Spotkanie modlitewne Loretańskiej rodziny Różańcowej 3 .I. 2015 r

W pierwszą sobotę stycznia nowego roku,  Loretańska Rodzina Różańcowa, Straż Honorowa N.Serca P.Jezusa oraz FZŚ modlili sie w czasie Mszy św. o godz 9, odprawianej przez O. Marka a potem częścią radosną Różańca św. Ponieważ tego dnia wypadał dzień N.Imienia Jezus, modlono się też Litanją do N.Imienia Jezus, a O.Marek podarował piękna homilie w oparciu o kazanie św. Bernardyna ze Sieny:

Oddajemy dziś cześć imieniu, jakim-zgodnie z poleceniem archanioła-Maryja i Józef nazwali Syna  Bożego, który przyszedł na świat jako człowiek. Imię Jezus oznacza: Bóg zbawia. To imię ma moc przejednać Boga, ocalić od zła, przywrócić do życia. Szacunek, z jakim je wypowiadamy, pokazuje nam, na ile jesteśmy gotowi, by razem z aniołami i świętymi wychwalać je w niebie.

                        Ks. Jarosław Januszewski „Oremus” stycz.2009, s.16

Kazanie św. Bernardyna ze Sieny, prezbitera

                  (Kazanie 49, o chwalebnym Imieniu Jezusa Chrystusa, rozdz.4)  

                Imię Jezusa wielkim fundamentem wiary

Oto właśnie Najświętsze Imię. Tak bardzo upragnione przez ojców dawnego przymierza. Z tak wielkim niepokojem oczekiwane. Jak przedłużało się wśród wielu udręk to oczekiwanie. Tak wiele westchnień przyzwało tego nadejścia. Ileż łez błagalnych wylano. Lecz nadszedł czas łaski i miłosierdzia. Już jest ono w naszym posiadaniu. Ukryj, proszę, o Boże, imię Twej potęgi. Niechaj nie słyszymy imienia pomsty. Powstrzymaj imię sprawiedliwości. Daj nam tylko imię Twego miłosierdzia. Niech jedynie rozbrzmiewa w mych uszach imię Jezus, przez nie bowiem głos Twój jest rzeczywiście słodki, a oblicze pełne wdzięku.

            Imię Jezus – to potężne umocnienie wiary. Dzięki niemu stajemy się dziećmi Bożymi. Wszak wiara katolicka polega na poznaniu Jezusa Chrystusa i na uczestnictwie w Jego Światłości. To On jest światłem duszy. On bramą życia i fundamentem wiecznego zbawienia. Konieczna jest wiara. Bez niej jesteś podobny do człowieka, który bez lampy przedziera się przez ciemności nocy lub kroczy bezmyślnie z zamkniętymi oczyma po krawędzi zawrotnej przepaści. Nawet najznakomitszy umysł nie zdoła pojąć tajemnic Bożych. Kto liczy na własne zdolności, powierza swe losy niewidomemu przewodnikowi, usiłuje zbudować dom bez fundamentów, chce przedostać się do domu przez dach zamiast wejść bramą. Właśnie Jezus jest fundamentem, światłem i bramą. On każdemu udziela światła wiary, bo pragnie ukazać błądzącym niezawodną drogę życia. Sam nazwał się drogą.  Dzięki Chrystusowej światłości coraz  mocniej jednoczymy się z Bogiem. Najpierw Go poszukujemy, następnie całkowicie Mu zawierzamy, wreszcie posiądziemy Go na wieki. Na tym właśnie fundamencie wznosi się Kościół, zasłużony w imię Jezusa. On oświeca swym blaskiem kaznodziejów. Słowa Chrystusowe głoszone ich ustami jeszcze bardziej jaśnieją, gorliwiej są przekazywane i znajdują żywszy oddźwięk w sercach ludzkich. Powiedz sam, skąd na świecie tyle silnej, spontanicznej, żarliwej i światłej wiary? Jest to plon przepowiadania Jezusa. Przecież i nas wezwał Bóg do swej przedziwnej światłości blaskiem i wdziękiem tego imienia. Skoro jesteśmy oświeceni i w światłości tej oglądamy światło, niech i do nas wypowie Apostoł swe słuszne słowa: "Niegdyś byliście ciemnością, teraz zaś jesteście światłością w Panu: postępujcie jak dzieci światłości".

             O zaiste chwalebne to imię, pełne wdzięku, tchnące miłością i potęgą! przez Ciebie przebaczenie grzechów, zwycięstwo nad przeciwnikami zbawienia. W Tobie wyzwolenie od naszych słabości, umocnienie, pogoda ducha wśród cierpień i przeciwności. Tyś  chlubą dla wierzących, nauczycielem dla kaznodziejów, umocnieniem dla przeciążonych pracą, podporą dla słabnących. Twój płomienny żar rozpala szlachetne pragnienia. Ty zapewniasz skuteczność naszym modłom. Ty napawasz rozkoszą dusze o Tobie rozmyślające. Dzięki Tobie cieszą się chwałą i świecą trumfy w niebie wszyscy zbawieni. Spraw, o najsłodszy Jezu, niechaj również my tam  z nimi królujemy przez najświętsze imię Twoje.

17. XI. 14 r - spotkanie modlitewne w dniu św. Elżbiety Węgierskiej - naszej Patronki

W dniu św. Elżbiety obchodziliśmy jubileusze:

25-lecie przynależności do FZŚ,  80-lecie i 90-lecie urodzin naszych Sióstr.

Modliliśmy się za naszych Solenizantów w czasie Mszy św. o godz. 17.30 w kościele OO. Kapucynów w Krakowie.

W hymnie słyszeliśmy refren:

"Od łona matki Pan mym opiekunem"

W Ewangelii usłyszeliśmy o sądzie Bożym. Owce znajda się po Bożej prawicy, a kozły – po lewicy. Ci po prawej pójdą posiąść królestwo Boże, bo czynili miłosierdzie. Bóg powie: wszystko, co uczyniliście jednemu z braci moich, mnie uczyniliście. O Łukasz Stec - rektor seminarium duch. OO. Kapucynów w homilii rozwinął ten temat.

Miłosierdzie jest u początku wszystkiego. Bóg obdarza nasze istnienie swoją łaską. Widzimy, że wiary nie można przeżywać w pojedynkę, a w relacji do brata, siostry. Przez św. Franciszka człowiek jakby na nowo przyjął prawdę , że jesteśmy braćmi i siostrami. Franciszkowe rozumienie miłosierdzia jest wielorakie. Franciszek zachwyca się tym, że Bóg jest dobrem najwyższym. Franciszek uczy nas, że Bóg zbawia przez swe miłosierdzie. To leży u powołania św. Franciszka, św. Klary. Po nawróceniu św. Franciszka gesty miłosierdzia mnożą się na potęgę. Zwracał się on też do przełożonych, by okazywali miłosierdzie. Bóg wezwał nas (FZŚ) na ewangelizacyjną drogę. Jesteśmy w Rodzinie Franciszkańskiej nie z powodu naszych zasług – Bóg się nad nami zmiłował, okazał nam miłosierdzie. Ta prawda wyzwala radość paschalną. Ewangelizacyjna pokuta nasza ma przekładać się na proste gesty miłosierdzia. Św. Elżbieta-nasza Patronka, choć  żyła krótko, zasłynęła przez dzieła miłosierdzia. Prośmy Pana o wyobraźnię miłosierdzia, która płynie z serca przemienionego przez Ewangelię.

Po wspólnej modlitwie odbyła się druga część naszego spotkania na salce, gdzie z Ojcami i Braćmi  Kapucynami długo rozmawialiśmy, częstując się smakołykami, które przygotowały nasze pracowite współsiostry .Wspólnie zaśpiewaliśmy drogie nam błogoslawieństwo św. naszego Ojca Franciszka. Za te piękne chwile Bogu niech będą dzięki! Oby z pomocą łaski Bożej owocowały one naszym większym przylgnięciem do Boga-Dobra Najwyższego, samego Dobra.

II sobota listopada 2014 - dzień skupienia FZŚ

Mszę św. o godz 9 , 8 XI odprawił O.Jerzy w zastępstwie O.Marka, który w tym czasie miał spotkanie asystentów FZŚ.

W hymnie słyszeliśmy refren:

„błogosławiony, kto się boi Pana”

W Ewangelii zaś wymowne pouczenie:

‘kto w drobnych rzeczach jest wierny, będzie takim w rzeczach wielkich. Co za wielkie uchodzi w oczach ludzi, obrzydliwe jest w oczach Boga.’

W homilii O. Jerzy nawiązał do listu św. Pawła, czytanego dziś. Umieć cierpieć biedę a też umieć żyć w obfitości. To podstawowe wyzwanie człowieka wierzącego-umieć się znaleźć  w danym środowisku. Umieć przyjąć krzyż, gdy przychodzi i umieć  cieszyć się tym, co raduje i umieć dzielić się tym z drugim człowiekiem. Tylko to weźmiemy do Boga, co daliśmy. Można dawać nie tylko dobra materialne ale też duchowe. Np. ludzie starsi nie tyle potrzebują dóbr materialnych co innych np.  obecności drugiego, by usiadł , porozmawiał, wysłuchał.

Trzeba służyć jednemu Panu-mówi św. Paweł.  Nie da się służyć Bogu i mamonie (pieniądzu). Pieniądz nie może być Bogiem. To ma być tylko środek. Tak dobrze służąc  Bogu  żył J. D. Scot -patron dzisiejszego dnia. Czy nasze oczy są bardziej zwrócone na tego, którego przyjmujemy w Komunii św., czy na to co materialne-pytał O. Jerzy w swej homilii. Gdy będziemy wierni w małych rzeczach, będziemy wierni w dużych. Jak zatem ważne jest wychowanie. Źle jest, że dziś wychowuje się bezstresowo. Największa radość to podarowanie siebie - mówi św. Paweł, a to nie obędzie się bez stresu. Powierzajmy Chrystusowi nasze problemy, uczmy się małych rzeczy. Franciszkanie świeccy upodabniają się do P. Jezusa, który tak się uniżył, że człowiekowi stale trudno pojąć tę pokorę Boga.

Na salce odczytano wykład O. Mariana Jarząbka:

„Żyć  łaską Sakramentów”

Wykład ten przypomniał nam że  Sakramenty są skutecznymi znakami  łaski. Są dowodem, że Jezus chce iść z nami przez życie.  Bóg jest pierwsza przyczyną działania Sakramentów. Inicjatywie Boga winna towarzyszyć dobra wola człowieka. Eucharystia jest sercem Kościoła i świata. Jest widzialnym znakiem niewidzialnej tajemnicy wcielenia. Św. nasz Ojciec Franciszek mówi to samo o Sakramentach, co mówi Kościół. Sakramenty św. rozwijają w nas cnotę, a w  cnocie człowiek staje się synem łaski.

Potem S. Beata – skarbnik, mówiła o odpowiedzialności członków naszej Wspólnoty za nasz skromny, ale konieczny budżet. Wśród ogłoszeń zdominowało poniższe:

6 XII 14 r dzień skupienia FZŚ na Azorach ul. Chełmońskiego  41

Godz. 10 adoracja N. Sakramentu

          10.30 Msza św. z kazaniem O.Wacława Michalczyka (OFM)

          11.30 Anioł Pański

          12-13.30 przerwa

          13.30 konferencja O . Ludwika Kurowskiego (OFM)

          14.30 Różaniec na sposób fatimski

Podzieliliśmy się też informacją mailową od S J. Wojas o modlitwie za chore nasze siostry: Iwonę, Halinę, K. Reizer, O. Błażeja - b. zaangażowanych w budowanie Wspólnoty FZŚ.  Pomodliliśmy się w tej intencji a też o pokój na Ukrainie, gdzie stale giną ludzie w absurdalnej walce człowiek przeciw człowiekowi, zamiast ewangelicznej postawy: człowiek z człowiekiem solidarny w dobru. Cieszy wolność kościoła na Ukrainie, martwi wojna na jej wschodnich kresach. Cieszmy się tez tym, że na polskich drogach, ścieżkach tyle symptomów wiary chrześcijańskiej – piękne kapliczki, jakże liczne. Brak ich w krajach protestanckich np. w Norwegii-przez to piękno tamtejszego krajobrazu staje się jakby uboższe. 

