że Duch św. czegoś od nas chce?. Wszyscy rozeznają na modlitwie, we wspólnocie swoją drogę. Rozeznanie w kościele z braćmi i siostrami prowadzi do przekonania, że Bóg tego chce. Takie rozeznanie zostało przeprowadzone ostatnio przez S Edytę i S Janę, które odnawiają dziś profesję i przez S Ninę, która przystępuje do nowicjatu.

Dzień Powszedni

Kolor szat: biały

Rok A, I

V Tydzień Wielkanocny

Czytania: z dnia

Pierwsze czytanie (Dz 16, 1-10)

Paweł przybył także do Derbe i Listry. Był tam pewien uczeń imieniem Tymoteusz, syn wierzącej Żydówki i ojca Greka. Bracia z Listry dawali o nim dobre świadectwo. Paweł postanowił zabrać go z sobą w podróż. Obrzezał go jednak ze względu na Żydów, którzy mieszkali w tamtejszych stronach. Wszyscy bowiem wiedzieli, że ojciec jego był Grekiem. Kiedy przechodzili przez miasta, nakazywali im przestrzegać postanowień powziętych w Jerozolimie przez apostołów i starszych. Tak więc utwierdzały się Kościoły w wierze i z dnia na dzień rosły w liczbę. | Przeszli Frygię i krainę galacką, ponieważ Duch Święty zabronił im głosić słowo w Azji. Przybywszy do Myzji, próbowali przejść do Bitynii, ale Duch Jezusa nie pozwolił im, przeszli więc Myzję i zeszli do Troady. W nocy miał Paweł widzenie: jakiś Macedończyk stanął przed nim i błagał go słowami: „Przepraw się do Macedonii i pomóż nam!” Zaraz po tym widzeniu staraliśmy się wyruszyć do Macedonii w przekonaniu, że Bóg nas wezwał, abyśmy głosili im Ewangelię.

Psalm (Ps 100, 1-2. 3. 4ab-5)

Wykrzykujcie na cześć Pana wszystkie ziemie,
służcie Panu z weselem!
Stawajcie przed obliczeni Pana
z okrzykami radości.

Niech cała ziemia chwali swego Pana

Wiedzcie, że Pan jest Bogiem,
On sam nas stworzył.
Jesteśmy Jego własnością,
Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

Niech cała ziemia chwali swego Pana

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem,
z hymnami w Jego przedsionki.
Albowiem* Pan jest dobry,
Jego łaska trwa na wieki,
a Jego wierność przez pokolenia.

Niech cała ziemia chwali swego Pana

Aklamacja (Kol 3, 1)

Jeśli razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze,
gdzie przebywa Chrystus zasiadając po prawicy Boga.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (J 15, 18-21)

Jezus powiedział do swoich uczniów: «Jeżeli was świat nienawidzi, wiedzcie, że Mnie pierwej znienawidził. Gdybyście byli ze świata, świat by was miłował jako swoją własność. Ale ponieważ nie jesteście ze świata, bo Ja was wybrałem sobie ze świata, dlatego was świat nienawidzi.
Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: „Sługa nie jest większy od swego pana”.
Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować. Jeżeli moje słowo zachowali, to i wasze będą zachowywać. Ale to wszystko wam będą czynić z powodu mego imienia, bo nie znają Tego, który Mnie posłał».

Po Mszy św. , na salce wysłuchaliśmy komunikatów i referatu przygotowanego przez O Gogolę  (poniżej)

Po Mszy św, w salce wysłuchaliśmy referatu przygotowanego przez O prof Gogolę 

Pierwsza sobota maja 2023 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                   knCh!                                          6 V 23

      Mszę św. o godz. 9 odprawił O. Mariusz. Po Mszy św. modliliśmy się na Różańcu. W  czasie homilii powiedział:     

    W Ewangelii dzisiejszej słyszymy zdanie może bez zdumienia: „ja jestem drogą, prawdą i życiem”. To słowa wypowiedziane do Tomasza. Trudniejsze jest: nikt nie przychodzi do Ojca aniżeli przeze mnie. Dziś nie wszyscy tak uważają. Jezus Chrystus jest nauczycielem, ale nie jedynym. A P Jezus mówi, że jest jedyną drogą, prawdą. Wielcy mężowie filozofii ponownie uwzględniają siebie, nie uwzględniają Boga. P Jezus nazwał się drogą. Mówi o tym w Nazarecie, maleńkiej miejscowości, którą można nazwać dziurą. Tu P .Jezus żyje 30 lat. P Jezus idzie do synagogi i czyta słowo Boże Łk 4, 1: Duch Pański nade mną, dlatego mnie namaścił, abym opowiadał Ewangelię ubogim.; posłał mnie, abym uzdrowił skruszonych w sercu, abym opowiadał więźniom wyzwolenie i ślepym przejrzenie, żebym wypuścił na wolność znękanych i opowiadał rok Pański przyjemny i dzień odpłaty - a jestem tą drogą, o której mówi Izajasz. Słuchacze wcale nie zrozumieli, że mają przed sobą Mesjasza, na którego tyle lat czekali. Uświadomili sobie, że P..Jezus pochodzi z Nazaretu. Być pouczanym przez Syna jakiegoś cieśli. To było upokarzające. Wyrzucili Go z synagogi i chcieli Go strącić z góry. Więc doprowadzili Go na  wzgórze, by Go strącić, by tak pokazać dezaprobatę. W pewnej chwili zaczynają od Niego odchodzić, bo On jest drogą. Tej drogi nikt może zniszczyć. Jerozolima, święto szałasów, święto plonów. Wtedy P. Jezus jest w świątyni jerozolimskiej, siedzi na dziedzińcu. Tu ogromne świeczniki w świątyni. Mówi: to ja jestem światłem świata. Kto idzie za mną, nie będzie chodził w ciemności. Te słowa P Jezusa rozwścieczyły uczonych w Piśmie.. Od kiedy, pytają P Jezusa – od zawsze, pada odpowiedź. Ty jesteś większy od Abrahama, pytają P Jezusa. 50 lat nie masz, a Abrahama widziałeś? Zanim Abraham srał się, ja jestem, który jestem - mówi P Jezus. To słuchaczy bardziej rozwścieczyło. Porwali kamienie i chcieli Go zabić. Bóg jest prawdą, a człowiek swoim kłamstwem nie zabije prawdy. W Kafarnau P Jezus nakarmił 5000 osób. P Jezus powiedział: nie troszczcie się o ten pokarm, lecz o ten, który trwa na wieki. Dawaj nam zawsze tego chleba – usłyszał w odpowiedzi. Mówi: kto mnie spożywa, ma życie, bo ja jestem życiem. Dlaczego P. Jezus powiada, że tylko ON jest drogą, prawdą, życiem. Tylko On tak powiedział, nie Budda, czy inni. Sokrates powiada: oczekuję większych nauczycieli niż „ja”. Budda – bądź swoim własnym schronieniem, a znajdziesz światło w sobie - innymi słowy: odnajdziesz Boga w sobie. Chrześcijanin to Chrystus, to żywy człowiek. Chrześcijanin umiera i modli się do Chrystusa, nie modli się do przywódców jak Budda, Konfucjusz. Można tylko pokochać osobę, która daje prawdę.   

Święto świętych Apostołów Filipa i Jakuba

Kolor szat: czerwony

Rok A, I

IV Tydzień Wielkanocny

Pierwsze czytanie (1 Kor 15, 1-8)

Przypominam, bracia, Ewangelię, którą wam głosiłem, którąście przyjęli i w której też trwacie. Przez nią również będziecie zbawieni, jeżeli ją zachowacie tak, jak wam rozkazałem. Chyba żebyście uwierzyli na próżno.
Przekazałem wam na początku to, co przejąłem; że Chrystus umarł za nasze grzechy, zgodnie z Pismem, że został pogrzebany, że zmartwychwstał trzeciego dnia, zgodnie z Pismem; i że ukazał się Kefasowi, a potem Dwunastu, później zjawił się więcej niż pięciuset braciom równocześnie; większość z nich żyje dotąd, niektórzy zaś pomarli. Potem ukazał się Jakubowi, później wszystkim apostołom. W końcu, już po wszystkich, ukazał się także i mnie jako poronionemu płodowi.

Psalm (Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a))

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy przekazuje wiadomość.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Albo: Alleluja

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano;
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce ziemi.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Albo: Alleluja

Aklamacja (J 14, 6b i 9c)

Ja jestem drogą, prawdą i życiem;
Filipie, kto mnie widzi, widzi i Ojca.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (J 14, 6-14)

Jezus powiedział do Tomasza:

«Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie. Gdybyście Mnie poznali, znalibyście i mojego Ojca. Ale teraz już Go znacie i zobaczyliście».
Rzekł do Niego Filip: «Panie, pokaż nam Ojca, a to nam wystarczy».
Odpowiedział mu Jezus: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz: „Pokaż nam Ojca?” Czy nie wierzysz, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie? Słów tych, które wam mówię, nie wypowiadam od siebie. Ojciec, który trwa we Mnie, On sam dokonuje tych dzieł. Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie. Jeżeli zaś nie, wierzcie przynajmniej ze względu na same dzieła.
Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których Ja dokonuję, owszem, i większe od tych uczyni, bo Ja idę do Ojca. A o cokolwiek prosić będziecie w imię moje, to uczynię, aby Ojciec był otoczony chwałą w Synu. O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię.