II sobota grudnia 2025 r - spotkanie modlitewne FZŚ

 T                                                                         knCh!                               13 XII. 2025

        Mszę św. o g 9 odprawił O.Łukasz. W czasie homilii usłyszeliśmy.
Siostry i Bracia, niech Pan was obdarzy pokojem. Eliasz miał przyjść, zapowiada Jan Chrzciciel. On już przyszedł, Żydzi nie byli w stanie przyjąć go. P. Jezus nazywa ich plemieniem żmijowym. Nie był Jezus przyjmowany jako Mesjasz. O św. J.Chrzcicielu P Jezus powiedział, że największy w Królestwie niebieskim jest mniejszy niż on. J.Chrzciciel mógł o P.Jezusie powiedzieć tylko: oto Baranek Boży. Nie mógł powiedzieć jak św Paweł: dla mnie żyć to Chrystus. My żyjemy już w Nowym Testamencie. Jak Bóg przychodzi w naszym życiu? Na pewno w czasie Mszy św. Czy tylko?
Czy rozpoznajemy Go przychodzącego w różnych okolicznościach naszego życia?. Czy możemy powiedzieć dla mnie żyć to Chrystus? Prostujcie ściężki dla Niego, wszyscy ujrzą zbawienie Boże.
Po Mszy św. modliliśmy się litanią do św. Franciszka. Potem odbyło się spotkanie na salce, gdzie wysłuchaliśmy wykładu jednego z braci na temat różnego przedstawiana żłóbka. Zajęliśmy się też aktualnymi sprawami jak opłatek Wspólnot przy kośc. OO Kapucynów, przygotowywaniem paczek dla chorych .                                      

                                    

        Wspomnienie św. Łucji, dziewicy i męczennicy

Kolor szat: czerwony

Rok A, II

II Tydzień Adwentu

Pierwsze czytanie (Syr 48, 1-4. 9-11)

Powstał Eliasz, prorok jak ogień,
a słowo jego płonęło jak pochodnia.
On głód na nich sprowadził,
a swoją gorliwością zmniejszył ich liczbę.
Słowem Pańskim zamknął niebo,
z niego również trzy razy sprowadził ogień.
Jakże wsławiony jesteś, Eliaszu, przez swoje cuda
i któż się może pochwalić, że tobie jest równy?
Ty, który zostałeś wzięty w skłębionym płomieniu,
na wozie o koniach ognistych.
O tobie napisano, żeś zachowany na czasy stosowne,
by uśmierzyć gniew przed pomstą,
by zwrócić serce ojca do syna,
i pokolenia Jakuba odnowić.
Szczęśliwi, którzy cię widzieli,
i ci, którzy w miłości posnęli,
albowiem i my na pewno żyć będziemy.

Psalm (Ps 80, 2ac i 3b, 15-16, 18-19)

Usłysz, Pasterzu Izraela,
Ty, który zasiadasz nad cherubinami.
Zbudź swą potęgę
i przyjdź nam z pomocą.

Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie

Powróć, Boże Zastępów,
wejrzyj z nieba, spójrz i nawiedź tę winorośl.
I chroń to, co zasadziła Twoja prawica,
latorośl, którą umocniłeś dla siebie.

Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie

Wyciągnij rękę nad mężem Twojej prawicy,
nad synem człowieczym,
którego umocniłeś w swej służbie.
Już więcej nie odwrócimy się od Ciebie,
daj nam nowe życie, a będziemy Cię chwalili.

Odnów nas, Boże, i daj nam zbawienie

Aklamacja (Łk 3, 4. 6)

Przygotujcie drogę Panu, prostujcie ścieżki dla Niego;
wszyscy ludzie ujrzą zbawienie Boże.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 17, 10-13)

Kiedy schodzili z góry, uczniowie zapytali Jezusa:

„Czemu uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?” On odparł: „Eliasz istotnie przyjdzie i naprawi wszystko. Lecz powiadam wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli. Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał”. Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu.

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Częsta pokusa życia duchowego. Tylko Jezus może nas od niej ustrzec

To jest częsta pokusa życia duchowego – manipulowanie Bogiem. Uczniowie upadają w lęku, a Pan przywołuje ich na powrót do życie. Doświadczenie bezradności w życiu duchowym jest wielkim wyzwaniem. Uczniowie stopniowo w rozmowie z Panem odkrywają prawdę o historii (Eliaszu), o teraźniejszości (Janie Chrzcicielu) i o przyszłości (Krzyż i Zmartwychwstanie).

Czytania: Syr 48,1-4.9-11; Mt 17,10-13

Z ewangelii wg św. Mateusza:

"Wtedy zapytali Go uczniowie: «Czemu więc uczeni w Piśmie twierdzą, że najpierw musi przyjść Eliasz?» On odparł: «Eliasz istotnie przyjdzie i naprawi wszystko. Lecz powiadam wam: Eliasz już przyszedł, a nie poznali go i postąpili z nim tak, jak chcieli. Tak i Syn Człowieczy będzie od nich cierpiał». Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu".

Komentarz do Ewangelii:

Obraz: Jesteśmy wraz z Jezusem oraz trzema uczniami na Górze Przemienienia, którą tradycja utożsamia z Górą Tabor. Uczniowie nie rozumieją tego, co się dzieje. Dopytują. Posłucham tej rozmowy Jezusa ze swoimi uczniami. Przyjrzę się swoim skojarzeniom i odczuciom.

Myśl: Jezus przemienia się wobec uczniów. To ważne doświadczenie w życiu Pana, ale też w życiu uczniów. Widzą chwałę Boga, a jednocześnie jest to coś, co ich onieśmiela, a nawet przeraża. Doświadczają coś, czego nie rozumieją, nad czym nie mogą zapanować. To jest częsta pokusa życia duchowego – manipulowanie Bogiem. Uczniowie upadają w lęku, a Pan przywołuje ich na powrót do życie. Doświadczenie bezradności w życiu duchowym jest wielkim wyzwaniem. Uczniowie stopniowo w rozmowie z Panem odkrywają prawdę o historii (Eliaszu), o teraźniejszości (Janie Chrzcicielu) i o przyszłości (Krzyż i Zmartwychwstanie).

Emocja: Życie wyobrażeniami. To wielkie wyzwanie, a czasami także wielka pokusa – żyć wyobrażeniem Boga, którego sobie ‘konstruuję’, a nie odkrywam i przyjmuję. Na różne sposoby tłumaczymy sobie świat i rzeczywistość wokół nas. Trzeba nam jednak mieć postawę rozeznawania, żeby ‘podnieść oczy, nie widzieć nikogo, tylko samego Jezusa’. Wtedy dopiero będziemy mogli ‘zrozumieć’ o czym Bóg mówi.

Wezwanie: Poproszę o łaskę dostrzegania piękna przebywania z Panem, doceniając milczenie i modlitwę. Podziękuję Jezusowi za znaki i doświadczenia, które nas prowadzą w życiu.

Jubileusz 2025: Leon XIV zachęcał młodych do modlitwy, która podtrzymuje radość Ewangelii i chrześcijański entuzjazm. „’Entuzjazm’ oznacza ‘mieć Boga w duszy’: kiedy Pan mieszka w nas, nadzieja, którą nam daje, staje się owocna dla świata. Zobaczcie, nadzieja jest cnotą ubogą, ponieważ pojawia się z pustymi rękami: są to ręce wolne, aby otworzyć drzwi, które wydają się zamknięte przez zmęczenie, ból i rozczarowanie.” Chwilę zatrzymam się nad tą zachętą. Odmówię modlitwę Pod Twoją obronę...

I sobota grudnia 2025 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                    knCh!                                6 XII 25
                   

                                                                               

                                                   

    Msza św. o godz. 9 została odprawiona przez zastępcę O. Mariusza, także O.Kapucyna.
Po Mszy św. modliliśmy się, jak zwykle w I sobotę miesiąca jedną częścią Różańca św. - tajemnicami światła. W czasie homilii usłyszeliśmy.
W kontekście dzisiejszej Ewangelii możemy powiedzieć, że P.Jezus określa misje przez ubogich. Tym ostatnim poświęcił swą adhortację Leon XIV. Charytatywnie potrafią pomagać nie tylko ludzie wierzący. Ci ostatni czynią to z większą motywacją. P. Jezus bowiem patrzył na biedę najgłębiej pojętą uwzględniając np. zagubienie, nieumiejętność kochania, które towarzyszą wielu. Człowiek wierzący dobrze wie, że ten, kto czyni krzywdę komuś, czyni ją przede wszystkim sobie, bo grzeszy. Wystarczy tu wspomnieć złodzieja. Dlatego troska charytatywna winna objąć nie tylko sprawy ciała ale i ducha, a w tym ostatnim, głównym narzędziem jest modlitwa. Kapłani ogrywają bardzo ważną rolę w walce ze złem, dlatego P Jezus mówi o tym, że potrzebni są robotnicy na jego żniwach. Stale winniśmy o tym pamiętać i modlić się w tej intencji.

ANTYFONA NA WEJŚCIE	por. Ps 80, 2. 4
Przybądź, Panie, który królujesz w niebie, * i okaż nam swoje oblicze, * a będziemy zbawieni.

KOLEKTA
Boże, Ty zesłałeś na ten świat Twojego Jedynego Syna, aby wybawił ludzi z niewoli grzechu, † daj nam, oczekującym z wiarą Twojej łaski, * osiągnąć prawdziwą wolność. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków.

PIERWSZE CZYTANIE Bóg zlituje się nad swoim ludem

Iz 30, 19-21. 23-26

Czytanie z Księgi proroka Izajasza To mówi Pan Bóg, Święty Izraela: Zaiste, o ludu, który zamieszkujesz Syjon w Jerozolimie, nie będziesz gorzko płakał. Rychło okaże ci On łaskę na głos twojej prośby. Ledwie usłyszy, odpowie ci. Choćby ci dał Pan chleb ucisku i wodę utrapienia, twój Nauczyciel już nie odstąpi, a oczy twoje patrzeć będą na twego Mistrza. Twoje uszy usłyszą słowa rozlegające się za tobą: «To jest droga, idźcie nią!», jeśli chciałbyś iść na prawo lub na lewo. On ześle deszcz na zboże, którym obsiejesz rolę, a pokarm z plonów ziemi będzie soczysty i pożywny. Twoje trzody będą się pasły w owym dniu na rozległych łąkach. Woły i osły obrabiające rolę żreć będą paszę dobrze przyprawioną, która została starannie przewiana. Dojdzie do tego, że na każdej wysokiej górze i na każdym wyniosłym pagórku będą strumienie płynących wód na czas wielkiej rzezi, gdy padną warownie. Wówczas światło księżyca będzie jak światło słoneczne, a światło słońca będzie siedmiokrotne, jakby światło siedmiu dni, w dniu, gdy Pan opatrzy rany swego ludu i uleczy jego sińce po razach. Oto słowo Boże.

PSALM RESPONSORYJNY

Ps 147A (146), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: por. Iz 30, 18)

Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.
1	Chwalcie Pana, bo dobrze jest śpiewać psalmy Bogu, *
	słodko jest Go wysławiać.
2	Pan buduje Jeruzalem, *
	gromadzi rozproszonych z Izraela.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.
3	On leczy złamanych na duchu *
	i przewiązuje ich rany.
4	On liczy wszystkie gwiazdy *
	i każdej imię nadaje.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.
5	Nasz Pan jest wielki i potężny, *
	a Jego mądrość niewypowiedziana.
6	Pan dźwiga pokornych, *
	karki grzeszników zgina do ziemi.
Refren: Szczęśliwi wszyscy, co ufają Panu. Albo: Alleluja.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ	Iz 33, 22
Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja. Pan jest naszym sędzią, Pan naszym prawodawcą, Pan naszym królem, On nas zbawi. Aklamacja: Alleluja, alleluja, alleluja.

EWANGELIA

Mt 9, 35 – 10, 1. 5a. 6-8

✠ Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza Jezus obchodził wszystkie miasta i wioski. Nauczał w tamtejszych synagogach, głosił Ewangelię o królestwie i leczył wszystkie choroby i wszystkie słabości. A widząc tłumy ludzi, litował się nad nimi, bo byli znękani i porzuceni, jak owce niemające pasterza. Wtedy rzekł do swych uczniów: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało. Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo». Wtedy przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości. Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Idźcie do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie. Uzdrawiajcie chorych, wskrzeszajcie umarłych, oczyszczajcie trędowatych, wypędzajcie złe duchy. Darmo otrzymaliście, darmo dawajcie». Oto słowo Pańskie.

II sobota listopada 2025 r - spotkanie modlitewne i wspólnotowe z racji profesji w FZŚ

 T                                                              knCh!                      8 XI 25

    Mszę św. o g 9 odprawił O. Łukasz Stec. przy ołtarzu był zapalony paschał, gdyż tego dnia odbyła się profesja  czasowa i wieczysta, łącznie 4 osób - 2 sióstr i 2-óch braci: Agata, Pola, Bartłomiej, Kordian. Po odczytaniu Ewangelii tego dnia, powyższe osoby poprosiły o dopuszczenie ich do profesji. Po tym Ojciec Łukasz wypowiedział krótką homilię, w której usłyszeliśmy: dziś liturgia jest jedną wielka katechezą. Od Chrztu św. jesteśmy wszczepieni w Jezusa Chrystusa. Duch św. umacnia nas w P. Jezusie - wszystkie III Zakony Franciszkańskie, w tym FZŚ. Więź Chrztu św. Wspólnoty jest większa niż więzi krwi. Bogu niech będą dzięki ! Gdy zobowiązuję się do czegoś w Kościele, to jest to łaska. Jemu należy się uwielbienie. Po homilii odbyła się profesja wieczysta w 2 przypadkach i czasowa w 2 przypadkach. Profesi mieli odpowiedzieć na pytanie: czy jako świeccy chcą oni być wiernymi Ewangelii naśladując św. Franciszka z Asyżu, czy chcą podjąć ducha służby, czy chcą rozszerzać ducha franciszkańskiego. Po Mszy św. 2 siostry Agata i Danuta przystąpiły do postulatu. Po tej uroczystości zostało wykonane wspólne zdjęcie, pogratulowaliśmy wszystkim tym osobom oklaskami i odśpiewanym błogosławieństwem św. Franciszka, która była w tym wypadku naszą krótką tym razem modlitwą za nich: NIECH PAN WAM BŁOGOSŁAWI I NIECH WAS STRZEŻE, NIECH WAM OKAŻE OBLICZE SWOJE I ZMIŁUJE SIĘ NAD WAMI, NIECH ZWRÓCI KU WAM TWARZ SWOJĄ I NIECH WAS OBDARZY POKOJEM !. Po tych uroczystościach odbyło się spotkanie na salce: profesów, O. Łukasza ze wspólnotą FZŚ i członkami rodzin profesów. Szczególnie pozytywnie odebraliśmy uczestnictwo w tym spotkaniu kilku braci Kapucynów, którzy w rozmowach z poszczególnymi osobami dzielili się świadectwem swego życia franciszkańskiego w duchu pokory, miłości. Posługiwali oni także w czasie Mszy św. w oprawie muzycznej i posłudze przy ołtarzu. DEO GRATIAS! Radością napawa fakt, że wśród profesów były osoby młode. Oby z Bożą pomocą były żywymi świadkami Ewangelii, na przykładzie św. O. Franciszka, we wszystkich okolicznościach życia, w radości i dziękczynieniu Bogu za prowadzenie Boże w ich życiu, odkrywane głębią modlitwy, uczestnictwem w Sakramentach św. Kościoła. Spotkaniu na salce towarzyszyło korzystanie z wielu smakołyków przygotowanych przez różne osoby, w tym przez naszą S. Michasię Zagorzec, byłą Przełożoną FZŚ, która mimo bardzo podeszłego wieku i posługiwania się dwoma kulami, przygotowała pyszną szarlotkę.

Św. Ojcze Franciszku dopomagaj nam, byśmy byli coraz lepszymi narzędziami Bożego pokoju !!

Dzień Powszedni

Kolor szat: zielony, biały

Rok C, I

XXXI Tydzień zwykły

Pierwsze czytanie (Rz 16, 3-9. 16. 22-27)

Bracia:

Pozdrówcie współpracowników moich w Chrystusie Jezusie, Pryskę i Akwilę, którzy za moje życie nadstawiali swe głowy i którym winienem wdzięczność nie tylko ja sam, ale i wszystkie Kościoły nawróconych pogan. Pozdrówcie także Kościół, który się zbiera w ich domu.

Pozdrówcie mojego umiłowanego Epeneta, który należy do pierwocin złożonych Chrystusowi przez Azję. Pozdrówcie Marię, która poniosła wiele trudów dla waszego dobra. Pozdrówcie Andronika i Juniasa, moich rodaków i współtowarzyszy więzienia, którzy się wyróżniają między apostołami, a którzy przede mną przystali do Chrystusa. Pozdrówcie umiłowanego mego w Panu Ampliata. Pozdrówcie współpracownika naszego w Chrystusie Urbana i umiłowanego mego Stachysa.

Pozdrówcie wzajemnie jedni drugich pocałunkiem świętym. Pozdrawiają was wszystkie Kościoły Chrystusa.

Pozdrawiam was w Panu i ja, Tercjusz, który pisałem ten list. Pozdrawia was Gajus, który jest gospodarzem moim i całego Kościoła. Pozdrawia was Erast, skarbnik miasta, i Kwartus, brat.

Temu, który ma moc utwierdzić was zgodnie z Ewangelią i moim głoszeniem Jezusa Chrystusa, zgodnie z objawioną tajemnicą, dla dawnych wieków ukrytą, teraz jednak ujawnioną, a przez pisma prorockie na rozkaz odwiecznego Boga wszystkim narodom obwieszczoną, dla skłonienia ich do posłuszeństwa wierze, Bogu, który jedynie jest mądry, przez Jezusa Chrystusa niech będzie chwała na wieki wieków. Amen.

Psalm (Ps 145, 2-3. 4-5. 10-11)

Każdego dnia będę Ciebie błogosławił
i na wieki wysławiał Twoje imię.
Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały,
a wielkość Jego niezgłębiona.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Pokolenie pokoleniu głosi Twoje dzieła
i zwiastuje Twoje potężny czyny.
Głoszą wspaniałą chwałę Twego majestatu
i rozpowiadają Twoje cuda.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła
i niech Cię błogosławią Twoi święci.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa
i niech głoszą Twoją potęgę.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu

Aklamacja (2 Kor 8, 9)

Jezus Chrystus będąc bogaty, dla was stał się ubogim,
aby was swoim ubóstwem ubogacić.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 16, 9-15)

Jezus powiedział do swoich uczniów:

„Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy wszystko się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków.

Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobra kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze?

Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie”.

Słuchali tego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie z Niego.

Powiedział więc do nich: „To wy właśnie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co za wielkie uchodzi między ludźmi, obrzydliwością jest w oczach Bożych”.

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Bóg zna serca – prawdziwy sprawdzian mądrości

Prawdziwa mądrość. Faryzeusze ‘podrwiwali sobie’ z Jezusa, traktując Go jako nie dostosowanego do logiki czasu, ludzkiej mądrości. Ale to oni byli krótkowzroczni. Postępowali niewłaściwie i okazali się niewierni. Człowiek zawsze poniesie porażkę, jeśli będzie pokładał nadzieję w sobie i swojej mądrości.

Słowo ewangelii na dzisiaj (8 listopada 2025 r.):

Z ewangelii wg św. Łukasza: Ja też wam powiadam: Pozyskujcie sobie przyjaciół niegodziwą mamoną, aby gdy [wszystko] się skończy, przyjęto was do wiecznych przybytków.
Kto w drobnej rzeczy jest wierny, ten i w wielkiej będzie wierny; a kto w drobnej rzeczy jest nieuczciwy, ten i w wielkiej nieuczciwy będzie. Jeśli więc w zarządzie niegodziwą mamoną nie okazaliście się wierni, prawdziwe dobro kto wam powierzy? Jeśli w zarządzie cudzym dobrem nie okazaliście się wierni, kto wam da wasze?
Żaden sługa nie może dwom panom służyć. Gdyż albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował; albo z tamtym będzie trzymał, a tym wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie».
Słuchali tego wszystkiego chciwi na grosz faryzeusze i podrwiwali sobie z Niego. Powiedział więc do nich: «To wy właśnie wobec ludzi udajecie sprawiedliwych, ale Bóg zna wasze serca. To bowiem, co za wielkie uchodzi między ludźmi, obrzydliwością jest w oczach Bożych.

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 16,9-15):

Obraz: Jesteśmy wciąż z Jezusem, uczniami i tłumem ‘grzeszników’ w domu ‘pewnego faryzeusza’. Posłucham słów Jezusa, który zaprasza mnie, abym przeszedł od tendencji do gromadzenia dóbr do logiki daru. Zwrócę uwagę, jakie emocje wywołuje we mnie ta perspektywa.
Myśl: Rzeczywistość ziemska rzutuje na naszą przyszłość. Dary, które otrzymujemy na ziemi są narzędziami zapewnienia sobie prosperity przyszłego życia. Właściwy użytek z tego, co zostało nam dane, zaowocuje przyszłym dobrem. Nie wolno nam się łudzić, służyć ‘dwom panom’. Musimy wybrać: albo Bóg, albo mamona. Nasz wybór zdefiniuje naszą przyszłość. Zamykając się na innych i zagarniając dobra dla siebie, żyję fałszywym oczekiwaniem, że mogę mieć wszystko. Wiara w Boga polega na tym, że jesteśmy wierni misji, którą On nam powierzył, dzielenia się dobrami z braćmi i nie gromadzenia ich dla siebie.
Emocja: Prawdziwa mądrość. Faryzeusze ‘podrwiwali sobie’ z Jezusa, traktując Go jako nie dostosowanego do logiki czasu, ludzkiej mądrości. Ale to oni byli krótkowzroczni. Postępowali niewłaściwie i okazali się niewierni. Człowiek zawsze poniesie porażkę, jeśli będzie pokładał nadzieję w sobie i swojej mądrości.
Wezwanie: Poproszę o łaskę umiejętności posługiwania się dobrami ziemskimi w logice daru i służby Bogu i bliźniemu. Podziękuję Panu za wiele dóbr, jakie mam do dyspozycji.
Jubileusz 2025: Papież Leon XIV zwrócił się do całej wspólnoty edukacyjnej: „’Rozbrójcie słowa, podnieście wzrok, strzeżcie serca. Edukacja nie posuwa się naprzód polemiką, lecz łagodnością, która słucha’. ‘Mniej etykiet, więcej historii; mniej jałowych przeciwieństw, więcej symfonii w Duchu’... ‘Wtedy nasza konstelacja nie tylko zajaśnieje, ale i wskaże drogę: ku prawdzie, która wyzwala, ku braterstwu, które umacnia sprawiedliwość, ku nadziei, która nie zawodzi’”.
Odmówię dziesiątek różańca, tajemnicę światła Wniebowzięcie Maryi Panny. Dziś już ostatni dzień, by nawiedzić cmentarz, pomodlić się za zmarłych i uzyskać odpust zupełny. Skorzystam z tego w miarę możliwości.

II sobota października 2025 r - spotkanie modlitewne FZŚ

 T                                                      knCh!                  11.X. 2025

    Mszę św. o godz. 9 odprawił Ojciec Kapucyn zastępujący O.Łukasza. W czasie homilii usłyszeliśmy: Siostry i Bracia - niech Pan obdarzy was pokojem! Dziś liturgia mówi o Słowie, jaką ma moc. Konflikt powstaje przez słowo nieporozumienia, wywołuje napięcie. Czasem parę słów powoduje zerwanie relacji na długie lata. Słowo - przepraszam, rozładowuje napięcie. Nieraz słowo dodaje "skrzydeł". Np. nauczyciel mówi - "pięknie to zrobiłeś". Skoro słowo nasze ma taką moc o ile bardziej ma moc Słowo Boga. W Ewangelii na dziś czytamy:
Gdy Jezus mówił do tłumów, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś».
Lecz On rzekł: «Owszem, ale również błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je».
Czy naszym życiem jest podążanie za Słowem Bożym? W FZŚ istotne jest życie Ewangelią Jezusa Chrystusa. Naszą regułą są wyjątki z Ewangelii św. bez interpretacji. Mieć brewiarz, żyć Ewangelią - to ważne w FZŚ, postawić Słowo w centrum naszego życia!

Kontynuacją tematu z homilii były rozważania O. Łukasza na salce 003.

Liturgia była sprawą fundamentalną u św. Franciszka. Potrzebna jest formacja ciągła, codzienna! Kościół na każdy dzień daje nam Słowo Boże. Jest ono projektem woli Boga dla każdego z nas. Kościół daje nam je kropla po kropli. Słowo Boże z liturgii każdego dnia jest podstawą formacji ciągłej. Franciszkanin powinien znać dobrze Słowo Boże na każdy dzień. Niezwykle ważne jest, by wstępem do nowego dnia było Słowo Boże. Słowo to mówi o Bogu ale i o nas samych. Słowo Boże jest manną codzienności. Słowo Boże to pokarm, który ci wystarczy!, wycisnąć z niego wszystko! Św. Franciszek tak czynił i dopiero potem szedł dalej. Każde powołanie jest poranne. Nim coś zrobię, siadam przed Słowem, które jest precyzyjnym punktem odniesienia. Na wstępie Ewangelii św. Jana czytam: "na początku było Słowo..". Słowo Boga czyni taki sam dzień INNYM, gdyż ono tka dzień. Jeśli się ono nawet powtarza, jest inne, bo my jesteśmy inni. Franciszkanin świecki ma znaleźć metodę, by Słowo Boże było elementem, które należy do jego życia. Jaka jest moja metoda, by Słowo Boże stało się elementem mojego życia? Ma powstać pewien typ relacji między mną, a Słowem Bożym. Bez tego nie mogę się obejść. Jeśli to zaniedbam, to widzę tylko na 1 oko. Stawiam pytanie: do czego mnie Słowo Boże wzywa? To ważne, by pobożność była autentyczna. Duchu św. daj mi tę łaskę, bym Słowo Boże czytał jako mój program na dzień. O wadze Słowa Bożego mówi Benedykt XVI w Dei Verbum. W czasie konferencji O Łukasza poszczególne osoby z naszej Wspólnoty wypowiadały się na temat własnego spotkania ze Słowem Bożym już u progu dnia, o metodach Jego pozyskiwania i zatrzymywania.

