T knCh!
6
V 26
Mszę
św. o godz. 9 odprawił zastępca O.Mariusza. Po Mszy św.
modliliśmy się na Różańcu.
W tym roku Różaniec św. jest
bardziej zauważany, bo upływa 200 lat dostrzeżenia Jego wielkiej
roli przez bł.Paulinę
Jaricot -tercjarkę dominikańską (*22.07.1799 , + 9.01.1862). Dzień
dzisiejszy jest dniem radości Kościoła,w
szczególności Zgromadzenia Salezjańskiego,w
związku z beatyfikacją w Centrum JP2, 9 księży Salezjanów - męczenników
obozów koncentracyjnych .
W czasie homilii podczas Mszy św. usłyszeliśmy:
W czytaniach dzisiejszych słyszeliśmy słowa: strzeżcie się uczonych w Piśmie. To słowo skierowane najpierwdo kapłanów. Trzeba uważać na to, co się słyszy. Przyjdzie czas, kiedy zaczną się podziały w kościele :"
Przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie będą znosili, ale według własnych pożądań - ponieważ ich uszy świerzbią będą sobie mnożyli nauczycieli. Będą się odwracali od słuchania prawdy, a obrócą się ku zmyślonym opowiadaniom. Ty zaś czuwaj we wszystkim, znoś trudy, wykonaj dzieło ewangelisty spełnij swe posługiwanie".
Czytając list św. Pawła, czy mam się obawiać sądu Bożego? Podnoś na duchu w każdym nauczaniu - mówi Apostoł :głoś naukę, nastawaj w porę, nie w porę, w razie potrzeby wykaż błąd, poucz z całą cierpliwością, ilekroć nauczasz.
Kiedy pojawiają się różni nauczyciele, ty czuwaj, wykonuj dzieło Ewangelizacji, by przekonać świat,
bardzo
przestraszony, o miłości Boga. P.Jezus dał się bez reszty
człowiekowi. To jest Jego sprawiedliwość.
Wszystkim, którzy
umiłowali, da wieniec sprawiedliwości.
Dzień
Powszedni
Kolor szat: zielony, biały
Rok A, II
IX Tydzień zwykły
Pierwsze czytanie (2 Tm 4, 1-8)
Najmilszy:
Zaklinam
cię wobec Boga i Chrystusa Jezusa, który będzie sądził żywych i
umarłych, i na Jego pojawienie się, i na Jego królestwo : głoś
naukę, nastawaj w porę,
nie w porę, w razie potrzeby wykaż błąd, poucz, podnieś na duchu z całą cierpliwością, ilekroć nauczasz. Przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie będą znosili,
ale według własnych pożądań - ponieważ ich uszy świerzbią będą sobie mnożyli nauczycieli. Będą się odwracali od słuchania prawdy, a obrócą się ku zmyślonym
opowiadaniom.
Ty zaś czuwaj we wszystkim, znoś trudy, wykonaj dzieło ewangelisty
spełnij swe posługiwanie.
Albowiem krew moja już ma być
wylana na ofiarę, a chwila mojej rozłąki nadeszła. W dobrych
zawodach wystąpiłem, bieg ukończyłem, wiar| ustrzegłem. Na
ostatek odłożono dla mnie wieniec sprawiedliwości, który mi w
owym dniu odda Pan, sprawiedliwy Sędzia, a nie tylko mnie, ale i
wszystkim, którzy umiłowali pojawienie się Jego.
Psalm (Ps 71, 8-9. 14-15ab. 16-17)
Pełne
Twojej chwały były moje usta,
sławiłem Cię przez dzień
cały.
Nie odtrącaj mnie w czasie starości,
nie opuszczaj
mnie, gdy siły ustaną.
Będę wysławiał Twoją
sprawiedliwość
Ja zaś będę zawsze ufał
i
pomnażał wszelką Twoją chwałę.
Moje usta będą głosiły
Twoją sprawiedliwość
i przez cały dzień Twoją pomoc.
Będę
wysławiał Twoją sprawiedliwość
Opowiem o potędze
Pana,
będę przypominał tylko Twoją sprawiedliwość.
Boże,
Ty mnie uczyłeś od mojej młodości
i do tej chwili głoszę
Twoje cuda.
Będę wysławiał Twoją sprawiedliwość
Aklamacja (Mt 5, 3)
Błogosławieni
ubodzy w duchu,
Albowiem do nich należy królestwo
niebieskie.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia (Mk 12, 38-44)
Jezus nauczając rzesze mówił: „Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach,
lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i
dla
pozoru odprawiają długie modlitwy. Ci tym surowszy dostaną
wyrok”.