II sobota X 2014 r - spotkanie modlitewne FZŚ

T

11 X 2014 Mszą św. o godz. 9 rozpoczęliśmy comiesięczny dzień skupienia FZŚ .  W oparciu o  Ewangelię wyznaczona na ten dzień O Marek W. przypomniał nam, że nie wystarczy słuchać Słowa Bożego,  a trzeba je zachowywać. Obyśmy byly szczęśliwi takim stosunkiem do Ewangelii - tego życzył nam O Marek. W skupieniu wysłuchaliśmy modlitwy św.Franciszka do M. Bożej.  O Marek przypomniał nam, że sławiąc Matkę Bożą oddajemy cześć Synowi Bożemu. Wszak sławiąc dzieło jakiegoś twórcy oddajemy cześć jemu samemu. Maryja jest dziełem Boga, sławiąc Ją, sławimy Jej twórcę-Boga samego.
Po Mszy św. modliliśmy się śpiewaną litanią do św. Franciszka z Asyżu, a potem udaliśmy się na naszą salkę, by rozmawiać, świętować imieniny O. Marka, by zapoznać się   z ważnymi dla nas komunikatami.

Kapituła Regionu Krakowskiego Franciszkańskiego Zakonu Świeckich

W dniach od 2014-09-20 do 2014-09-21 odbyła się Kapituła Regionu Krakowskiego Franciszkańskiego Zakonu Świeckich w Sanktuarium Św. Kazimierza W Krakowie przy ul. Reformackiej 4.

Kapituła została poprzedzona Mszą Świętą w dniu 2014-09-19 w Bazylice Świętego Franciszka z Asyżu w Krakowie.

Na rozpoczęcie Kapituły - w sobotę - 20 września o godz. 11.00  odbyła Msza św. Koncelebrowana, której przewodniczył i wygłosił homilię O. Rufin Maryjka, Minister Prowincjalny Prowincji Matki Bożej Anielskiej OFM.

Po Mszy Św., obiedzie w refektarzu klasztornym, zapisach i sprawach organizacyjnych nastąpiło o godz. 14.00 rozpoczęcie obrad, którym przewodniczyła s. Joanna Berłowska – Przełożona Narodowa FZŚ.

Po powitaniu nastąpiło powołanie sekretarza, protokolantów, skrutatorów, członków komisji wnioskowej, prezentacja uczestników, odczytanie protokołu z poprzedniej kapituły, sprawozdania ogólne i finansowe, opinia finansowa oraz opinia Wizytatorów.

Po nieszporach o godz. 18.00 była kolacja, konferencja i rekreacja.

Dzień został zakończony o godz. 21.00 Apelem Jasnogórskim.

W niedzielę - 21 września - po Mszy Św. o godz. 7.30, której przewodniczył i homilię wygłosił O. Paweł Sroka OFMConv, Asystent narodowy FZŚ, jutrzni i śniadaniu odbyła się sesja wyborcza Kapituły oraz dyskusja i uchwalenie Wniosków. Nowa Rada podziękowała odchodzącej Radzie za jej pracę.

Po błogosławieństwie i obiedzie o 14.00 nastąpiło zakończenie obrad.

Kapituła wybrała:

  Przełożona regionalna -  - s. Zofia Starma (ze Wspólnoty przy franciszkańskiej Parafii Św. Franciszka w Wieliczce)

·         Zastępca przełożonej regionalnej - s. Halina Wideł (ze Wspólnoty przy klasztorze Braci Mniejszych przy ul. Bernardyńskiej w Tarnowie)

·         s. Danuta Kamińska (ze Wspólnoty przy franciszkańskiej Parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Krakowie - Azorach)

·         s. Teresa Romejko (ze Wspólnoty przy Sanktuarium Św. Kazimierza w Krakowie)

·         s. Jadwiga Wojas (ze Wspólnoty przy Sanktuarium Św. Kazimierza w Krakowie)

·         br. Zygmunt Kmiecik (ze Wspólnoty przy franciszkańskiej Parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Krakowie - Azorach)

·         br. Tomasz Kowal (ze Wspólnoty przy Bazylice Św. Franciszka z Asyżu)

 ·         br. Stanisław Michalik (ze Wspólnoty przy Parafii Imienia Maryi w Ptaszkowej)

Obowiązki będą znane po ukonstytuowaniu się nowej Rady na najbliższym zebraniu.