Jak zwykle spotkanie na salce rozpoczęliśmy i zakończyliśmy modlitwą.

                                                       

św Franciszek z bazyliki M B.Anielskiej w dolnym Asyżu,

w koszyczku, który trzyma mają stale gniazdo synogarlice. Tego wielkiego miłośnika przyrody nie opuszczają one nawet  po śmierci

Dzień Powszedni

Kolor szat: zielony, biały

Rok C, I

XXVII Tydzień zwykły

Pierwsze czytanie (Jl 4, 12-21)

To mówi Pan:

„Niech się ockną i przybędą te narody na Dolinę Joszafat, bo tam zasiądę i będę sądził narody okoliczne. Zapuśćcie sierp, bo dojrzało żniwo; pójdźcie i zstąpcie, bo pełna jest tłocznia, przelewają się kadzie, bo złość ich jest wielka.

Tłumy i tłumy w Dolinie Wyroku znajdować się będą, bo bliski jest dzień Pana w Dolinie Wyroku. Słońce i księżyc się zaćmią, a gwiazdy światłość swą utracą. A Pan zagrzmi z Syjonu i z Jeruzalem głos swój tak podniesie, że niebiosa i ziemia zadrżą. Ale Pan jest ucieczką swego ludu i mocą synów Izraela. I poznacie, że Ja jestem Pan, Bóg wasz, co mieszkam na Syjonie, górze mojej świętej; a tak Jeruzalem będzie święte i przez nie już obcy nie będą przechodzić.

I stanie się owego dnia, że góry moszczem ociekać będą, a pagórki mlekiem opływać i wszystkie strumienie judzkie napełnią się wodą, a z domu Pana wypłynie źródło, które nawodni strumień Szittim. Egipt będzie wydany na spustoszenie, a Edom zamieni się w straszną pustynię z powodu nieprawości uczynionych synom judzkim, gdyż krew niewinną przelewali w ich ziemi. Lecz ziemia Judy na wieki będzie zamieszkana, a Jeruzalem z pokolenia w pokolenie. Pomszczę ich krew, nie pozostawię bez kary; a Pan zamieszka na Syjonie”.

Psalm (Ps 97, 1-2. 5-6. 11-12)

Pan króluje, wesel się, ziemio,
radujcie się, liczne wyspy!
Obłok i ciemność wokół Niego,
prawo i sprawiedliwość podstawą Jego tronu.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Góry jak wosk topnieją przed obliczem Pana,
przed obliczem władcy całej ziemi.
Jego sprawiedliwość rozgłaszają niebiosa,
a wszystkie ludy widzą Jego chwałę.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Światło wschodzi dla sprawiedliwego
i radość dla ludzi prawego serca.
Radujcie się w Panu sprawiedliwi
i sławcie Jego święte imię.

Niech sprawiedliwi weselą się w Panu

Aklamacja (Łk 11, 28)

Błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego
i zachowują je wiernie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 11, 27-28)

Gdy Jezus mówił do tłumów, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś».

Lecz On rzekł: «Owszem, ale również błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je».

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Nie tylko słuchać, ale żyć Słowem

Kobieta z tłumu wykrzykuje słowa podziwu dla Matki Jezusa, lecz On kieruje uwagę ku istocie wiary: błogosławiony jest ten, kto słucha słowa Bożego i zachowuje je w sercu. Dzisiejsza Ewangelia zaprasza, by podziw przekształcić w naśladowanie, a słuchanie w codzienną wierność. To wierność, z której rodzi się nadzieja, mająca moc przemieniać nas i innych.

Słowo na dziś (Łk 11,27-28)

Z ewangelii wg św. Łukasza: Gdy On to mówił, jakaś kobieta z tłumu głośno zawołała do Niego: «Błogosławione łono, które Cię nosiło, i piersi, które ssałeś». Lecz On rzekł: «Owszem, ale przecież błogosławieni ci, którzy słuchają słowa Bożego i zachowują je».

Komentarz do Ewangelii (Sobota, 11 października 2025 r.)

Obraz: Ten krótki dialog, jaki mamy w dzisiejszym fragmencie uświadamia nam, że Jezusa słuchają i reagują na Jego słowa tłumy ludzi. Posłucham tych słów i zwrócę uwagę na swoje myśli i pojawiające się odczucia.

Myśl: Ta krótka wymiana zdań między kobietą z tłumu a Jezusem ukazuje przejście jakie dokonuje się w historii uczniów pierwszego pokolenia i późniejszej historii Kościoła. Ukazuje też rozwój, jaki powinien się dokonać w każdym z nas. Istotne jest to, co ja wybieram. Nie mam "podziwiać" Maryi, ale muszę uczyć się od Niej i naśladować Ją. To, co się liczy ostatecznie to moja osobista decyzja, aby "słuchać i zachowywać Słowo". Dokonuje się to na płaszczyźnie indywidualnej i wspólnotowej.