Potem usiadł naprzeciw skarbony i przypatrywał
się, jak tłum wrzucał drobne pieniądze do skarbony. Wielu
bogatych wrzucało wiele.
Przyszła
też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli jeden
grosz.
Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich:
„Zaprawdę powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze
wszystkich,
którzy
kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało;
ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała,
całe swe utrzymanie”.
KOMENTARZ DO EWANGELII - PAWEŁ KOSIŃSKI SJ
Życie duchowe to nie handel, by kupczyć z Bogiem za przysłowiowe srebrniki
W tym fragmencie Ewangelii znajdziemy wiele wskazówek dla rozwoju naszego życia duchowego. Jest zachęta do wystrzegania się pozornego życia, udawanej pobożności, religijnej obłudy, skoncentrowania na sobie czy "handlu duchowego", gdzie chcemy kupczyć łaskami za przysłowiowe srebrniki.
Słowo ewangelii na dzisiaj (6 czerwca 2026 r.):
Z Ewangelii wg św. Marka: I nauczając dalej mówił: «Strzeżcie się uczonych w Piśmie. Z upodobaniem chodzą oni w powłóczystych szatach,
lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach. Objadają domy wdów i dla pozoru odprawiają
długie
modlitwy. Ci tym surowszy dostaną wyrok». Potem usiadł
naprzeciw skarbony i przypatrywał się, jak tłum wrzucał drobne
pieniądze do skarbony.
Wielu bogatych wrzucało wiele.
Przyszła też jedna uboga wdowa i wrzuciła dwa pieniążki, czyli
jeden grosz. Wtedy przywołał swoich uczniów i rzekł do nich:
«Zaprawdę, powiadam wam: Ta uboga wdowa wrzuciła najwięcej ze wszystkich, którzy kładli do skarbony. Wszyscy bowiem wrzucali z tego, co im zbywało;
ona zaś ze swego niedostatku wrzuciła wszystko, co miała, całe swe utrzymanie».
Komentarz do ewangelii z dnia (Mk 12,38-44):
Obraz: Jesteśmy wciąż razem z Jezusem i uczniami w Jerozolimie. Pan naucza, ale też zachęca uczniów, aby mądrze i ze zrozumieniem
odczytywali rzeczywistość, która ich otacza. Łatwo jest dać się zwieść pozorom. Obraz ubogiej wdowy przy skarbonie
świątynnej
jest przestrogą, ale i wskazaniem.
Myśl:
W tym urywku znajdziemy wiele wskazówek dla rozwoju naszego życia
duchowego. Jest zachęta do wystrzegania się
pozornego życia, udawanej pobożności, religijnej obłudy, skoncentrowania na sobie czy ‘handlu duchowego’, gdzie chcemy
kupczyć łaskami za przysłowiowe srebrniki. Jezus to piętnuje. Natomiast za wzór stawia ubogą wdowę, osamotnioną i niezauważaną,
ale pokorną i szczerą. Pierwszym cudem Jezusa było uzdrowienie teściowej Piotra, by mogła służyć. Ostatnie pouczenie przed męką,
niejako
testament, to postać wdowy przy skarbonie, która zaczyna wydawać
owoce krzyża.
Emocja:
Miara Boga i człowieka. Greckie słowo hera może
oznaczać zarówno wdowę, jak i żebraczkę. Kobieta wrzuca do
skarbony
wszystko, co posiada. Nie zatrzymuje nic dla siebie.
Jezus przywołuje swoich uczniów, aby zwrócili uwagę na to, co oni
uważali za rzecz
bez znaczenia. Świat mami nasze oczy swoim blaskiem, ale ta uboga kobieta pokazuje, co ma największą wartość, czemu warto oddać wszystko.
Wezwanie:
Poproszę o odwagę uznania Jezusa za Pana, któremu warto oddać
wszystko. Podziękuję za Jego bliskość i pouczenie.
W
modlitwie końcowej zwrócę się do Maryi: O
Maryjo słodka, Matko nasza w niebie prowadź nasze kroki po drodze
żywota, jakże często stromej
i pełnej wyboi. A u kresu
drogi bądź nam niebios bramą i błogosławiony Owoc twego łona
ukaż nam Jezusa. Amen.
bł. Paulina Jaricot
Święty Franciszku,
przekształć
serce człowieka w magnes,
któryby cały ogromny wszechświat
ku
Chrystusowi ściągnął !
S. RIABININ
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz