poniedziałek, 16 października 2017

II sobota października 2017 r - spotkanie modlitewne FZŚ i profesja nowych członków

T                                                                    14. X. 2017 r

Mszę św. o godz 9 odprawiło kilku kapłanów. Byli obecni m.in. O. Jerzy, O.Cezary, O.Robert, O.Siergiej.
W homilii O.Siergiej powiedział:
Bóg jest Panem, który jest. Czy wierzysz, że Bóg przychodzi w Twoim życiu? On Emmanuel nie może być Bogiem NIE z nami. Bóg jest blisko, jest koło Ciebie. Bóg Ciebie chciał i Ciebie zawsze chce. Znana jest opowieść o chłopaku, który dziwił się dlaczego widzi tylko jeden ślad stóp na swej drodze, skoro Jezus idzie z nim. Było tak, bo wtedy Jezus niósł go na swych ramionach, gdy on przeżywał trudne chwile. Bóg Miłość, która jest życiem, jest dynamiczna. Miłość zawsze wprawia w ruch. Przychodzi i pyta, czy tę Miłość przyjmiesz. Nieraz człowiek ucieka przed tą Miłością. Człowiek w swej pysze nie chce przyjmować darów, których nie zamawiał. Bóg wie, co nam sprawi prawdziwą radość, jak wie przyjaciel który ofiarowuje nam bardzo ważny dla nas dar. By wpuścić Boga do serca, trzeba oddać klucze swego mieszkania Mu. Śluby to dziękczynienie za Boże dary i to znak, że chcę udzielać się Miłości. Niech Matka Boże i św. Franciszek upraszają naszym nowym profesom  łaski, by byli światłem Jezusa, by przez nich, inni słyszeli o Jezusie.

Profesję na okres 1 roku złożyli: S.Agnieszka Czarnecka, S.Agnieszka Lewandowska, S.Marta Paszko, S.Irena Palka, Br Ryszard Haba, Br Paweł Koza. Cieszymy się nowymi Siostrami i Braćmi, ich młodym duchem, który poddany Bożemu działaniu przyniesie nam wiele dobra, w czym pokładamy nadzieję.

Po Mszy św. odbyło się spotkanie w auli przy stole ze słodkościami, b.smacznymi. Bóg zapłać za ich przygotowanie.

link ze zdjęciami z tej uroczystości:

https://drive.google.com/drive/folders/0B9ayg1LRKTuOV2liMlgtLTE5elk?usp=sharing

Czytania na sobotę, 14 października 2017
(Jl 4,12-21)
Niech ockną się i przybędą narody te na Dolinie Joszafat, bo tam zasiądę i będę sądził narody okoliczne. Zapuśćcie sierp, bo dojrzało żniwo; pójdźcie i zstąpcie, bo pełna jest tłocznia, przelewają się kadzie, bo złość ich jest wielka. Tłumy i tłumy w Dolinie Wyroku [znajdować się będą], bo bliski jest dzień Pański w Dolinie Wyroku. Słońce i księżyc się zaćmią, a gwiazdy światłość swą utracą. A Pan zagrzmi z Syjonu i z Jeruzalem głos swój tak podniesie, że niebiosa i ziemia zadrżą. Ale Pan jest ucieczką swego ludu i ostoją synów Izraela. I poznacie, że Ja jestem Pan, Bóg wasz, co mieszkam na Syjonie, górze mojej świętej; a tak Jeruzalem będzie święte i przez nie już obcy nie będą przechodzić. I stanie się owego dnia, że góry moszczem ociekać będą, a pagórki mlekiem opływać i wszystkie strumienie judzkie napełnią się wodą, a z domu Pańskiego wypłynie źródło, które nawodni strumień Szittim. Egipt będzie wydany na spustoszenie, a Edom zamieni się w straszną pustynię z powodu nieprawości uczynionych względem synów judzkich, gdyż krew niewinną przelewali w ich ziemi. Lecz [ziemia] Judy na wieki będzie zamieszkana, a Jeruzalem z pokolenia w pokolenie. Pomszczę ich krew, nie pozostawię bez kary. A Pan zamieszka na Syjonie.

(Ps 97,1-2.5-6.11-12)
REFREN: Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Pan króluje, wesel się, ziemio,
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego,
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana,
przed obliczem władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa,
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.

Światło wschodzi dla sprawiedliwego
i radość dla ludzi prawego serca.
Radujcie się w Panu sprawiedliwi
i sławcie Jego święte imię.

(Łk 11,28)
Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je wiernie.

(Łk 11,27-28)
Gdy Jezus mówił do tłumów, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś. Lecz On rzekł: Owszem, ale również błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je.

I sobota pażdziernika 2017 r

T                                              7. X .2017r

Mszę św. o godz. 9 odprawił jeden z Ojców Kapucynów, w  zastępstwie O.Mariusza.. Po Mszy św. modliliśmy się na Różańcu a potem o godz 14 w swoich kościołach lub na wyjeździe na Różańcu do granic.
W czasie homilii padło pytanie: co poradzić mu, gdy ma rozproszenia? Odpowiedzieliśmy: modlić się dalej. Odpowiedź mamy w Ewangelii: dla Boga nie ma nic niemożliwego. Gdy Apostołowie trwali na modlitwie,  Duch św. przyszedł. To On –Duch św. sprawia, że dzieje się to, co chce Bóg. Kluczem do życia chrześcijańskiego jest Bóg, jest Duch św. Dziś wiele serc się gromadzi na modlitwie – resztę uczyni Duch św.

Czytania na sobotę, 7 października 2017
Wspomnienie Najświętszej Maryi Panny Różańcowej

(Ba 4,5-12.27-29)
Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela! Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego ofiarami składanymi złym duchom, a nie Bogu. Zapomnieliście o waszym Żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała. Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: "Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo, widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem. Niech nikt się nie śmieje, żem wdowa i opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego. Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który dopuścił to na was, będzie pamiętał o was. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym".

(Ps 69,33-37)
REFREN: Pan wysłuchuje biednych i pokornych

Patrzcie i cieszcie się ubodzy,
niech ożyje serce szukających Boga.
Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi.
Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia,
morza i wszystko, co w nich żyje.

Bóg bowiem ocali Syjon
i miasta Judy zbuduje,
tam będą mieszkać i mieć posiadłości.
To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego,
miłujący Jego imię przebywać tam będą.

(Mt 11,25)
Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

(Łk 10,17-24)
Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają. Wtedy rzekł do nich: Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie. W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić. Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli.




poniedziałek, 18 września 2017

1-3 IX 2017 rekolekcje w Skomielnej Czarnej dla FZŚ

T                                                     knCh!

Na rekolekcjach były z naszej Wspólnoty FZŚ S. Irena i S. Alicja. Poniższe opracowanie przygotowała S.Alicja.

Rekolekcje w Skomielnej Czarnej od 01 – 03 września 2017 r . miały temat przewodni : DAR DUCHA ŚWIĘTEGO I MISJA FRANCISZKAŃSKA. Rozpoczęły się w piątek o godz. 17.30  Nieszporami. Po kolacji odbyła się medytacja przeprowadzona przez O. Wacława Trawińskiego pt.: “Wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym”. Ojciec postawił kilka pytań: np. dlaczego potrzebujemy Ducha Św. ?  ( żeby uzdrowił naszą pamięć, oczyścił ją z doświadczenia zła, które zapisuje się w pamięci i zamyka na Pana Boga. Trzeba prosić o uzdrowienie pamięci. Pamięć uzdrawia odpuszczenie grzechów, trzeba prosić o przebaczenie zła, trzeba oddać zło Bogu, Chrystusowi Ukrzyżowanemu i zapomnieć, nie osądzać siebie. Jeśli nasze serce oskarża nas - to oddać Bogu serce, a Bóg napełni nas mocą z wysoka, i t.d.) Pierwszy dzień zakończył się Eucharystią i Apelem Jasnogórskim. Drugi dzień (sobota) rozpoczęliśmy Godzinkami ku czci NMP, potem śniadanie i następnie konferencja wygłoszona przez O. Roberta Rabkę (z Olszanicy) pt. “Duch Święty w życiu i misji braci według św. Franciszka” ( Bóg działa przez Ducha Świętego. OJCIEC  posługuje się Duchem Świętym, którego my nie widzimy ale ON jest w nas i działa, oddziałuje na rozum, wolę, serce. Trzeba pragnąć posiąść Ducha Pańskiego. Św. Franciszek pytał: “Panie, co chcesz abym czynił ?, ... oświeć moje ciemności ... “ a w Liście do Zakonu napisał : ... daj nam nędznym czynić to co się TOBIE podoba ... Tu jest zawarty cel charyzmatu franciszkańskiego – dojść do Boga po śladach Chrystusa, wypełniać wolę Boga, pytać: Panie co chcesz abym czynił, nie co mi się podoba, ale co TOBIE się podoba. Duch Św. ma być naszym pierwszym “przełożonym” , JEMU należy się nasze posłuszeństwo. Miłość do Boga objawia się miłością do brata, jeśli kocham człowieka – kocham Boga. Należy oddać się na służbę człowiekowi, mieć czas dla człowieka i mieć czas dla Boga, na modlitwę i t.d. Na zakończenie konferencji otrzymaliśmy zadanie do medytacji indywidualnej: List do Gal. 5, 16 – 25 i z Listu do Rzym.  8, 1 – 4. W tym dniu była jeszcze Eucharystia, Koronka do Miłosierdzia  Bożego, Spowiedź, Nabożeństwo “Modlitwa o dary Ducha Świętego”, Nieszpory, Kolacja i wspólna rekreacja.
Niedzielę rozpoczęliśmy Jutrznią o 7.30, o 8.00 śniadanie o 9.00 ciekawa konferencja o. Piotra Kwiatka pt. “Rola wdzięczności w odkrywaniu szczęścia w życiu “ (Każdy z nas posiada 1000 powodów do wdzięczności za to, że obdarzani jesteśmy wieloma darami. Są to dary a) nadzwyczajne- różne niespodzianki, prezenty, b) dary zwyczajne, codzienne, proste, np. słońce, pożywienie, rodzina, dzieci – wszystko co mamy jest błogosławieństwem, darem:  c) dary duchowe, dar modlitwy, dar wspólnoty, dar czytania Pisma Św. d) dary trudne np. dar cierpienia. Za wszystkie dary trzeba dziękować, trzeba być wdzięcznym za nie DAWCY tych darów. Św. Paweł poucza : dziękujcie z a w s z e , zawsze i wszędzie, miejcie wdzięczne usposobienie,bądźcie pełni wdzięczności. Msza św. – to dziękczynienie: Modlitwa nad darami, Prefacja , Komunia. Trzeba dziękować w wieczornym rachunku sumienia i wiedzieć, że wdzięczność wzmacnia szczęście, dobrze jest pisać dziennik wdzięczności i cieszyć się życiem, ale nie zatracać się w tej radości ziemskiej. Jednakże nie można być szczęśliwym bez przebaczania, jak nie przebaczamy to nie ma w sercu radości. Otrzymaliśmy też zadanie na czas medytacji osobistej a mianowicie wypisać ( na otrzymanej od prelegenta kartce z “kwiatkiem wdzięczności”) -  sto powodów do wdzięczności. Rekolekcje zakończone zostały Eucharystią i obiadem.            
 

niedziela, 10 września 2017

II sobota września 2017 r

T                                               knCh!                                       9.IX.2017 r

Mszę św. o g odz. 9 odprawił O.Jerzy . To dzień bł.Anieli Salawy - patronki FZŚ.  Z tego powodu O.Jerzy dużo uwagi w swoim słowie wstępnym, poświęcił naszej Błogosławionej.
Homilię rozpoczął O. Jerzy ważnym i drogim nam pozdrowieniem: "niech Pan obdarzy Was pokojem". Obyśmy za wstawiennictwem bł. Anieli Salawy  stawali się coraz bardziej podobni do Chrystusa. Takie było dziś wezwanie modlitewne i taki jest cel życia chrześcijańskiego. Ewangelia dziś ukazuje co było istotne w starotestamentalnym życiu. Najważniejsze było wtedy wypełnienie prawa. A w Ewangelii możemy spotkać wiele sytuacji, gdzie Jezus przekreśla całe prawo Mojżesza. Wtedy Żydzi pytali, jakim prawem Jezus to czynił. Na to by być blisko Boga, trzeba było wypełniać pewne przepisy. To jest potrzebne, a to tylko środek do jedności z Bogiem. Nie jest ważne ile odprawiamy nabożeństw, modlitw. Jeśli nie odkrywamy tego, co jest istotą Sakramentów, modlitw - wtedy nie budujemy naszych relacji z P Jezusem.. Gdy nie pogłębiamy wiary, może wkraść się rutyna. To, co ma nam służyć jako droga do celu, staje się celem. Bł. Aniela uczy, że służba innym, małe nawet czynności, cierpienie są b. ważne – to wszystko miało u Anieli sens w kontekście zjednoczenia z Chrystusem. Prośmy Boga, byśmy jako FZŚ odkrywali, co jest istotą naszej wiary, że niezwykle ważna jest nasza relacja z Chrystusem. Róbmy wszystko, aby  nasze życie, bo Bożemu przemieniało nas do podobieństwa P. Jezusowi.
Po Mszy św. modliliśmy się Litanią do św. Franciszka.
 Na salce 003 spotkanie rozpoczynamy i kończymy modlitwą.
 Na początku spotkania S. Jola czyta fragment książki "Apostolstwo" . Życie modlitwą, życie Ewangelią powinno charakteryzować FZŚ. Składamy na ręce kapłana przyrzeczenie, że będziemy żyć Ewangelią, naśladować Chrystusa. III Zakon służy przez wieki. Charakter pokutny przyświeca mu od samego początku. Z czasem przyświecał mu charakter bractw i wreszcie organizacji zaangażowanej dla kościoła i społeczeństwa. FZŚ skupia wiernych żyjących duchem franciszkańskim. Ojcem i inspiratorem był św. Franciszek z Asyżu. Żyć Ewangelią na wzór św. Franciszka cechuje FZŚ, które jest stowarzyszeniem publicznym, dążącym do doskonałości chrześcijańskiej, w/ Reguły, potwierdzonej przez Kościół. Celem tego życia jest uświęcenie siebie i pomoc innym.
Dziś o godz 18 Msza św. w Sieprawiu, w związku z uroczystością bł.Anieli Salawy.
24 .IX pielgrzymka FZŚ do Kalwarii Zebrzydowskiej.
16-17.IX br Kapituła Zarządu Regionu w Wieliczce – wybory do  nowej Rady. Nasi delegaci: K.Bronarski, B.Wędzonka.
1,2,3.X o godz 19 Triduum przed uroczystością św. Franciszka u OO Kapucynów. W Triduum  1 X bierze udział FZŚ, potem agapa. 2 X w Triduum bierze udział młodzież franciszkańska, a 3 X Seminarium kapucyńskie, potem Transitus ok.godz 19.45.
4 X – uroczystość św. Franciszka z Asyżu.
14 X profesja naszych członków FZŚ. Na rekolekcjach  (1-3 IX) w Skomielnej Czarnej były z naszej Wspólnoty S. Irena i S. Alicja – w ciągu roku powinny one przygotować 1000 przykładów miłości. Rekolekcje prowadzili: O Piotr, Wacław, O. Rabka.
Mamy pozdrowienia od chorej S. Barbary Jakubowskiej przekazane nam przez S.Marię Kowalską.. S Marię Bednarz odwiedza brat Krzysztof-przełożony. Ostatnio nie czuje się ona dobrze.
16 IX w Sędziszowie, 6 braci Kapucynów będzie składać I profesję. Będziemy z nimi przez modlitwę. Kiedyś tylko ludzie z klasztorów mogli osiągnąć zbawienie-dziś wszyscy. Do X wieku kapłani mogli mieć żony.
7 X o godz 9 Msza św. z racji Imienin O.Marka. 7 X o godz 11 rozpoczyna się Różaniec bez granic (od Ludźmierza) – www.rozaniecbezgranic.pl


Czytania na sobotę, 9 września 2017

(Kol 1,21-23)
Was, którzy byliście niegdyś obcymi /dla Boga/ i /Jego/ wrogami przez sposób myślenia i wasze złe czyny, teraz znów pojednał w doczesnym Jego ciele przez śmierć, by stawić was wobec siebie jako świętych i nieskalanych, i nienagannych, bylebyście tylko trwali w wierze - ugruntowani i stateczni - a nie chwiejący się w nadziei /właściwej dla/ Ewangelii. Ją to posłyszeliście głoszoną wszelkiemu stworzeniu, które jest pod niebem - jej sługą stałem się ja, Paweł.

(Ps 54,3-4.6.8)
REFREN: Bóg podtrzymuje całe moje życie

Wybaw mnie, Boże, w imię swoje,
mocą swoją broń mojej sprawy.
Boże, słuchaj mojej modlitwy,
nakłoń ucha na słowo ust moich.

Oto mi Bóg dopomaga,
Pan podtrzymuje me życie.
Będę Ci chętnie składać ofiarę
i sławić Twe dobre imię.

(J 14,6)
Ja jestem drogą, prawdą i życiem, nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie.

(Łk 6,1-5)
W pewien szabat przechodził wśród zbóż, a uczniowie zrywali kłosy i, wykruszając je rękami, jedli. Na to niektórzy z faryzeuszów mówili: Czemu czynicie to, czego nie wolno czynić w szabat? Wtedy Jezus rzekł im w odpowiedzi: Nawet tegoście nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był głodny on i jego ludzie? Jak wszedł do domu Bożego i wziąwszy chleby pokładne, sam jadł i dał swoim ludziom? Chociaż samym tylko kapłanom wolno je spożywać. I dodał: Syn Człowieczy jest panem szabatu.

czwartek, 7 września 2017

I sobota IX 2017r - spotkanie wokół Różańca św.

2. IX 2017r

            Msza św. o godz. 9 została odprawiona w koncelebrze dwóch kapłanów. Homilię wygłosił O. Henryk. Powiedział:

Miłość wzajemna to znak, w którym można rozpoznać uczniów Chrystusa.  W Ewangelii czytamy, że Bóg nam ufa. Daje nam czas. Bóg ufa, że dobrze rozporządzimy naszym talentem, którym jest miłość.  Nie mamy może tyle możliwości by czynić dobro, co  św. Matka Teresa. Mamy rodziny, do dyspozycji mały może 1 ewangeliczny talent. Moje powołanie to miłość. Nie mogę mówić, że kocham swój "święty" spokój. Bóg dał nam czas, przestrzeń.  Kościół ma być wspólnotą miłości, nie jest ważne to czy będzie złoty, wyremontowany. Mamy pomnożyć choćby 1 talent, byle pomnożyć, a to już będzie podobać się Bogu.

Po Mszy św. modliliśmy się, jak zwykle na Różańcu św., odmawiając jedną Jego część w różnych intencjach indywidualnych a także ogólnych.

Czytania na sobotę, 2 września 2017

(1 Tes 4,9-11)
Nie jest rzeczą konieczną, abyśmy wam pisali o miłości braterskiej, albowiem Bóg was samych naucza, abyście się wzajemnie miłowali. Czynicie to przecież w stosunku do wszystkich braci w całej Macedonii. Zachęcam was jedynie, bracia, abyście coraz bardziej się doskonalili i starali zachować spokój, spełniać własne obowiązki i pracować własnymi rękami, jak to wam nakazaliśmy.