Emocja: Słuchać i zachowywać. Jezus nie umniejsza roli Matki. Wskazuje jednak na to, co jest najważniejsze dla każdego wierzącego indywidualnie i we wspólnocie. Ze słuchania słowa i zachowywania go rodzi się nasze życie w duchu, nasza codzienna wierność w miłości Boga i służbie braciom.

Wezwanie: Poproszę o łaskę takiego słuchania słowa, które wydaje owoc w moim życiu. Podziękuję Panu za dar Słowa, które przychodzi przez Pismo św., przez nauczanie Kościoła i przez głos sumienia.
Jubileusz 2025: Na zakończenie bulli Spes non confundit Franciszek wyraził życzenie: pozwólmy, by od teraz pociągnęła nas nadzieja i pozwólmy, by przez nas stała się zaraźliwa dla tych, którzy jej pragną. Niech nasze życie mówi im: "Ufaj Panu, bądź mężny, niech się twe serce umocni, ufaj Panu!" (Ps 27, 14). Niech moc nadziei wypełnia naszą teraźniejszość, w ufnym oczekiwaniu na powrót Pana Jezusa Chrystusa, któremu niech będzie cześć i chwała teraz i na przyszłe wieki (25). Odmówię modlitwę: Zdrowaś Maryjo...

I sobota października 2025 r - spotkanie modlitewne LRR, FZŚ, SHNSPJ

 T                                                             knCh!                                        4 X 25

    Mszę św. o godz. 9 odprawił O. Mariusz Po Mszy św. modliliśmy się jedną częścią Różańca św. W czasie homilii usłyszeliśmy:
Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.
Można te słowa z dzisiejszych czytań włożyć w usta św. O.Franciszka. On sam chciał stać się prostaczkiem i stał się nim. Stąd bracia Franciszkanie nazywają się mniejsi -minores. Co Franciszek przez to rozumiał? Nie chciejcie aby wam służono, lecz odwrotnie. Rozumienie Franciszka zgadzało się bardzo dobrze z rozumieniem P. Jezusa. Bądźcie jak dzieci ! III Ewangelia ważna była dla św. Franciszka, szczególnie ta z Wielkiego Czwartku kiedy Jezus uklęknął i umywał nogi apostołom. Służyć dla niego to była ta minoritas. Też by nie domagać się od ludzi. W czasie Franciszka panowały herezje. Katarzy, albigensi działali odważnie. Bracia Franciszka dla przeciwwagi chcieli ewangelizować. Franciszek radził : nie róbcie tego. Macie być minores. Bracia prosili Franciszka: Ty znasz Ojca św., to uproś pozwolenie byśmy mogli nauczać. Franciszek odpowiedział : absolutnie N IE. To nie rozeznanie woli Bożej, która przez naszą pokorę chce poprosić biskupów, prałatów. Wtedy sami was poproszą byście nauczali, gdy zobaczą jacy jesteście. Franciszek przez minores rozumiał zdolność proszenia. Gdy brakuje wam chleba idźcie od drzwi do drzwi, proście o kawałek chleba. To jest pewnego rodzaju upokorzenie się. U św. Franciszka minores to to co u św. Łukasza - "słudzy nieużyteczni jesteśmy" - tzn.nie jesteśmy niezastąpieni. To trzeba mieć stale przed oczami. to jest ta prostota św. Franciszka.

                                                       

Wspomnienie św. Franciszka z Asyżu

Kolor szat: biały

Rok C, I

XXVI Tydzień zwykły

Czytania:

• z dnia

• ze wspomnienia

Czytania: z dnia

Pierwsze czytanie (Ba 4, 5-12. 27-29)

Bądź dobrej myśli, narodzie mój, pamiątko Izraela. Zostaliście zaprzedani poganom, ale nie na zatracenie; dlatego zostaliście wydani nieprzyjaciołom, iż pobudziliście Boga do gniewu. Rozgniewaliście bowiem Stworzyciela swego przez ofiary składane złym duchom, a nie Bogu. Zapomnieliście o waszym żywicielu, Bogu wiekuistym, zasmuciliście też Jerozolimę, która was wychowała.

Widziała bowiem przychodzący na was gniew Boży i rzekła: «Słuchajcie, sąsiedzi Syjonu, Bóg zasmucił mnie bardzo, widzę bowiem niewolę moich synów i córek, jaką im zesłał Przedwieczny. Wyżywiłam ich z radością, a odesłałam z płaczem i smutkiem. Niech nikt się nie śmieje, żem wdowa i opuszczona przez wielu. Zostałam opuszczona z powodu grzechów dzieci moich, ponieważ wyłamały się spod prawa Bożego.

Ufajcie, dzieci, wołajcie do Boga, a Ten, który na was to dopuścił, będzie pamiętał o was. Jak bowiem błądząc myśleliście o odstąpieniu od Boga, tak teraz, nawróciwszy się, szukajcie Go dziesięciokrotnie. Albowiem Ten, co zesłał na was to zło, przywiedzie radość wieczną wraz z wybawieniem waszym».

