I sobota lutego 2023 r - modlitwa LRR, FZŚ, SHNSPJ

T                                                                        knCh!           4. II.23

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O Mariusz Urbanek. Po Mszy św. modliliśmy się, jak zwykle w pierwsze soboty, na Różańcu św..W czasie homilii powiedział: dziś w czytaniach mamy jeden z najpiękniejszych psalmów. Pan jest moim pasterzem, niczego mi nie braknie….Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną przez wszystkie dni mego życia i zamieszkam w domu Pana po najdłuższe czasy...W Ewangelii P. Jezus zobaczył uczniów zmęczonych. Bóg towarzyszy naszemu życiu. Trzeba przypomnieć sobie trudności życiowe – Bóg nas podniósł. Czy nie sprzedają dwóch wróbli za asa? - czytamy w Ewangelii. O ile bardziej Bóg kocha ludzi i troszczy się o nich. Fizyka to matematyka stosowana, Ewangelia to doświadczenie Boga. Ktoś powiedział, że nie wierzy w Bożą Opatrzność, bo wie, że Ola pochodzi z rodziny gdzie było 12 dzieci. Lata 60-te były trudne. Szaleństwem była tak duża liczba dzieci. Przed każdym dzieckiem starała się być na czysto, bez długów. Trzeba było rozbudować dom, by się wszyscy pomieścili. Ojciec wybudował basen. Kąpali się. Bóg zadbał też o to, że na wakacje jeździli nad morze. W domu rodzinnym nie brakowało chleba, mleka. Żyło się. Usłyszał modlitwę do M. Bożej: polegam na Twej mocy i dobroci. Stwierdził, że to nie dla niego, bo to dotyczy ludzi, którzy zaufali M. Bożej. Podobnie jest z tymi, którzy odmawiają Różaniec św. - oni zaufali M. Bożej. Oby ta Boża Opatrzność nas dotknęła. Ważne są tu 3 warunki, by jej doświadczyć.1/ Bóg nas nie wyręcza w tym, co mamy zrobić. Bóg widzi nasze starania. Resztą zajmie się On. 2/ Bóg nie zniewala nas rzeczami niemożliwymi. Gdyby Bóg powiedział m. Teresie, by założyła zgromadzenie liczące ponad 4000 członków w 133 krajach, załamałaby się. Ona znalazła więcej. Zajęła się najuboższymi. Jedź do Indii usłyszała. Tak uczyniła i zajęła się najuboższymi.3/ Bóg prowadzi nas przez innych ludzi. Bóg jest w lekarzach, pielęgniarkach, salowych. Trzeba to zobaczyć. Bóg działa przez ojca, matkę, dziadka. Pewien człowiek wołał o ratunek w czasie powodzi. Do tonącego domu przypłynęła straż, wojsko helikopter. Wołający o pomoc nie skorzystał z podawanej mu ręki. Utonął. W niebie pyta Boga, dlaczego go nie uratował. Na to Bóg wyjaśnił, że wysłał do niego 3 ekipy, a on żadnej nie usłuchał. P Jezus prosił S. Faustynę, by oddała Mu wszystko, co ma. Ona niczego właściwie nie posiadała. P Jezusowi chodziło o jej nędzę, by ją Mu oddała. Zatem trzeba mu oddać wszystko, absolutnie wszystko, nawet swą nędzę, a On zaproszony do działania, uczyni to.

PIERWSZE CZYTANIE

Hbr 13,15-17.20-21 Ofiara duchowa

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:
Przez Jezusa składajmy Bogu ofiarę czci ustawicznie, to jest owoc warg, które wyznają Jego imię. Nie zapominajcie o dobroczynności io wzajemnej więzi, gdyż cieszy się Bóg takimi ofiarami.
Bądźcie posłuszni waszym przełożonym i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad duszami waszymi i muszą zdać sprawę z tego. Niech to czynią z radością, a nie ze smutkiem, bo to nie byłoby dla was korzystne.
Bóg zaś pokoju, który na mocy krwi przymierza wiecznego wywiódł spomiędzy zmarłych Wielkiego Pasterza owiec, Pana naszego Jezusa, niech was uzdolni do wszelkiego dobra, byście czynili Jego wolę, sprawując w was, co miłe jest w oczach Jego, przez Jezusa Chrystusa, któremu chwała na wieki wieków. Amen.
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 23,1-2a.2b-3.4.5.6

Pan jest moim pasterzem,
niczego mi nie braknie.
Pozwala mi leżeć
na zielonych pastwiskach. Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć,
orzeźwia moją duszę.
Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
przez wzgląd na swoją chwałę. Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
Kij Twój i laska pasterska
są moją pociechą. Stół dla mnie zastawiasz
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem,
a kielich mój pełny po brzegi. Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
przez wszystkie dni mego życia
i zamieszkam w domu Pana
po najdłuższe czasy.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

J 10,27

A

Moje owce słuchają mojego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

A

EWANGELIA

Mk 6,30-34 Jezus lituje się nad tłumem

Słowa Ewangelii według świętego Marka

Po swojej pracy apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: „Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco”. Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.
Odpłynęli więc łodzią na miejsce pustynne osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich uprzedzili.
Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum i zdjęła Go litość nad nimi; byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać.
Oto słowo Pańskie.