(Ps 98,1.7-9)
REFREN: Pan będzie sądził ludy sprawiedliwie

Śpiewajcie Panu pieśń nową,
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica
i święte ramię Jego.

Niech szumi morze i wszystko, co w nim żyje,
krąg ziemi i jego mieszkańcy.
Rzeki niech klaszczą w dłonie,
góry niech razem wołają z radości.

W obliczu Pana, który nadchodzi,
bo przychodzi osądzić ziemię
On będzie sądził świat sprawiedliwie
i ludy według słuszności.

(Ef 1,17-18)
Niech Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa przeniknie nasze serca swoim światłem, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

(Mt 25,14-30)
Jezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść: Pewien człowiek, mając się udać w podróż, przywołał swoje sługi i przekazał im swój majątek. Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu według jego zdolności, i odjechał. Zaraz ten, który otrzymał pięć talentów, poszedł, puścił je w obrót i zyskał drugie pięć. Tak samo i ten, który dwa otrzymał; on również zyskał drugie dwa. Ten zaś, który otrzymał jeden, poszedł i rozkopawszy ziemię, ukrył pieniądze swego pana. Po dłuższym czasie powrócił pan owych sług i zaczął rozliczać się z nimi. Wówczas przyszedł ten, który otrzymał pięć talentów. Przyniósł drugie pięć i rzekł: Panie, przekazałeś mi pięć talentów, oto drugie pięć talentów zyskałem. Rzekł mu pan: Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana! Przyszedł również i ten, który otrzymał dwa talenty, mówiąc: Panie, przekazałeś mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyskałem. Rzekł mu pan: Dobrze, sługo dobry i wierny! Byłeś wierny w rzeczach niewielu, nad wieloma cię postawię: wejdź do radości twego pana! Przyszedł i ten, który otrzymał jeden talent, i rzekł: Panie, wiedziałem, żeś jest człowiek twardy: chcesz żąć tam, gdzie nie posiałeś, i zbierać tam, gdzieś nie rozsypał. Bojąc się więc, poszedłem i ukryłem twój talent w ziemi. Oto masz swoją własność! Odrzekł mu pan jego: Sługo zły i gnuśny! Wiedziałeś, że chcę żąć tam, gdzie nie posiałem, i zbierać tam, gdziem nie rozsypał. Powinieneś więc był oddać moje pieniądze bankierom, a ja po powrocie byłbym z zyskiem odebrał swoją własność. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, który ma dziesięć talentów. Każdemu bowiem, kto ma, będzie dodane, tak że nadmiar mieć będzie. Temu zaś, kto nie ma, zabiorą nawet to, co ma. A sługę nieużytecznego wyrzućcie na zewnątrz - w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

wtorek, 15 sierpnia 2017

II sobota VIII 2017-spotkanie modlitewne FZŚ

12 08 17
Mszę św. o godz. 9 odprawił O.Jerzy. W czasie homilii powiedział:
W  pierwszym czytaniu fragmentu Księgi Powtórzonego Prawa, ważnego dla Izraelitów w religii Mojżeszowej, spotykamy słowa:  słuchaj  Izraelu-podstawowe wołanie Boga. Należy przyjąć Go jako pierwszego, którego trzeba słuchać.  To Izrael jest środowiskiem wiary w jednego Boga. Konsekwencja wyznania wiary, że Bóg jest jedynym, jest miłość. Gdy ktoś wierzy, kocha Boga z całych sił. To wypełnił Jezus Chrystus, który uzupełnił miłość Boga, miłością bliźniego. A w Ewangelii czytamy, że gdy wiara jest jak ziarnko gorczycy, już wtedy dokonuje rzeczy niemożliwych. Wiara daje nam siłę i moc w życiu codziennym-wtedy Bóg będzie dokonywał rzeczy niemożliwych. Mimo kłopotów i cierpienia TRWAĆ! Nie będzie dla nas nic niemożliwe.

Na salce 003 , po modlitwie Litanią do św. O. Franciszka, mówiliśmy o:
1/ Noc Cracovia Sacra 14-15 VIII, z bogatym programem artystycznym.
2/ rekolekcje dla FZŚ 1-3 IX w Skomielnej Czarnej. Bardzo cenimy sobie te rekolekcje, tylko trudno pogodzić się nam z tym terminem-pierwszych dni miesiąca, kiedy jesteśmy zajęci w parafiach, a ponadto bierzemy udział w nocnym modlitewnym czuwaniu pierwszopiątkowym. Poprzedni termin tych rekolekcji, około połowy września był znacznie lepszy.
3/ jesteśmy wdzięczni O. Jerzemu, który pokazał nam film o Braciach św. Franciszka (Kapucynów)-odnowy. Ich praca w różnych państwach świata (np USA, Ameryka Środkowa, Wyspy Brytyjskie) w środowiskach bardzo zdemoralizowanych zasługuje na najwyższe uznanie.
4/ zbiórka ziół w celu przygotowania bukietów na 15 VIII-ważne!. Bierzemy to sobie do serca.

