I sobota października 2025 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                             knCh!                                        4 X 25

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O. Mariusz Po Mszy św. modliliśmy się jedną częścią Różańca św. W czasie homilii usłyszeliśmy:
Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.
Można te słowa z dzisiejszych czytań włożyć w usta św. O.Franciszka. On sam chciał stać się prostaczkiem i stał się nim. Stąd bracia Franciszkanie nazywają się mniejsi -minores. Co Franciszek przez to rozumiał? Nie chciejcie aby wam służono, lecz odwrotnie. Rozumienie Franciszka zgadzało się bardzo dobrze z rozumieniem P. Jezusa. Bądźcie jak dzieci ! III Ewangelia ważna była dla św. Franciszka, szczególnie ta z Wielkiego Czwartku kiedy Jezus uklęknął i umywał nogi apostołom. Służyć dla niego to była ta minoritas. Też by nie domagać się od ludzi. W czasie Franciszka panowały herezje. Katarzy, albigensi działali odważnie. Bracia Franciszka dla przeciwwagi chcieli ewangelizować. Franciszek radził : nie róbcie tego. Macie być minores. Bracia prosili Franciszka: Ty znasz Ojca św., to uproś pozwolenie byśmy mogli nauczać. Franciszek odpowiedział : absolutnie N IE. To nie rozeznanie woli Bożej, która przez naszą pokorę chce poprosić biskupów, prałatów. Wtedy sami was poproszą byście nauczali, gdy zobaczą jacy jesteście. Franciszek przez minores rozumiał zdolność proszenia. Gdy brakuje wam chleba idźcie od drzwi do drzwi, proście o kawałek chleba. To jest pewnego rodzaju upokorzenie się. U św. Franciszka minores to to co u św. Łukasza - "słudzy nieużyteczni jesteśmy" - tzn.nie jesteśmy niezastąpieni. To trzeba mieć stale przed oczami. to jest ta prostota św. Franciszka.

                                                       

Wspomnienie św. Franciszka z Asyżu

Kolor szat: biały

Rok C, I

XXVI Tydzień zwykły

Czytania:

• z dnia

• ze wspomnienia

Czytania: z dnia

Pierwsze czytanie (Ba 4, 5-12. 27-29)

Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela. Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego przez ofiary składane złym duchom, a nie Bogu. Zapomnieliście o waszym żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała.

Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: «Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo, widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem. Niech nikt się nie śmieje, żem wdowa i opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego.

Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który na was to dopuścił, będzie pamiętał o was. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym».

Psalm (Ps 69, 33-35. 36-37 (R.: por. 34a))

Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, †
niech ożyje serce szukających Boga. *
Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi.
Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, *
morza i wszystko, co w nich żyje.

Pan wysłuchuje biednych i pokornych

Bóg bowiem ocali Syjon †
i miasta Judy zbuduje, *
tam będą mieszkać i mieć posiadłości.
To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, *
miłujący Jego imię przebywać tam będą.

Pan wysłuchuje biednych i pokornych

Aklamacja (por. Mt 11, 25)

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 10, 17-24)

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają».

Wtedy rzekł do nich: «Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».

W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Czytania: ze wspomnienia

Pierwsze czytanie (Ga 6, 14-18)

Bracia:

Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata.

Bo ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie. Na wszystkich tych, którzy się tej zasady trzymać będą, i na Izraela Bożego niech zstąpi pokój i miłosierdzie.

Odtąd niech już nikt nie sprawia mi przykrości: przecież ja na ciele swoim noszę blizny, znamię przynależności do Jezusa.

Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym, bracia! Amen.

Psalm (Ps 16, 1-2a i 5. 7-8. 11 (R.: 5a))

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Tyś jest Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mnie nie zachwieje.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię Twojej radości
i wieczną rozkosz *
po Twojej prawicy.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Aklamacja (Mt 11, 25)

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 11, 25-30)

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Kiedy ostatnio czułeś radość, że twoje imię jest zapisane w niebie?

‘Szczęśliwe oczy’. Uczeń to ten, który ‘patrzy’ na Pana i ‘słucha’ Jego słowa. To nierozłączne działania. Nie wystarczy tylko patrzeć, być biernym świadkiem. Trzeba widzieć i słuchać ze zrozumieniem. To wielki przywilej dla ucznia, dla każdego z nas, że możemy widzieć i być świadkami spełniania się obietnicy Ojca.

Słowo ewangelii na dzisiaj (4 października 2025 r.):

Z ewangelii wg św. Łukasza: Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają». Wtedy rzekł do nich: «Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».
W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 10,17-24):

Obraz: ‘Siedemdziesięciu dwóch’ wraca z doświadczeniem radości i skuteczności ich misji. Przyjrzę się, jak z entuzjazmem dzielą się swoimi przeżyciami i opowieściami. Posłucham ich świadectwa. Zwrócę uwagę na swoje odczucia i skojarzenia.
Myśl: Scena powrotu ‘siedemdziesięciu dwóch’ z misji pełna jest emocji, radości, entuzjazmu, mocy ducha, zwycięstwa nad szatanem. To jest jak ‘powrót do raju’. Zły został pokonany. Człowiek wraca do stanu raju przed grzechem. Powodem radości jest nie tylko ‘zwycięstwo nad szatanem’, ale przede wszystkim ‘zapisanie do księgi życia’. Nie jesteśmy już obcymi, błąkającymi się z dala od Boga, ale jesteśmy ‘wszczepionymi w Chrystusa’ braćmi i siostrami. Uwielbienie, jakie wypowiada Jezus w tym momencie jest jedną z czterech osobistych modlitw, jakie kieruje On do Ojca.
Emocja: ‘Szczęśliwe oczy’. Uczeń to ten, który ‘patrzy’ na Pana i ‘słucha’ Jego słowa. To nierozłączne działania. Nie wystarczy tylko patrzeć, być biernym świadkiem. Trzeba widzieć i słuchać ze zrozumieniem. To wielki przywilej dla ucznia, dla każdego z nas, że możemy widzieć i być świadkami spełniania się obietnicy Ojca.
Wezwanie: Poproszę o łaskę doceniania daru Słowa, Pisma świętego i Sakramentów, jakie mam do dyspozycji. Podziękuję za wolność dzieci i uczestniczenie w życiu Bożym.
Jubileusz 2025: Spes non confundit zachęca nas, abyśmy trwali w bliskości z Matką, Maryją. „Nadzieja znajduje swoje najwznioślejsze świadectwo w Matce Bożej. W Niej widzimy, że nadzieja nie jest łatwowiernym optymizmem, lecz darem łaski w realizmie życia” (24). W tym duchu odmówię dziesiątek różańca, tajemnicę Ukrzyżowania i śmierci Jezusa, łącząc się z Matką u stóp krzyża.