Spotkanie modlitewne trzech Zakonów Franciszkańskich: I, II i III

 T                                                              knCh!                                14.01.2023 

Spotkanie modlitewne trzech Zakonów Franciszkańskich: I, II i III, w kościele św. Andrzeja Apostoła
przy klasztorze SS Klarysek w Krakowie

    Modlitwa jest wzniesieniem serca ku Bogu, odczytywaniem jego woli. P Jezus dziś uczy nas się modlić. Słowo Boże objawia Boga, a człowiek odpowiada swą miłością, pełnieniem woli Boga. O św. Franciszku (1181(2)-1226) jest wiele opracowań, a głównie Jego pisma mówią o tym, czym dla niego była modlitwa. Doceniał On modlitwę wspólnotową. Lubił się też modlić na pustelni. Nie wszyscy z braci Jego Wspólnoty umieli czytać. Wspólnota jest szczególnym miejscem doświadczenia modlitwy. Była ona głównym narzędziem dla braci łączenia się z Bogiem. Była drzewem życia, winnym krzewem mistycznym. Możemy wyróżnić 3 drogi modlitwy. 1-szy stopień to modlitwa oczyszczenia. Franciszek błaga Boga o odpuszczenie Jego grzechów. 2-gi stopień to droga uwielbienia i dziękczynienia, 3-ci stopień to modlitwa zjednoczenia – uścisk miłosny w modlitwie kontemplacyjnej. Wg brata Tomasza z Celano Franciszek chciał wejść do nieba. Ofiarował się Bogu duchem i ciałem. Szukał miejsca samotnego – mogła nim być nawet celka zrobiona z płaszcza. Stawał się nie tylko orantem, co samą modlitwą. Uwielbiał Boga. Modlitewna postawa Franciszka trwa po otrzymaniu przez Niego stygmatów – radość cierpienia i doświadczania dobroci Boga i zbawienia człowieka. Pragniemy dzięki św. naszemu Ojcu św. Franciszkowi, który jest dla nas wzorem, dzięki Jego doświadczeniu słuchać Boga.
    W kolejnej części spotkania zabrała głos jedna z sióstr Klarysek. Św. Klara (1194-1353) była osobą bardzo pobożną. Wg Tomasza z Celano miała wzrok utkwiony w światło Boże. Po kontemplacji modliła się długo z siostrami. Gdy one odeszły, Klara dalej się modliła. Padała na twarz, płakała. Przynosiła żarliwość słowa siostrom. Zjednoczona ze swym oblubieńcem, znajdowała rozkosz w rzeczach niebiańskich, ciałem jeszcze na ziemi ale duchem w niebie. Za św. Klarą : sam Pan daje wzrost do końca. Czym się charakteryzowała modlitwa św Klary? Św. Pacyfika: św. Klara była bardzo gorliwa w modlitwie. W drugim liście św. Klary do św. Agnieszki z Pragi czytamy: wpatruj się w Niego, staraj się Go naśladować. Modlitwa dla św. Klary była relacją, głębokim spotkaniem z Bogiem. Klara odnajdywała P Jezusa w modlitwie, w Eucharystii. W Jej 3-cim liście czytamy:przez łaskę dusza człowieka jest wielka, a to przez miłość. Idąc drogą pokory i ubóstwa, możesz Go ogarnąć duchowo. W Pismach św. Klary znajdujemy wiele cytatów z Biblii. Tak była bardzo zżyta ze Słowem Bożym. Jezus Chrystus był centrum życia św. Klary. Klara umiała się dzielić. Ona sama była modlitwą. Każde spotkanie z Bogiem prowadziło do większej relacji z Nim, także z braćmi siostrami. Z wielką gorliwością winniśmy pełnić wolę Bożą by i inni byli przykładem w świecie. Takiej postawie winna towarzyszyć wdzięczność. Jej modlitwa to uwielbienie, dziękczynienie. Dobrodziejstwo naszego powołania – wszelkie dobro z daru powołania: Ty Panie bądź błogosławiony za to, że mnie stworzyłeś. Z Eucharystii czerpała siłę. Klara czuła na sobie moc miłosnego spojrzenia Boga, jak w Ps 139. Módlmy się: św. Klaro współpracowałaś z łaską Bożą, naucz nas przyjmować różne wydarzenia codzienności tak, abyśmy się stawali darem dla drugich.

    Przedstawicielem osoby świętej z III Zakonu była w rozważaniach tego dnia skupienia, św. Aniela z Foligno (Umbria). – 1248 – 1309. Młodość spędziła beztrosko, miała zamożnych rodziców. Po wczesnej śmierci męża i dzieci, resztę życia poświęciła pokucie. Pielgrzymowała do Asyżu, a następnie rozdała cały majątek. To włoska tercjarka franciszkańska, pokutnica, mistyczka, której nadano tytuł mistrzyni teologów, święta kościoła katolickiego. Pozostawiła 35 pism. W 1310 r aprobowano je. Beatyfikowana została w 1693 r przez Innocentego XII, a kanonizowana 9 X 2013 r przez Ojca św. Franciszka. W Memoriale czytamy: spraw bym mogła pojąć tajemnicę Twego wcielenia. Tu urzeczywistnia się pełnia miłości Boga. Nasze nieudolne słowo nie potrafi wyrazić głębi tej tajemnicy. Byt niestworzony poddaje się prawom istoty stworzonej. Bozi uczniowie nie poznają głębi Twej miłości przez Słowo, które stało się Ciałem. Chcą poznać Twą dobroć, która tak się uniża. Daj nam łaskę poznania Twego Daru – Darze nad darami – Ty jesteś miłością. Wszyscy, którzy stają przed Tobą, są szczęśliwi.
W katechezie Benedykta XVI o tej świętej czytamy. Jezus, umęczony Bóg człowiek. Całe doświadczenie mistyczne – dążenie Anieli do upodobania się do Niego. Pragnie umrzeć doznając wszystkich boleści Boga człowieka. To z miłości do Boga ubóstwo Anieli, pogarda, cierpienie. Od nawrócenia do mistycznego zjednoczenia z ukrzyżowanym – droga modlitwy. Im więcej pokochała Boga, tym większa rozkosz, tym większa pełnia światła, że więcej pojąć się nie da. Cokolwiek dobrego pragniesz, módl się – mówi św. Aniela z Foligno. Wstępowaniu na drogę doskonałości towarzyszą pokusy szatańskie.

Przełożona regionu Krakowskiego podziękowała organizatorom tego spotkania i rozdała uczestnikom podarunek od SS Klarysek – ciasteczka własnej produkcji. Przy tej okazji można było nabyć najnowszą książkę o bł Anieli Salawie – polskiej Patronce FZŚ.
Powyższe rozważania o wiodących świętych III Zakonów Franciszkańskich były przeplatane modlitwą, którą prowadzili: O. Rufin Maryjko  OFM, Siostry Klaryski i S. Urszula Podlecka  OFS – przedstawicielka III Zakonu. Śpiewane były pieśni :

Spotkanie modlitewne i opłatkowe FZŚ

 T                                          knCh!                             14.01.23

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O. Łukasz Stec. Już w czasie Mszy św. śpiewaliśmy kolędy, a znacznie więcej w czasie spotkania opłatkowego, po Mszy św. W czasie homilii O. Łukasz powiedział: siostry i bracia, niech Pan was obdarzy pokojem. Jesteśmy po uroczystości 3 Króli i po Chrzcie Pańskim. Kto jest Ten, który się narodził z Maryi, Dziewicy?. U św. Mateusza i Łukasza znajdujemy opis dzieciństwa P. Jezusa. Św. Jan w swojej przemodlonej Ewangelii sięga do tego, co było na początku. To Słowo stało się Ciałem. Bóg stał się człowiekiem. Dla Kościoła pierwotnego było ważne czy to był cały Bóg, czy w połowie człowiek? Cała nasza natura ludzka została przyjęta przez Boga, zbawcę. W Ewangelii św. Marka widzimy jak P. Jezus wchodzi na scenę: jak uzdrawia. Widzimy Jego władzę, o czym mówi np. list do Hebrajczyków. Widzimy Jego miłosierdzie. Syn Boży, arcykapłan, poddany próbom, oprócz grzechu. Wszystko zostało zbawione. To miłosierdzie P. Jezusa widzimy też w dzisiejszej Ewangelii. Słowo P. Jezusa ma moc. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych a grzeszników – powiedział P. Jezus. Ważne jest jak Bóg się nam objawia. Św. Franciszek odkrył Boga jako bezpieczeństwo. Mówi – Ty jesteś pokojem, Ty jesteś nadzieją.... Patrzmy jak Bóg się nam objawia.