14 VIII 17
Niektórym z nas udało się wziąć udział 14 VIII br w Oświęcimiu w uroczystościach 76 rocznicy śmierci św. M. M. Kolbe. Z kościoła o Jego Imieniu  tuż przed godz. 9 wyruszyła procesja ze 7 sztandarami , z wieloma kapłanami, biskupami ( w tym 1 biskup z Niemiec), siostrami zakonnymi i relikwią św. Ojca Kolbe –umieszczoną w figurce NMP , a był nią Różaniec  O. Kolbe. Krótko przypomniano nam historie tego Różańca. Współwięzień O. Kolbe młody Wilhelm Żelazny był zdesperowany w więzieniu tak bardzo, że chciał odebrać sobie życie. Wtedy O Kolbe dał mu "lekarstwo"- Różaniec, chociaż trochę zniszczony przez SS. Mana, który go podeptał. Wilhelm modlił się pilnie na nim. Wróciła mu nadzieja. Wyszedł z obozu. Gdy za rok chciał oddać ów Różaniec O Kolbe, ten już nie żył (zmarł 14 VIII. 1941 r). Wilhelm dalej doświadczał losów wojny, ale z Różańcem. Był też w armii gen. Andersa. Po wojnie Różaniec przechowywany przez biskupa Bednorza trafił ostatecznie do tego kościoła przez troskę w tej sprawie samego Wilhelma. Co roku jest niesiony w procesji z tego kościoła do obozu w dniu św. M. M. Kolbe na Eucharystię celebrowaną przy bloku 11, z udziałem wielu biskupów, też z Niemiec. Tak też było w tym roku.
W czasie homilii usłyszeliśmy:
Wydarzenie w Auschwitz nie może przesłonić sylwetki Rajmunda – św. Maksymiliana M. Kolbe. Był osobą niezwykłą: miał  dwa doktoraty: z filozofii i z teologii – uzyskane w Rzymie. Był gorliwym duszpasterzem, cennym wychowawcą, posłusznym zakonnikiem. Mistyk, wielki duchem, bezgranicznie ufał Niepokalanej. Ta postawa może i powinna nas fascynować. Wiele podróżował : z Lwowa, przez Kraków, Grodno do Japonii. Podróże nie były dla Niego czasem straconym-zawsze głosił Dobrą Nowinę. Na zakończenie spotkania wręczał medaliki M. Bożej Niepokalanej. Taka postawa  b. dobrze współbrzmi z hasłem tego roku: "Idźcie i głoście".  On szedł i głosił. Ostatnią stacją Jego życia był Auschwitz. Tu byli ludzie mordowani za to kim byli, nie za to, co zrobili. To miejsce przypomina o głębi zła: piekło na ziemi. Blok 11 w Auschwitz to szczególny teren kaźni. W piwnicy znajdują się cele, w których dokonywano szczególnych okrucieństw.. Tu cela 18 –bunkier głodowy. To ołtarz ofiarny w bloku 11. Tu doświadczani byli więźniowie jak złoto w tyglu. 12-letniemu Rajmundowi Maryja ukazała dwie korony :białą – czystości i czerwoną - męczeństwa. Wybrał obie. Beatyfikowany został jako wyznawca (biała korona), kanonizowany, jako męczennik-czerwona korona.
W Auschwitz i Birkenau – zło i grzech były b. realne. Przypomina o tym Eden i dzień dzisiejszy – jak bardzo ludzkość może stać się nieludzka! Powstaje pytanie: gdzie był wtedy w Auschwitz Bóg? Odpowiedź jest jedna:  Bóg był i jest tutaj, przemienia ofiarą swego Syna, by nienawiść, śmierć nie miały ostatniego słowa.
Maksymilian usługiwał więźniom – miłość Go podtrzymywała w powolnym umieraniu śmiercią głodową, gdy zdecydował się oddać swe życie za współwięźnia F. Gajowniczka-męża i ojca rodziny (skazanego na śmierć z powodu ucieczki jednego z więźniów). W tajemnicy paschalnej Jezus Chrystus wziął lęk całego świata i zanurzył w ogniu Bożej Miłości. Ten zwyciężył. Dlatego JPII pozostawił w celi 18 świecę paschalną, bo odpowiedzią na Auschwitz jest paschalne zwycięstwo. Wiara paschalna daje nam doświadczenie tego, że ci, którzy tu rządzili, czego tu dokonywali, to nie koniec ludzkiej historii.
W tym roku świętujemy 25 lat diecezji Bielsko-Żywieckiej, której Patronem jest św. M. M. Kolbe. Dlatego wołamy: św. Patronie pozwól nam docenić wartość miłości. Wstawiaj się do Boga w naszych codziennych sprawach, bądź naszym wspomożycielem by trwać przy Chrystusie i by wytrwać
45 lat temu św. O.Kolbe został odznaczony Złotym Krzyżem zasługi  Virtutti Militari, a największą Jego nagrodą jest niebo, skąd przywoływany w modlitwie zsyła wiele łask.

Czytania na sobotę, 12 sierpnia 2017

(Pwt 6,4-13)
Mojżesz mówił do ludu: Słuchaj, Izraelu, Pan, nasz Bóg - Pan jedyny. Będziesz miłował Pana, Boga twojego, z całego swego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich swych sił. Niech pozostaną w twym sercu te słowa, które ja ci dziś nakazuję. Wpoisz je twoim synom, będziesz o nich mówił przebywając w domu, w czasie podróży, kładąc się spać i wstając ze snu. Przywiążesz je do twojej ręki jako znak. Niech one ci będą ozdobą przed oczami. Wypisz je na odrzwiach swojego domu i na twoich bramach. Gdy Pan, Bóg twój, wprowadzi cię do ziemi, o której poprzysiągł przodkom twoim: Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, że da tobie miasta wielkie i bogate, których nie budowałeś, domy pełne wszelkich dóbr, których nie zbierałeś, wykopane studnie, których nie kopałeś, winnice i gaje oliwne, których nie sadziłeś, kiedy będziesz jadł i nasycisz się - strzeż się, byś nie zapomniał o Panu, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Będziesz się bał Pana, Boga swego, będziesz Mu służył i na Jego imię będziesz przysięgał.

(Ps 18,2-3.7.47.51)
REFREN: Miłuję Ciebie, Panie, mocy moja

Miłuję Cię, Panie, mocy moja.
Panie, opoko moja i twierdzo, mój wybawicielu;
Boże, skało moja, na którą się chronię,
tarczo moja, mocy zbawienia mego i moja obrono.

Wzywałem Pana w moim utrapieniu,
wołałem do mojego Boga;
i głos mój usłyszał ze swojej Świątyni,
dotarł mój krzyk do Jego uszu.

Niech żyje Pan, niech będzie błogosławiona moja opoka,
niech będzie wywyższony mój Bóg i Zbawca.
Ty dajesz wielkie zwycięstwo królowi
i okazujesz łaskę dla Twego pomazańca.

(2 Tm 1,10b)
Nasz Zbawiciel Jezus Chrystus śmierć zwyciężył, a na życie rzucił światło przez Ewangelię.

(Mt 17,14-20)
Pewien człowiek zbliżył się do Jezusa i padając przed Nim na kolana, prosił: Panie, zlituj się nad moim synem! Jest epileptykiem i bardzo cierpi; bo często wpada w ogień, a często w wodę. Przyprowadziłem go do Twoich uczniów, lecz nie mogli go uzdrowić. Na to Jezus odrzekł: O, plemię niewierne i przewrotne! Jak długo jeszcze mam być z wami; jak długo mam was cierpieć? Przyprowadźcie Mi go tutaj! Jezus rozkazał mu surowo, i zły duch opuścił go. Od owej pory chłopiec odzyskał zdrowie. Wtedy uczniowie zbliżyli się do Jezusa na osobności i pytali: Dlaczego my nie mogliśmy go wypędzić? On zaś im rzekł: Z powodu małej wiary waszej. Bo zaprawdę, powiadam wam: Jeśli będziecie mieć wiarę jak ziarnko gorczycy, powiecie tej górze: Przesuń się stąd tam!, a przesunie się. I nic niemożliwego nie będzie dla was.

I sobota VIII 2017 r-spotkanie modlitewne na Mszy św. i modlitwie różańcowej LRR, FZŚ, SHNSPJ

5.08.17
 Mszę św. o godz. 9 odprawił O.Mariusz. W czasie homilii powiedział.
 Pewien mężczyzna stracił majątek. Musiał zadowolić się małym mieszkaniem. Pojawił się krzyż: zachorowała żona. Dzięki córeczce miał motywację do życia. Znalazł pracę w zakładzie kamieniarskim. Nie był przyzwyczajony do takiej pracy. Dokuczał mu kolega. Wycinał trójkątne kawałki w kamieniu. Dlaczego takie, zapytał sąsiad. Pokazał wtedy  na szczyt kościoła, gdzie taki trójkątny kamień może być umieszczony. Musiał tak podcinać ów kamień, by pasował. Nasz bohater zrozumiał, że trzeba być  "podcinanym"-formowanym na ziemi (różnymi ograniczeniami, trudnościami), by pasować w niebie. W Ewangelii osobą przycinającą Jana Chrzciciela była Herodiada. Ta ostatnia  mimo, że wykazała wiele sprytu, inteligencji w uknuciu tej intrygi, to ostatecznie przegrała. A wygrał ten, który był " przyciosywany" przez nią.  Zapewne trudno się było pogodzić Herodiadzie z wyrzutami sumienia. Nawet najgorsze "przyciosywanie" - doświadczanie człowieka nie jest w stanie pokonać nas, jeśli kierujemy się miłością. Herod mógł się sprzeciwić  szalonemu pomysłowi, co do Jana Chrzciciela. Nie zrobił tego jednak.
Z Kięgi Jeremiasza: prorok wystąpił przeciw miastu, kapłanom. Chcą zabić Jeremiasza. Znalazł się jeden, który mówił : Nie, nie można zabić proroka Jeremiasza.
Nie możemy dać się ponieść emocjom negatywnym. Kanarki śpiewają, bo są po porządnej szkole śpiewu. Żeby nauczyły się one śpiewu, trzeba je było je nakryć płótnem, by  ich nic nie rozpraszało. Muszą być wyciszone.
Gdyby Herod umiał wyhamować w swoich emocjach, usłyszałby głos Boga: to jest człowiek, nie czyń mu nic złego.