Psalm (Ps 69, 33-35. 36-37 (R.: por. 34a))

Patrzcie i cieszcie się, ubodzy, †
niech ożyje serce szukających Boga. *
Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi.
Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, *
morza i wszystko, co w nich żyje.

Pan wysłuchuje biednych i pokornych

Bóg bowiem ocali Syjon †
i miasta Judy zbuduje, *
tam będą mieszkać i mieć posiadłości.
To będzie dziedzictwem potomstwa sług Jego, *
miłujący Jego imię przebywać tam będą.

Pan wysłuchuje biednych i pokornych

Aklamacja (por. Mt 11, 25)

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Łk 10, 17-24)

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają».

Wtedy rzekł do nich: «Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».

W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie. Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».

Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Czytania: ze wspomnienia

Pierwsze czytanie (Ga 6, 14-18)

Bracia:

Co do mnie, nie daj Boże, bym się miał chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata.

Bo ani obrzezanie nic nie znaczy, ani nieobrzezanie, tylko nowe stworzenie. Na wszystkich tych, którzy się tej zasady trzymać będą, i na Izraela Bożego niech zstąpi pokój i miłosierdzie.

Odtąd niech już nikt nie sprawia mi przykrości: przecież ja na ciele swoim noszę blizny, znamię przynależności do Jezusa.

Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa niech będzie z duchem waszym, bracia! Amen.

Psalm (Ps 16, 1-2a i 5. 7-8. 11 (R.: 5a))

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Tyś jest Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mnie nie zachwieje.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię Twojej radości
i wieczną rozkosz *
po Twojej prawicy.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem

Aklamacja (Mt 11, 25)

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mt 11, 25-30)

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».

KOMENTARZ DO EWANGELII

Paweł Kosiński SJ

Kiedy ostatnio czułeś radość, że twoje imię jest zapisane w niebie?

‘Szczęśliwe oczy’. Uczeń to ten, który ‘patrzy’ na Pana i ‘słucha’ Jego słowa. To nierozłączne działania. Nie wystarczy tylko patrzeć, być biernym świadkiem. Trzeba widzieć i słuchać ze zrozumieniem. To wielki przywilej dla ucznia, dla każdego z nas, że możemy widzieć i być świadkami spełniania się obietnicy Ojca.

Słowo ewangelii na dzisiaj (4 października 2025 r.):

Z ewangelii wg św. Łukasza: Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię, nawet złe duchy nam się poddają». Wtedy rzekł do nich: «Widziałem szatana, spadającego z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie».
W tej właśnie chwili Jezus rozradował się w Duchu Świętym i rzekł: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.
Ojciec mój przekazał Mi wszystko. Nikt też nie wie, kim jest Syn, tylko Ojciec; ani kim jest Ojciec, tylko Syn i ten, komu Syn zechce objawić».
Potem zwrócił się do samych uczniów i rzekł: «Szczęśliwe oczy, które widzą to, co wy widzicie. Bo powiadam wam: Wielu proroków i królów pragnęło ujrzeć to, co wy widzicie, a nie ujrzeli, i usłyszeć, co słyszycie, a nie usłyszeli».

Komentarz do ewangelii z dnia (Łk 10,17-24):

Obraz: ‘Siedemdziesięciu dwóch’ wraca z doświadczeniem radości i skuteczności ich misji. Przyjrzę się, jak z entuzjazmem dzielą się swoimi przeżyciami i opowieściami. Posłucham ich świadectwa. Zwrócę uwagę na swoje odczucia i skojarzenia.
Myśl: Scena powrotu ‘siedemdziesięciu dwóch’ z misji pełna jest emocji, radości, entuzjazmu, mocy ducha, zwycięstwa nad szatanem. To jest jak ‘powrót do raju’. Zły został pokonany. Człowiek wraca do stanu raju przed grzechem. Powodem radości jest nie tylko ‘zwycięstwo nad szatanem’, ale przede wszystkim ‘zapisanie do księgi życia’. Nie jesteśmy już obcymi, błąkającymi się z dala od Boga, ale jesteśmy ‘wszczepionymi w Chrystusa’ braćmi i siostrami. Uwielbienie, jakie wypowiada Jezus w tym momencie jest jedną z czterech osobistych modlitw, jakie kieruje On do Ojca.
Emocja: ‘Szczęśliwe oczy’. Uczeń to ten, który ‘patrzy’ na Pana i ‘słucha’ Jego słowa. To nierozłączne działania. Nie wystarczy tylko patrzeć, być biernym świadkiem. Trzeba widzieć i słuchać ze zrozumieniem. To wielki przywilej dla ucznia, dla każdego z nas, że możemy widzieć i być świadkami spełniania się obietnicy Ojca.
Wezwanie: Poproszę o łaskę doceniania daru Słowa, Pisma świętego i Sakramentów, jakie mam do dyspozycji. Podziękuję za wolność dzieci i uczestniczenie w życiu Bożym.
Jubileusz 2025: Spes non confundit zachęca nas, abyśmy trwali w bliskości z Matką, Maryją. „Nadzieja znajduje swoje najwznioślejsze świadectwo w Matce Bożej. W Niej widzimy, że nadzieja nie jest łatwowiernym optymizmem, lecz darem łaski w realizmie życia” (24). W tym duchu odmówię dziesiątek różańca, tajemnicę Ukrzyżowania i śmierci Jezusa, łącząc się z Matką u stóp krzyża.