    Po Mszy św. 2 osoby: Nina i Konrad zostali przyjęci do nowicjatu. O. Lukasz skierował do nich kilka słów: każde nasze zaangażowanie w Kościele ma konsekwencje Chrztu św. - wszyscy jesteśmy konsekrowani, jesteśmy dziećmi Boga. Padło pytanie do Niny i Konrada: czy chcecie odnowić przyrzeczenia z Chrztu św. i Bierzmowania. I dalej: przyjmijcie światło Chrystusa, by z nową gorliwością przyjąć zobowiązanie Sakramentu Chrztu św. Padły pytania: czy wyrzekasz się grzechu i wszystkiego, co prowadzi do zła, szatana. Czy wierzysz w Boga. Czy wierzysz w Jezusa Chrystusa narodzonego, umęczonego. Czy wierzysz w odpuszczenie grzechów i życie wieczne. Czy przyrzekasz zachowywać prawo miłości? 

    O gorliwość i wytrwałość Niny i Konrada modliliśmy się w chwili ciszy i głośno. Na koniec zaśpiewaliśmy błogosławieństwo św. Franciszka: niech Pan was błogosławi i niech was strzeże (2x). Niech wam okaże oblicze swoje i zmiłuje się nad wami, niech obróci ku wam twarz swoją i obdarzy pokojem (Lb 6,24-26). Niech Pan was błogosławi. Amen.

    W czasie spotkania opłatkowego dzieliliśmy się białym opłatkiem, którego biel jest znakiem czystości intencji wypowiadanych życzeń. Padały słowa pełne wiary, miłości. Śpiewaliśmy kolędy przy akompaniamencie gitary i akordeonu, dzięki udziałowi braci Kapucynów. W międzyczasie częstowaliśmy się słodkościami przygotowanymi przez niezawodną S Jasię z młodymi siostrami i braćmi naszej Wspólnoty FZŚ.
Deo Gratias za Boże Narodzenie, za O. Łukasza, braci Kapucynów, za naszą wspólnotę FZŚ, za biały opłatek, za serdeczności wypowiadane przy łamaniu się nim, za pyszności na stole, za wytrwałe śpiewanie kolęd !!!!

         Modlitwa św. Augustyna  (jej przesłanie nieraz wybrzmiewało w składanych życzeniach)

                                              Niech się odwrócę od siebie,

                                              by skierować się wyłącznie ku Tobie.

                                              Ty bądź mi zawsze obrońcą.

                                              Niech mnie ogarnia lęk przed sobą,

                                              a bojaźń synowska przed Tobą,

                                              bym znalazł się

                                             wśród Twoich wybranych.

PIERWSZE CZYTANIE

Hbr 4,12-16 Jezus wielki arcykapłan

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:
Żywe jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. Nie ma stworzenia, które by było przed Nim niewidzialne, przeciwnie, wszystko odkryte i odsłonięte jest przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek.
Mając więc arcykapłana wielkiego, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmy mocno w wyznawaniu wiary. Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze podobieństwo, z wyjątkiem grzechu.
Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i znaleźli łaskę dla uzyskania pomocy w stosownej chwili.
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 19,8-9.10 i 15

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę,
świadectwo Pana niezawodne, uczy prostaczka mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce,
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy. Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki,
sądy Pana prawdziwe, a wszystkie razem słuszne.
Niech znajdą uznanie przed Tobą
słowa ust moich i myśli mego serca,
Panie, moja Opoko i mój Zbawicielu.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Mk 2,17

A

Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają.
Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników.

A

EWANGELIA

Mk 2,13-17 Powołanie Mateusza

Słowa Ewangelii według świętego Marka

Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego w komorze celnej, i rzekł do niego: „Pójdź za Mną”. On wstał i poszedł za Nim.
Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Było bowiem wielu, którzy szli za Nim. Niektórzy uczeni w Piśmie spośród faryzeuszów widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: „Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?”
Jezus usłyszał to i rzekł do nich: „Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników”.
Oto słowo Pańskie.

I sobota miesiąca stycznia 2023 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                      knCh!                                   7 .I. 2023

    Mszę św.o godz. 9 odprawił O Mariusz . Po Mszy św. modliliśmy się częścią radosną Różańca św. W czasie homilii powiedział:

    P Jezus przychodzi do naszej wewnętrznej ciemności, by wzeszło w nas światło, nie by nas potępić. W pierwszym czytaniu słyszymy, by nie dowierzać każdemu duchowi, mamy dociec, czy to jest prawdziwe światło. Taka postawa miała miejsce u świętych. Wystarczy wspomnieć św. S. Faustynę (Helenę Kowalską). W 1922 r, 17-letnia Helenka Kowalska przyjechała do Łodzi, by znaleźć pracę. Miała ukończone tylko 3 klasy szkoły podstawowej. Mogła pracować w gospodarstwie domowym, opiekować się dziećmi. W Łodzi miała 2 siostry i wuja, u którego zamieszkała. Znalazła pracę w pobliskiej aptece. Od P Jezusa miała polecenie: Faustyno, chcę mieć ciebie w zakonie. Na początku 1923 r przeniosła się do p Sadowskich. Tu pracowała w domu, opiekowała się dziećmi, pracowała w sklepie. Szukała cały czas woli Bożej. Pracę w aptece podjęła pod warunkiem, że codziennie będzie na Mszy św., będzie opiekować się chorymi. W kierowniku apteki próbowała znaleźć człowieka, któremu może zadawać pytania, co do woli Bożej dla jej życia. Dziś w Łodzi nadal są siostry. W części dolnej ich pomieszczeń są 2 pokoiki wujostwa. Ojciec Helenki nie godził się na jej wstąpienie do zakonu. Nie było go stać na posag dla niej. Pewnego razu Helenka wybrała się na zabawę do parku Wenecja. Z koleżanką i siostrami udała się na tę zabawę. Czuła, że toczy się w niej walka między światłem a ciemnością. Kiedy tańczyła z chłopcem, zobaczyła przed sobą P Jezusa, w wielkim świetle. To był P Jezus z ranami. Zapytał: dokąd będziesz mnie zwodzić? Znikło wszystko. Pozostała tylko Faustyna i P Jezus. Faustyna pobiegła do najbliższego kościoła. Zapytała P Jezusa: Jezu, co mam robić? Usłyszała: jedź do Warszawy, tam wstąpisz do zakonu. Znikła ciemność niepewności, co ma czynić w życiu. Czy ja pytam Boga w swej ciemności? W szpitalu onkologicznym, odwiedzanym przez O Mariusza, chorzy pytają nieraz Boga, modląc się, czy np. mają pójść na operację. Uzyskują odpowiedź. Każdy z nas potrzebuje światła. Pytajmy P Jezusa, co mam czynić. On wie, co jest dla nas najlepsze i po wytrwałej modlitwie np. nowennowej, przychodzi odpowiedź, wewnętrzne przekonanie, że trzeba czynić tak a tak.

PIERWSZE CZYTANIE

1 J 3,22-4,6 Badajcie duchy, czy są z Boga

Czytanie z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła

Najmilsi:
O co prosić będziemy,
otrzymamy od Boga,
ponieważ zachowujemy Jego przykazania
I czynimy to, co się Jemu podoba.
A przykazanie Jego zaś jest takie,
abyśmy wierzyli w imię Jego Syna, Jezusa Chrystusa,
i miłowali się wzajemnie tak,
jak nam nakazał.
Kto wypełnia Jego przykazania,
trwa w Bogu, a Bóg w nim;
a to, że trwa On w nas,
poznajemy po Duchu, którego nam dał.
Umiłowani,
nie dowierzajcie każdemu duchowi,
ale badajcie duchy, czy są z Boga,
gdyż wielu fałszywych proroków
pojawiło się na świecie.
Po tym poznajecie Ducha Bożego:
każdy duch,
który uznaje,
że Jezus Chrystus przyszedł w ciele,
jest z Boga.
Każdy zaś duch,
który nie uznaje Jezusa, nie jest z Boga;
i to jest duch Antychrysta,
który - jak słyszeliście - nadchodzi
i już teraz przebywa na świecie.
Wy, dzieci,
jesteście z Boga i zwyciężyliście ich,
ponieważ większy jest Ten, który w was jest,
od tego, który jest w świecie.
Oni są ze świata,
dlatego mówią tak, jak mówi świat,
a świat ich słucha.
My jesteśmy z Boga.
Ten, który zna Boga, słucha nas.
Kto nie jest z Boga, nas nie słucha.
W ten sposób poznajemy ducha
prawdy i ducha fałszu.
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 2,7-8,10-11

Wyrok Pański ogłoszę:
On rzekł do mnie: „Jesteś Synem moim,
Ja zrodziłem dziś Ciebie,
Żądaj, a dam Ci w dziedzictwo narody
i krańce ziemi w posiadanie Twoje”. A teraz, królowie, zrozumcie,
nauczcie się sędziowie ziemi.
Służcie Panu z bo jaźnią,
z drżeniem całujcie Mu stopy.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Mt 4,23

A

Jezus głosił Ewangelię o królestwie
i leczył wszelkie choroby wśród ludu.

A

EWANGELIA

Mt 4,12-17.23-25 Bliskie jest królestwo niebieskie

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Gdy Jezus usłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza:
„Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego.
Droga morska,
Zajordanie,
Galileja pogan.
Lud, który siedział w ciemności,
ujrzał światło wielkie,
i mieszkańcom cienistej krainy śmierci
światło wzeszło”.
Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: „Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie”.
I obchodził Jezus całą Galileję, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu. A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości, opętanych, epileptyków i paralityków, a On ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.
Oto słowo Pańskie.

dzień skupienia Wspólnot FZŚ w Krakowie, Bronowicach

 T                                                  knCh!                          10 XII 2022

    Tego dnia odbyło się spotkanie wspólnot FZŚ archidiecezji krakowskiej, w Krakowie – Bronowicach, w kościele pod wezwaniem stygmatów św. Franciszka. Rozpoczęto od adoracji N. Sakramentu. O godz. 11 została odprawiona Msza św. z udziałem O. Marka, O. Wacława. Po Mszy św. odbyło się spotkanie na jadalni przy smacznym obfitym poczęstunku. Po nim w auli spotkaliśmy się, by wysłuchać wykładu na temat Kościoła i spojrzenia na niego św. Franciszka.

