II sobota października 2025 r - spotkanie modlitewne FZŚ

 T                                                      knCh!                  11.X. 2025

    Mszę św. o godz. 9 odprawił Ojciec Kapucyn zastępujący O.Łukasza. W czasie homilii usłyszeliśmy: Siostry i Bracia - niech Pan obdarzy was pokojem! Dziś liturgia mówi o Słowie, jaką ma moc. Konflikt powstaje przez słowo nieporozumienia, wywołuje napięcie. Czasem parę słów powoduje zerwanie relacji na długie lata. Słowo - przepraszam, rozładowuje napięcie. Nieraz słowo dodaje "skrzydeł". Np. nauczyciel mówi - "pięknie to zrobiłeś". Skoro słowo nasze ma taką moc o ile bardziej ma moc Słowo Boga. W Ewangelii na dziś czytamy:
Gdy Jezus mówił do tłumów, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś».
Lecz On rzekł: «Owszem, ale również błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je».
Czy naszym życiem jest podążanie za Słowem Bożym? W FZŚ istotne jest życie Ewangelią Jezusa Chrystusa. Naszą regułą są wyjątki z Ewangelii św. bez interpretacji. Mieć brewiarz, żyć Ewangelią - to ważne w FZŚ, postawić Słowo w centrum naszego życia!

Kontynuacją tematu z homilii były rozważania O. Łukasza na salce 003.

Liturgia była sprawą fundamentalną u św. Franciszka. Potrzebna jest formacja ciągła, codzienna! Kościół na każdy dzień daje nam Słowo Boże. Jest ono projektem woli Boga dla każdego z nas. Kościół daje nam je kropla po kropli. Słowo Boże z liturgii każdego dnia jest podstawą formacji ciągłej. Franciszkanin powinien znać dobrze Słowo Boże na każdy dzień. Niezwykle ważne jest, by wstępem do nowego dnia było Słowo Boże. Słowo to mówi o Bogu ale i o nas samych. Słowo Boże jest manną codzienności. Słowo Boże to pokarm, który ci wystarczy!, wycisnąć z niego wszystko! Św. Franciszek tak czynił i dopiero potem szedł dalej. Każde powołanie jest poranne. Nim coś zrobię, siadam przed Słowem, które jest precyzyjnym punktem odniesienia. Na wstępie Ewangelii św. Jana czytam: "na początku było Słowo..". Słowo Boga czyni taki sam dzień INNYM, gdyż ono tka dzień. Jeśli się ono nawet powtarza, jest inne, bo my jesteśmy inni. Franciszkanin świecki ma znaleźć metodę, by Słowo Boże było elementem, które należy do jego życia. Jaka jest moja metoda, by Słowo Boże stało się elementem mojego życia? Ma powstać pewien typ relacji między mną, a Słowem Bożym. Bez tego nie mogę się obejść. Jeśli to zaniedbam, to widzę tylko na 1 oko. Stawiam pytanie: do czego mnie Słowo Boże wzywa? To ważne, by pobożność była autentyczna. Duchu św. daj mi tę łaskę, bym Słowo Boże czytał jako mój program na dzień. O wadze Słowa Bożego mówi Benedykt XVI w Dei Verbum. W czasie konferencji O Łukasza poszczególne osoby z naszej Wspólnoty wypowiadały się na temat własnego spotkania ze Słowem Bożym już u progu dnia, o metodach Jego pozyskiwania i zatrzymywania.

Jak zwykle spotkanie na salce rozpoczęliśmy i zakończyliśmy modlitwą.

                                                       

św Franciszek z bazyliki M B.Anielskiej w dolnym Asyżu,

w koszyczku, który trzyma mają stale gniazdo synogarlice. Tego wielkiego miłośnika przyrody nie opuszczają one nawet  po śmierci

Dzień Powszedni

Kolor szat: zielony, biały

Rok C, I

XXVII Tydzień zwykły

Pierwsze czytanie (Jl 4, 12-21)

To mówi Pan:

„Niech się ockną i przybędą te narody na Dolinę Joszafat, bo tam zasiądę i będę sądził narody okoliczne. Zapuśćcie sierp, bo dojrzało żniwo; pójdźcie i zstąpcie, bo pełna jest tłocznia, przelewają się kadzie, bo złość ich jest wielka.

Tłumy i tłumy w Dolinie Wyroku znajdować się będą, bo bliski jest dzień Pana w Dolinie Wyroku. Słońce i księżyc się zaćmią, a gwiazdy światłość swą utracą. A Pan zagrzmi z Syjonu i z Jeruzalem głos swój tak podniesie, że niebiosa i ziemia zadrżą. Ale Pan jest ucieczką swego ludu i mocą synów Izraela. I poznacie, że Ja jestem Pan, Bóg wasz, co mieszkam na Syjonie, górze mojej świętej; a tak Jeruzalem będzie święte i przez nie już obcy nie będą przechodzić.

I stanie się owego dnia, że góry moszczem ociekać będą, a pagórki mlekiem opływać i wszystkie strumienie judzkie napełnią się wodą, a z domu Pana wypłynie źródło, które nawodni strumień Szittim. Egipt będzie wydany na spustoszenie, a Edom zamieni się w straszną pustynię z powodu nieprawości uczynionych synom judzkim, gdyż krew niewinną przelewali w ich ziemi. Lecz ziemia Judy na wieki będzie zamieszkana, a Jeruzalem z pokolenia w pokolenie. Pomszczę ich krew, nie pozostawię bez kary; a Pan zamieszka na Syjonie”.

Psalm (Ps 97, 1-2. 5-6. 11-12)

Pan króluje, wesel się, ziemio,
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego,
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana,
przed obliczem władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa,
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Światło wschodzi dla sprawiedliwego
i radość dla ludzi prawego serca.
Radujcie się w Panu sprawiedliwi
i sławcie Jego święte imię.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Aklamacja (Łk 11, 28)

Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego
i zachowują je wiernie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 11, 27-28)

Gdy Jezus mówił do tłumów, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś».

Lecz On rzekł: «Owszem, ale również błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je».

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Nie tylko słuchać, ale żyć Słowem

Kobieta z tłumu wykrzykuje słowa podziwu dla Matki Jezusa, lecz On kieruje uwagę ku istocie wiary: błogosławiony jest ten, kto słucha słowa Bożego i zachowuje je w sercu. Dzisiejsza Ewangelia zaprasza, by podziw przekształcić w naśladowanie, a słuchanie w codzienną wierność. To wierność, z której rodzi się nadzieja, mająca moc przemieniać nas i innych.

Słowo na dziś (Łk 11,27-28)

Z ewangelii wg św. Łukasza: Gdy On to mówił, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś». Lecz On rzekł: «Owszem, ale przecież błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je».

Komentarz do Ewangelii (Sobota, 11 października 2025 r.)

Obraz: Ten krótki dialog, jaki mamy w dzisiejszym fragmencie uświadamia nam, że Jezusa słuchają i reagują na Jego słowa tłumy ludzi. Posłucham tych słów i zwrócę uwagę na swoje myśli i pojawiające się odczucia.

Myśl: Ta krótka wymiana zdań między kobietą z tłumu a Jezusem ukazuje przejście jakie dokonuje się w historii uczniów pierwszego pokolenia i późniejszej historii Kościoła. Ukazuje też rozwój, jaki powinien się dokonać w każdym z nas. Istotne jest to, co ja wybieram. Nie mam "podziwiać" Maryi, ale muszę uczyć się od Niej i naśladować Ją. To, co się liczy ostatecznie to moja osobista decyzja, aby "słuchać i zachowywać Słowo". Dokonuje się to na płaszczyźnie indywidualnej i wspólnotowej.

Emocja: Słuchać i zachowywać. Jezus nie umniejsza roli Matki. Wskazuje jednak na to, co jest najważniejsze dla każdego wierzącego indywidualnie i we wspólnocie. Ze słuchania słowa i zachowywania go rodzi się nasze życie w duchu, nasza codzienna wierność w miłości Boga i służbie braciom.

Wezwanie: Poproszę o łaskę takiego słuchania słowa, które wydaje owoc w moim życiu. Podziękuję Panu za dar Słowa, które przychodzi przez Pismo św., przez nauczanie Kościoła i przez głos sumienia.
Jubileusz 2025: Na zakończenie bulli Spes non confundit Franciszek wyraził życzenie: pozwólmy, by od teraz pociągnęła nas nadzieja i pozwólmy, by przez nas stała się zaraźliwa dla tych, którzy jej pragną. Niech nasze życie mówi im: "Ufaj Panu, bądź mężny, niech się twe serce umocni, ufaj Panu!" (Ps 27, 14). Niech moc nadziei wypełnia naszą teraźniejszość, w ufnym oczekiwaniu na powrót Pana Jezusa Chrystusa, któremu niech będzie cześć i chwała teraz i na przyszłe wieki (25). Odmówię modlitwę: Zdrowaś Maryjo...

I sobota października 2025 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                             knCh!                                        4 X 25

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O. Mariusz Po Mszy św. modliliśmy się jedną częścią Różańca św. W czasie homilii usłyszeliśmy:
Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.
Można te słowa z dzisiejszych czytań włożyć w usta św. O.Franciszka. On sam chciał stać się prostaczkiem i stał się nim. Stąd bracia Franciszkanie nazywają się mniejsi -minores. Co Franciszek przez to rozumiał? Nie chciejcie aby wam służono, lecz odwrotnie. Rozumienie Franciszka zgadzało się bardzo dobrze z rozumieniem P. Jezusa. Bądźcie jak dzieci ! III Ewangelia ważna była dla św. Franciszka, szczególnie ta z Wielkiego Czwartku kiedy Jezus uklęknął i umywał nogi apostołom. Służyć dla niego to była ta minoritas. Też by nie domagać się od ludzi. W czasie Franciszka panowały herezje. Katarzy, albigensi działali odważnie. Bracia Franciszka dla przeciwwagi chcieli ewangelizować. Franciszek radził : nie róbcie tego. Macie być minores. Bracia prosili Franciszka: Ty znasz Ojca św., to uproś pozwolenie byśmy mogli nauczać. Franciszek odpowiedział : absolutnie N IE. To nie rozeznanie woli Bożej, która przez naszą pokorę chce poprosić biskupów, prałatów. Wtedy sami was poproszą byście nauczali, gdy zobaczą jacy jesteście. Franciszek przez minores rozumiał zdolność proszenia. Gdy brakuje wam chleba idźcie od drzwi do drzwi, proście o kawałek chleba. To jest pewnego rodzaju upokorzenie się. U św. Franciszka minores to to co u św. Łukasza - "słudzy nieużyteczni jesteśmy" - tzn.nie jesteśmy niezastąpieni. To trzeba mieć stale przed oczami. to jest ta prostota św. Franciszka.

                                                       

Wspomnienie św. Franciszka z Asyżu

Kolor szat: biały

Rok C, I

XXVI Tydzień zwykły

Czytania:

• z dnia

• ze wspomnienia

Czytania: z dnia

Pierwsze czytanie (Ba 4, 5-12. 27-29)

Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela. Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego przez ofiary składane złym duchom, a nie Bogu. Zapomnieliście o waszym żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała.

Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: «Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo, widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem. Niech nikt się nie śmieje, żem wdowa i opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego.

Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który na was to dopuścił, będzie pamiętał o was. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym».

Psalm (Ps 69, 33-35. 36-37 (R.: por. 34a))

Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, †
niech ożyje serce szukających Boga. *
Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi.
Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, *
morza i wszystko, co w nich żyje.

Pan wysłuchuje biednych i pokornych

Bóg bowiem ocali Syjon †
i miasta Judy zbuduje, *
tam będą mieszkać i mieć posiadłości.
To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, *
miłujący Jego imię przebywać tam będą.