Może przyszliśmy tu  z negatywnymi emocjami – niech tu znajdziemy wyciszenie, pokój serca.
Po Mszy św. modliliśmy się, jak zwykle jedną częścią Różańca św.

Czytania na sobotę, 5 sierpnia 2017

(Kpł 25,1.8-17)
Pan powiedział do Mojżesza na górze Synaj: Policzysz sobie siedem lat szabatowych, to jest siedem razy po siedem lat, tak że czas siedmiu lat szabatowych będzie obejmował czterdzieści dziewięć lat. Dziesiątego dnia, siódmego miesiąca zatrąbisz w róg. W Dniu Przebłagania zatrąbicie w róg w całej waszej ziemi. Będziecie święcić pięćdziesiąty rok, oznajmijcie wyzwolenie w kraju dla wszystkich jego mieszkańców. Będzie to dla was jubileusz - każdy z was powróci do swej własności i każdy powróci do swego rodu. Cały ten rok pięćdziesiąty będzie dla was rokiem jubileuszowym - nie będziecie siać, nie będziecie żąć tego, co urośnie, nie będziecie zbierać nieobciętych winogron, bo to będzie dla was jubileusz, to będzie dla was rzecz święta. Wolno wam jednak będzie jeść to, co urośnie na polu. W tym roku jubileuszowym każdy powróci do swej własności. Kiedy więc będziecie sprzedawać coś bliźniemu albo kupować coś od bliźniego, nie wyrządzajcie krzywdy jeden drugiemu. Ale odpowiednio do liczby lat, które upłynęły od jubileuszu, będziesz kupował od bliźniego, a on sprzeda tobie odpowiednio do liczby lat plonów. Im więcej lat pozostaje do jubileuszu, tym większą cenę zapłacisz, im mniej lat pozostaje, tym mniejszą cenę zapłacisz, bo ilość plonów on ci sprzedaje. Nie będziecie wyrządzać krzywdy jeden drugiemu. Będziesz się bał Boga twego, bo Ja jestem Pan, Bóg wasz!

(Ps 67,2-3.5.8)
REFREN: Niech wszystkie ludy sławią Ciebie, Boże

Niech Bóg się zmiłuje nad nami i nam błogosławi,
niech nam ukaże pogodne oblicze.
Aby na ziemi znano Jego drogę,
Jego zbawienie wśród wszystkich narodów.

Niech się narody cieszą i weselą,
bo rządzisz ludami sprawiedliwie
i kierujesz narodami na ziemi.
Niechaj nam Bóg błogosławi,
niech się Go boją wszystkie krańce ziemi.

(Mt 5,10)
Błogosławieni, którzy cierpią prześladowanie dla sprawiedliwości, albowiem oni będą nazwani synami Bożymi.

(Mt 14,1-12)
W owym czasie doszła do uszu tetrarchy Heroda wieść o Jezusie. I rzekł do swych dworzan: To Jan Chrzciciel. On powstał z martwych i dlatego moce cudotwórcze w nim działają. Herod bowiem kazał pochwycić Jana i związanego wrzucić do więzienia. Powodem była Herodiada. żona brata jego, Filipa. Jan bowiem upomniał go: Nie wolno ci jej trzymać. Chętnie też byłby go zgładził, bał się jednak ludu, ponieważ miano go za proroka. Otóż, kiedy obchodzono urodziny Heroda, tańczyła córka Herodiady wobec gości i spodobała się Herodowi. Zatem pod przysięgą obiecał jej dać wszystko, o cokolwiek poprosi. A ona przedtem już podmówiona przez swą matkę: Daj mi - rzekła - tu na misie głowę Jana Chrzciciela! Zasmucił się król. Lecz przez wzgląd na przysięgę i na współbiesiadników kazał jej dać. Posłał więc [kata] i kazał ściąć Jana w więzieniu. Przyniesiono głowę jego na misie i dano dziewczęciu, a ono zaniosło ją swojej matce. Uczniowie zaś Jana przyszli, zabrali jego ciało i pogrzebali je; potem poszli i donieśli o tym Jezusowi.