    Po wykładzie odbyło się wystąpienie byłej przełożonej regionu krakowskiego S. Jadwigi Wojas. Spotkanie zakończono Koronką do Miłosierdzia Bożego.

W czasie homilii usłyszeliśmy:

    Św. Franciszek żył w XII w, potrzebuje Go też wiek XXI. Był On ukrzyżowany światu. A dziś świat nie chce przyjąć Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego. Ideał św. Franciszka jest ponadczasowy. Jego życie to źródło potężnego promieniowania. Świat jest mnie ukrzyżowany, a ja światu. Tak mówił o sobie św. Paweł, ale i św Franciszek dał świadectwo takiej postawy. Franciszek nie byłby zrozumiany bez modlitwy, kontemplacji. On dokładnie zrozumiał Kościół i sposób Jego ratowania. Nauczał dostrzegać to, co najważniejsze w orędziu chrześcijańskim. Franciszek wziął Ewangelię do ręki, zaangażował się w służbę Jej i dostrzegł w Niej żywego Chrystusa. Sytuacja obecna podobna jest do tej z czasów św. Franciszka. Autentyczny franciszkanizm zapewnia prawdziwe braterstwo światu. Franciszek chce pomóc tym, którzy swą psychikę doprowadzili do wyjałowienia. Nędza moralna była zawsze. Dziś widzimy,że zło to kwestionowanie zasad moralnych, zakłamanie. Dziś się mówi o wadliwości prawa moralnego. Wokół pełno haseł sprzecznych z rzeczywistością. Franciszek wola o powrót do Ewangelii. Zrozumieli św. Franciszka: brat Albert, A. Salawa,, M. Kolbe, T. Strzębosz, A. Kosiba – patron maluczkich i wielu innych. Papież Leon XIII powiedział o III Zakonie: jest on najpiękniejszym zrozumieniem życia chrześcijańskiego,, zawsze wiedzie ludzi do Chrystusa, do Kościoła, umacnia cnoty chrześcijańskie, to ostoja do obrony praw Kościoła św. Niech św. Franciszek oświeci życie ludzi, często pogmatwane. Niech ocali wiarę w Boga, szlachetny charakter, zaufanie do drugiego człowieka. Św. Franciszek chciał byśmy byli sługami Prawdy, optymizmu. Starajmy się w każdej okoliczności życia zadać sobie pytanie, jak na moim miejscu postąpiłby św. Franciszek.

Konferencja w auli po Mszy św. i miłym poczęstunku

    Hasło aktualnego roku kościelnego, który rozpoczęliśmy z adwentem brzmi: wierzę w kościół Chrystusowy. Hasło to powstało w związku z trudną sytuacją w naszej ojczyźnie. Ks bisk. Andrzej Czaja z Opolskiego przygotował to hasło. Celem jego jest obudzenie wiary w kościół. Czym jest Kościół? Wielu uważa, że tworzą go zasadniczo księża. Wielu ludzi patrzy na Kościół poprzez grzechy. Kościół to mistyczne ciało Chrystusa, ustanowione przez P Jezusa. W Kościele Chrystus działa przez sakramenty, bez których nie ma zbawienia. Przynależność do Kościoła jest naszym skarbem. Kto odrzuca Kościół nie wierzy, że Syn Boży stał się człowiekiem. Chrystus jest w Kościele, Jego ciele mistycznym. P Jezus powiedział :” A oto ja jestem z wami aż do skończenia świata (Mt 28,20). Kto was słucha. Mnie słucha”. P Jezus pyta Szawła: dlaczego mnie prześladujesz? Chrystus utożsamia się z Kościołem. Od czasów św. Franciszka uczymy się czci, miłości, zaangażowania w Kościele. Św. Franciszek napominał, by czcić kapłanów. Prawdziwy franciszkanin, to człowiek Kościoła. Św. Franciszek nikogo nie krytykował, potępiał, ale żył autentycznie Kościołem. Św. Franciszek ubogi, ogołocony, a całkowicie posłuszny Kościołowi, różny od współczesnych mu reformatorów. Ks Jan Twardowski: sam Kościół jest tajemnicą, są w nim grzesznicy, którzy starają się poprawić. Jak św. Franciszek kochajmy i wierzmy w Kościół Chrystusowy. Naśladowcy św Franciszka – w więzi z Kościołem wiernie wstępują w ślady swego Ojca. Od nawrócenia św. Franciszek swoje życie podporządkował całkowicie Kościołowi, jednemu, katolickiemu i apostolskiemu Kościołowi. Do życia Ewangelią Franciszek został powołany przez samego Boga. Żył on wg Ewangelii radykalnie. Franciszek wiedział, że życie wg Ewangelii może być realizowane arbitralnie – niewłaściwie. Gdy zgłaszali się do niego ludzie, by ich włączył we wspólnotę franciszkańską, stwierdził, że trzeba iść do Kościoła i prosić o zatwierdzenie. Św. Franciszek widział w Kościele Matkę, która strzeże swe dzieci i prowadzi do zbawienia. Dla św. Franciszka Kościół to święta Matka, włącza nas w nurt życia Bożego, aby bracia św. Franciszka byli ulegli ludziom Kościoła. Realizujemy swoje powołanie w Kościele i z Kościołem. Św, Franciszek był przekonany, że ponad wszystko trzeba strzec wiarę Kościoła św. Kto zaufa Kościołowi, nie pobłądzi – św. Franciszek. W Kościele mamy Sakramenty św., bez nich człowiek nie może się zbawić. Wielkim szacunkiem odznaczał się św. Franciszek do kapłanów, Kościoła, jeszcze przed nawróceniem. Bracia św. Franciszka prowadzili życie pokutne, wędrowali. Nigdy nie przemawiał św., Franciszek, bez zgody Kościoła. Ktoś zapytał, jak zachować się wobec kapłana, który jest niemoralny. Św. Franciszek uklęknął przed nim i powiedział, że poprzez takie ręce Bóg rozdziela łaski niezależnie od jego stanu moralnego. Działanie apostolskie ma być w uzależnieniu od kapłanów, biskupów. Naśladowcy św. Franciszka powinni żyć dla Kościoła i przyczyniać się do jego budowania. Franciszku idź i odbuduj mój Kościół – te słowa usłyszał Franciszek modląc się przed krucyfiksem w kościółku św. Damiana. Franciszek sądził,,że trzeba odnowić Kościół odbudowując konkretne kościółki. Franciszek uczył, że taki być powinien sposób życia, by inni, by inni patrząc na mnie, wysławiali Boga. Szczególnie błogosławieni byli przez św. Franciszka ludzie, którzy są dla Kościoła. W czasach św. Franciszka miało miejsce duże zaniedbanie co do Eucharystii. Franciszek pisze listy o czci dla Eucharystii. Kościół jest instytucją boską, nie ludzką – dlatego trwa, stale się odradza. My jako córki i bracia św. Franciszka mamy przyczyniać się do odnowy Kościoła.

PIERWSZE CZYTANIE

Syr 48,1-4.9-11 Eliasz przyjdzie powtórnie

Czytanie z Księgi Syracydesa

Powstał Eliasz, prorok jak ogień,
a słowo jego płonęło jak pochodnia.
On głód na nich sprowadził,
a swoją gorliwością zmniejszył ich liczbę.
Słowem Pańskim zamknął niebo,
z niego również trzy razy sprowadził ogień.
Jakże wsławiony jesteś, Eliaszu, przez swoje cuda
i któż się może pochwalić, że tobie jest równy?
Ty, który zostałeś wzięty w skłębionym płomieniu,
na wozie o koniach ognistych.
O tobie napisano, żeś zachowany na czasy stosowne,
by uśmierzyć gniew przed pomstą,
by zwrócić serce ojca do syna,
i pokolenia Jakuba odnowić.
Szczęśliwi, którzy cię widzieli,
i ci, którzy w miłości posnęli,
albowiem i my na pewno żyć będziemy.
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 80,2aci3b,15-16,18-19

Usłysz, Pasterzu Izraela,
Ty, który zasiadasz nad cherubinami.
Zbudź swą potęgę
i przyjdź nam z pomocą. Powróć, Boże Zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
I chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie. Wyciągnij rękę nad mężem Twojej prawicy,
nad synem człowieczym,
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Łk 3,4.6

A

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego;
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.

A

EWANGELIA

Mt 17,10-13 Eliasz już przyszedł, a nie poznali go

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Kiedy schodzili z góry, uczniowie zapytali Jezusa:
„Czemu uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?” On odparł: „Eliasz istotnie przyjdzie i naprawi wszystko. Lecz powiadam wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli. Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał”. Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu.
Oto słowo Pańskie.