Rekolekcje franciszkańskie w Skomielnej Czarnej 11-14.IX.2014

W rekolekcjach wzięli udział członkowie FZŚ z różnych wspólnot naszej archidiecezji. Byli przedstawiciele 3 Wspólnot FZŚ z Krakowa,

kościół parafialny

                                                   
                                                   

refektarz                 

         

Kęt, z Kalwarii Zebrzydowskiej, z Tenczyna, ze Skomielnej Czarnej. Rekolekcje prowadzili : O.Wacław i Brat Robert-Kapucyni. Codziennie uczestniczyliśmy w modlitwie brewiarzowej, we Mszy św. z homilią, w konferencjach. W sobotę dodatkowo modliliśmy się wspólnie na Różańcu św. przed figurą M.Bożej w kapliczce na zewnątrz Domu Rekolekcyjnego im. św. O.Pio, a modlitwą poranną tego dnia były Godzinki ku czci Niepokalanego Poczęcia NMP. W piątek zaś uczciliśmy mękę P. Jezusa obchodząc stacje franciszkańskiej drogi krzyżowej. W uczczenie męki Pańskiej wpisuje się też kontemplacja krzyża z San Damiano przeprowadzona przez brata Roberta. Poznaliśmy symbolikę poszczególnych elementów tego krzyża. Piątek był dla nas dniem pokuty, dlatego po drodze krzyżowej  uczestniczyliśmy w adoracji N.Sakramentu, w czasie której była możliwość skorzystania z Sakramentu Pokuty dzięki posłudze O.Wacława i O.Ksawerego.
Bardzo kształcące dla nas było (przedstawione przez O.Wacława) świadectwo wiary młodej Włoszki, która w małżeństwie przeżyła zaledwie kilka lat, wydając na świat 3 dzieci, z których 2 zmarło niedługo po urodzeniu, z powodu dużej niepełnosprawności, a ostatnie zdrowe o imieniu Franciszek w wieku 1 roku zostało osierocone przez mamę, która zmarła na raka. Umiała ona dziękować Bogu za wszystko, także za ogromne krzyże, które dotknęły jej rodzinę. Pozostawiła małemu synkowi list ucząc go Boga, Jego miłości, życia w nieustannej przyjaźni z Nim.
Przeprowadziliśmy medytacje wspólne nad przeczytanym Słowem Bożym, w sposób zaproponowany przez naszych rekolekcjonistów. Potem medytowaliśmy już samodzielnie.
Pozostały w naszej pamięci szczególnie następujące myśli rekolekcjonistów:
"oby w naszych oczach nigdy nie tkwiła belka niepamięci o tym, że Bóg nieskończenie kocha człowieka" - a także:" Słowo Boże w sercu, a serce w Bogu franciszkanina świeckiego".
Sobotni wieczór pożegnalny umilił przybyły na kilka godzin O.Cezary grając na gitarze i śpiewając z nami franciszkańskie pieśni. W czasie tego wieczoru przedstawiały się poszczególne grupy  FZŚ z różnych Wspólnot opowiadając o sobie. Końcowym akordem rekolekcji było odnowienie naszych profesji, by ożywić nasze zobowiązania , które kiedyś złożyliśmy.
Niech Bóg wynagrodzi trud naszym drogim rekolekcjonistom!