Pan wysłuchuje biednych i pokornych

Aklamacja (por. Mt 11, 25)

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 10, 17-24)

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają».

Wtedy rzekł do nich: «Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».

W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Czytania: ze wspomnienia

Pierwsze czytanie (Ga 6, 14-18)

Bracia:

Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata.

Bo ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie. Na wszystkich tych, którzy się tej zasady trzymać będą, i na Izraela Bożego niech zstąpi pokój i miłosierdzie.

Odtąd niech już nikt nie sprawia mi przykrości: przecież ja na ciele swoim noszę blizny, znamię przynależności do Jezusa.

Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym, bracia! Amen.

Psalm (Ps 16, 1-2a i 5. 7-8. 11 (R.: 5a))

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Tyś jest Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mnie nie zachwieje.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię Twojej radości
i wieczną rozkosz *
po Twojej prawicy.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Aklamacja (Mt 11, 25)

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 11, 25-30)

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Kiedy ostatnio czułeś radość, że twoje imię jest zapisane w niebie?

‘Szczęśliwe oczy’. Uczeń to ten, który ‘patrzy’ na Pana i ‘słucha’ Jego słowa. To nierozłączne działania. Nie wystarczy tylko patrzeć, być biernym świadkiem. Trzeba widzieć i słuchać ze zrozumieniem. To wielki przywilej dla ucznia, dla każdego z nas, że możemy widzieć i być świadkami spełniania się obietnicy Ojca.

Słowo ewangelii na dzisiaj (4 października 2025 r.):

Z ewangelii wg św. Łukasza: Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają». Wtedy rzekł do nich: «Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».
W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 10,17-24):

Obraz: ‘Siedemdziesięciu dwóch’ wraca z doświadczeniem radości i skuteczności ich misji. Przyjrzę się, jak z entuzjazmem dzielą się swoimi przeżyciami i opowieściami. Posłucham ich świadectwa. Zwrócę uwagę na swoje odczucia i skojarzenia.
Myśl: Scena powrotu ‘siedemdziesięciu dwóch’ z misji pełna jest emocji, radości, entuzjazmu, mocy ducha, zwycięstwa nad szatanem. To jest jak ‘powrót do raju’. Zły został pokonany. Człowiek wraca do stanu raju przed grzechem. Powodem radości jest nie tylko ‘zwycięstwo nad szatanem’, ale przede wszystkim ‘zapisanie do księgi życia’. Nie jesteśmy już obcymi, błąkającymi się z dala od Boga, ale jesteśmy ‘wszczepionymi w Chrystusa’ braćmi i siostrami. Uwielbienie, jakie wypowiada Jezus w tym momencie jest jedną z czterech osobistych modlitw, jakie kieruje On do Ojca.
Emocja: ‘Szczęśliwe oczy’. Uczeń to ten, który ‘patrzy’ na Pana i ‘słucha’ Jego słowa. To nierozłączne działania. Nie wystarczy tylko patrzeć, być biernym świadkiem. Trzeba widzieć i słuchać ze zrozumieniem. To wielki przywilej dla ucznia, dla każdego z nas, że możemy widzieć i być świadkami spełniania się obietnicy Ojca.
Wezwanie: Poproszę o łaskę doceniania daru Słowa, Pisma świętego i Sakramentów, jakie mam do dyspozycji. Podziękuję za wolność dzieci i uczestniczenie w życiu Bożym.
Jubileusz 2025: Spes non confundit zachęca nas, abyśmy trwali w bliskości z Matką, Maryją. „Nadzieja znajduje swoje najwznioślejsze świadectwo w Matce Bożej. W Niej widzimy, że nadzieja nie jest łatwowiernym optymizmem, lecz darem łaski w realizmie życia” (24). W tym duchu odmówię dziesiątek różańca, tajemnicę Ukrzyżowania i śmierci Jezusa, łącząc się z Matką u stóp krzyża.