I sobota grudnia 2022 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 

T                                                           knCh!                                                         3. XII. 2022

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O. Mariusz. Po Mszy św. modliliśmy się na Różańcu, jak zwykle w I sobotę miesiąca. W czasie homilii powiedział :
Prorok Izajasz jest nazywany prorokiem pocieszenia. Naród jest w niewoli babilońskiej. Wydaje się, że wszystko dla nich jest skończone. Przyjdzie Ktoś, Zbawiciel, który wszystko odnowi. Przychodzi On z pocieszeniem wysyła uczniów ze słowami pocieszenia. Św. Paweł w Kor 2 modli się: błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, Ojciec miłosierdzia i Bóg wszelkiej pociechy, który nas pociesza nas we wszelkim utrapieniu naszym, abyśmy jakimkolwiek utrapieniu, mogli pocieszać taką pociechą, jaką nas samych Bóg pociesza - tych, którzy tego potrzebują. To pocieszenie ma stać się udziałem wszystkich wierzących. Jeden z największych psychiatrów napisał książkę: „Pocieszenie, które dajemy i które otrzymujemy”. Gdy zachorował na raka płuc, poczuł potrzebę pocieszenia. Zobaczył jak bardzo pomogło mu życzliwe słowo, ręka na ramieniu. Pocieszenie opiera się na 3 wartościach 1/ stawanie czoła chorobie, 2/ nie popadanie w smutek i rozpacz. 3/ pocieszenie jest zawsze aktem obecności kogoś obok mnie. Gdy był lekarzem, nigdy nie zwracał uwagi na to, by pocieszać chorych. Gdy ktoś przychodzi z najmniejszą rzeczą, doznaje się pocieszenia. Gdyby w szpitalu pracowały roboty, to byłoby to tragiczne. Brakowałoby pociech z ich strony. Pocieszenie polega na złagodzeniu uczucia cierpienia. Ono nie rozwiąże problemu. Zaczyna się od prostych, małych gestów, słów. Dlaczego tak trudno pocieszyć drugiego?. To krępuje, dlatego boimy się go zranić. Sami jesteśmy nieraz sparaliżowani przez własne cierpienie, ale idziemy do drugiego. I co wtedy robić? Nic, być przy nim, poklepać po ręce. Może się zdarzyć, że jestem świadkiem smutnej sceny: wchodzę do ciemnego pokoju, głowa chorego pod poduszką. I chciałoby się otworzyć okno, wyrzucić tę poduszkę. Ale tak nie można uczynić. Potrzebna byłaby na to zgoda chorego. Trzeba odejść, gdy nie ma zgody chorego na naszą propozycję. Nieraz np. mamy do czynienia z chorym nowotworowo. I zdarza się, że nie ona jest powodem smutku, bo np. chora ubolewa, że nie ma męża. Idąc do drugiego człowieka, niosąc pocieszenie, mówię: ja nie potrafię, ale P Jezus potrafi pomóc, dlatego chce ci przynieść Chrystusa przez kapłana w Sakramentach św. Spowiedzi, Komunii św. Bóg nie przyszedł po to, by znieść cierpienie, lecz by napełnić je swoja obecnością. Z Bogiem mogę wszystko.

PIERWSZE CZYTANIE

Iz 30,19-21.23-26 Bóg zlituje się nad swoim ludem

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

To mówi Pan Bóg, Święty Izraela:
Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło Bóg okaże ci łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci.
Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój nauczyciel już nie odstąpi, ale oczy twoje patrzeć będą na twego mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: „To jest droga, idźcie nią!”, gdybyś zboczył na prawo lub na lewo.
On użyczy deszczu na twoje zboże, którym obsiejesz rolę, a chleb z urodzajów gleby będzie soczysty i pożywny. Twoja trzoda będzie się pasła w owym czasie na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została przewiana opałką i siedlaczką.
Przyjdzie do tego, iż po wszystkich wysokich górach i po wszystkich wzniesionych pagórkach znajdą się strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy upadną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca stanie się siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni, w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach.
Oto Słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY:

Ps 147,1-2,3-4,5-6

Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu
słodko jest Go wychwalać.
Pan buduje Jeruzalem,
gromadzi rozproszonych z Izraela. On leczy złamanych na duchu
i przewiązuje im rany.
On liczy wszystkie gwiazdy
i każdej nadaje imię. Nasz Pan jest wielki i potężny,
a Jego mądrość niewypowiedziana.
Pan dźwiga pokornych,
karki grzeszników zgina do ziemi.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ:

Iz 33,22

A

Pan naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą,
Pan naszym królem, On nas zbawi.

A

EWANGELIA

Mt 9,35-10,1.5.6-8 Jezus lituje się nad znękanymi

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię królestwa i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości.
A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce nie mające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: „Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo”.
Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszelkie choroby i wszelkie słabości.
Tych to Dwunastu wysłał Jezus, dając im następujące wskazania: „Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie”.
Oto słowo Pańskie

                                w  pierwszy czwartek Adwentu, wykonawcy szopek krakowskich
                                prezentują swoje dzieła wokół pomnika A.Mickiewicza,
                                na Rynku Krakowskim