EUFRA 14

W dniach 3-12 VII 14r w Straszynie k/Gdańska odbyły się rekolekcje wakacyjne tzw. EUFRA 14 dla członków FZŚ (OFS) z Europy. 48 osób z 10 krajów wzięło udział w tym pięknym spotkaniu . Opiekę duszpasterską sprawował franciszkanin O Hermann-Josef Schlepuetz z Essen z Niemiec i O. Alojzy Pańczak (Reformata) z Polski. Językami używanymi przy tłumaczeniu homilii czy różnych objaśnień był język polski, niemiecki, francuski i włoski (a też angielski w pracach grupowych). Codziennie rano spotykaliśmy się na porannej Mszy św., a wieczorem na komplecie i też dwukrotnie na adoracji N. Sakramentu. Wspólne posiłki poprzedzaliśmy modlitwą, codziennie w innym języku. Mieliśmy 3 wyjazdy:

- do Sierakowic z wycieczką po Kaszubach,

- do Gdańska z zwiedzaniem tego pięknego miasta, prowadzonym przez siostrę tercjarkę z tamtejszej Wspólnoty FZŚ. Tu w kościele OO. Kapucynów wzięliśmy udział we Mszy św. Franciszkańskich Wspólnot, a potem w pikniku w ogrodzie przykościelnym.

- do Malborka, by zwiedzić zamek krzyżacki,

- do Wejherowa, by odprawić drogę krzyżową na Kalwarii Wejherowskiej (trochę przypominającej naszą K.  Zebrzydowską) i w kościele OO. Reformatów spotkać się z miejscową wspólnotą FZŚ przy przygotowanym przez nich cieście. Dziękując zaśpiewaliśmy "Laudate omnes gentes".

W godzinach przedpołudniowych mieliśmy 3 rundy dyskusyjne z tematami:

Franciszkański Zakon Świeckich wczoraj,

Franciszkański Zakon Świeckich dziś,

Franciszkański Zakon Świeckich jutro

i ostatnią-podsumowującą powyższe dyskusje.

Członkowie OFS potrzebują kształcenia (na podstawie Pisma św. i Reguły i Konstytucji OFS) Do tego potrzebna jest także gotowość do dyskusji i "docierania" się z tymi, którzy przychodzą po nas i z zewnętrznym światem. Docieranie się tworzy ciepło w pozytywnym znaczeniu, z ciepło z wytrwałością i konsekwentnym traktowaniem. Jako przykład podano:

pozwolić dzieciom na branie udziału w spotkaniach OFS. Modlitewne znaki uskuteczniać także publicznie np. w restauracji w związku z posiłkiem, przy przejściu obok kościoła, zaznaczać znak krzyża na czołach dzieci, zwłaszcza przy pożegnaniu, modlić się z nimi i mówić o wierze z nimi. Rozważać Biblię-także we wspólnocie parafialnej. Być wiernym w modlitwie (udział w nabożeństwach), postach, ofiarności. Zapraszać rodzinę, krewnych, znajomych na TRANSITUS - misterium śmierci św. Franciszka z Asyżu, piec bułeczki na dzień św. Antoniego.

5 VII o godz. 20 rozpoczęliśmy radosny wieczór z prezentacją pieśni narodowych, b. popularnych w poszczególnych krajach.

Za piękną pogodę, która nam towarzyszyła, za braterską wspólnotę w modlitwie i byciu razem w Domu Rekolekcyjnym i w czasie ciekawych wyjazdów – śpiewaliśmy Bogu Te Deum każdym drgnieniem serca.

                                             nasza kaplica z wizerunkiem św. Jadwigi Królowej w                                                                                   "okienku" nad Tabernakulum

 nasz dom rekolekcyjny-zdjęcie wykonane przed  kościołem parafialnym św.Jacka

nasze świece

w kościele parafialnym św.Jacka. Po Mszy św. niedzielnej Ksiądz Proboszcz opowiada nam o swej Parafii

przed Mszą św. w kościele OO.Kapucynów w Gdańsku. Wspólnota miejscowa wystąpiła ze swoim sztandarem.

piknik w ogrodzie OO.Kapucynów w Gdańsku

zwiedzamy Malbork (O. Alojzy dobrze widoczny)

członkowie EUFRA z Ukrainy, Niemiec, Białorusi nad Bałtykiem

nasz posiłek (część sali)

workshop - nauka j.polskiego

polska grupa dyskusyjna










Brat Zdzisław z Gdańska opowiada o swoim cudownym uzdrowieniu przez przyczynę M.Bożej                                                                                         Pompejańskiej z bardzo zaawansowanej choroby                                                                                         nowotworowej.